Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

   میرزا حسن رشدیه بنیانگذار مدارس جدید در ایران بود. هم او نخستین نگارندۀ کتابهای درسی ابتدایی است و از او 27 کتاب چاپ شده به جامانده که شماری از آنها عبارتند از:

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

      «نام بعضی نفرات/ یاد بعضی نفرات/ روشنم می دارد:
  اعتصام الملک/ حسن رشدیه/ قوّتم می بخشد/ ره می اندازد/
  و اجاق کهن سرد سرایم/ گرم می آید از گرمی عالی دَمشان/
  نام بعضی نفرات/ رزق روحم شده است/ وقت دلتنگی/ سویشان دارم دست/
  جرأتم می بخشد/ روشنم می دارد (نیما یوشیج)

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

  

پیش از انقلاب مشروطه، کودکان برای خواندن و نوشتن به مکتبخانه فرستاده می شدند. مکتبدار، که اغلب آخوند بود، مکتب را اداره می کرد. مکتبدارِ زن هم ملّاباجی نامیده می شد. سن ورود به مکتب حدود 5سالگی بود. ابتدا الفبا (حروف هِجا ـ از الف تا ی) و اَبجَد (الفبای عربی) و سپس از روخواندن جزء آخر قرآن (عَمّه جُزء یا عمّه جزو) را به دانش آموزان یاد می دادند. در کنار آن کتابهای فارسی مانند گلستان سعدی، جزء برنامه درسی مکتبخانه بود.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

جنگ ایران و عراق در نیمروز 31شهریور1359، با حملۀ هواپیماهای عراقی به ایران آغازشد. گردانندگان رژیم آخوندی از همان ساعتهای اول آغاز جنگ، آن را «تحمیلی» اعلام کردند و بر هر تلاش و صدای صلح طلبانه گوش فروبستند و سرسختانه بر طبل «جنگ، جنگ، تا پیروزی» کوبیدند. راستی، اینان که پس از آغاز جنگ و تا هفت ـ هشت سال بعد، آن را «موهبت الهی» و «ضامن بقا»ی رژیمشان شمردند، آیا در زمینه سازی برای برپایی جنگ هم نقشی داشته اند؟

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

آنتوان سِوریوگین، نخستین عکّاس بلندآوازۀ دوره قاجار و دهۀ اول سلطنت پهلوی، از گرجیهای ساکن تهران بود که در پاییز سال 1209 شمسی (1830م) در سفارت روسیه تزاری در تهران به دنیاآمد و در سال 1312ش (1933م) در تهران درگذشت و در مزار ارمنیها در دروازه دولاب تهران به خاک سپرده شد.

Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter