Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

   كليله و دمنه از كتابهاي بسيار كهن و معروف ايران است. اصل آن هندي و به زبان سانسكريت بود كه در زمان انوشيروان، از پادشاهان مشهور ساساني، به‌ زبان پهلوي برگردانده شد. در قرن دوم هجري، عبدالله بن مقفع آن‌ را از پهلوي به عربي ترجمه كرد و ابوالمعالي نصرالله، در زمان بهرامشاه غزنوي، متن عربي كليله و دمنه را به‌ پارسي درآورد.
 از آن‌زمان تاكنون، طي 900‌سال، اين ترجمه همواره مورد اقبال ايرانيان بوده و به زبانهاي معتبر دنيا نيز ترجمه شده است. محمد عوفي، نويسنده و دانشمند معروف ايراني، كه با ابوالمعالي نصرالله همزمان بود، در كتاب «لُباب‌ الالباب» دربارهٌ استقبال مردم آن دوران از كليله و دمنه مي ‌نويسد: «از مُنشآت (=نوشته ها) پارسيان هيچ تأليف، آن اقبال نديده است و آن قبول نيافته است».

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

در سال 1312شمسي فيلم «دختر لُر»، ساختۀ اردشير ايراني و عبدالحسين سپنتا، در تهران به نمايش درآمد. هنرپيشه زن اين فيلم صديقه سامي نژاد (روح انگيز)، كه نقش «گلنار» را در اين فيلم بازي مي كرد، اولين زني بود كه بر پردۀ سينماي فارسي ظاهر شد.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

   

سُرایندۀ قصۀ «موش و گربه»، عبید زاکانی، شاعر همزمان با حافظ شیرازی است. در زمان حکومت ابواسحاق اینجو، حاکم شیراز، در آن شهر می زیست و ستایشگر ابواسحاق بود.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

   روزگاری بود که در ایران نه روضه خوانی وجود نداشت و نه این همه ملا و آخوند برای گریاندن مردم و سرکیسه کردن آنها. روضه خوانی و گریاندن و به عزانشاندن مردم از روزی پیداشد که آخوندها مانند قارچ از زمین سر برآوردند و برای فریب مردم، گریه را تنها راه «حفظ مکتب» شمردند.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

روز 29 اکتبر539 پیش از میلاد، کورش هخامنشی فرمان تاريخي خود را, كه آن را به عنوان نخستين «منشور ملل» ياد مي كنند, صادر كرد.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter