استراتژى قیام و سرنگونى

اشرف کانون استراتژیکى نبرد
نقدینه بزرگ ملت درمبارزه آزادىبخش با رژیم ولایت
پیام به رزمندگان ارتش آزادى
و نیروهاى انقلاب دموکراتیک در سراسر میهن اشغال شده
مسعود رجوى -۳۰دى ۱۳۸۸
سلسله آموزش
براى نسل جوان در داخل کشو ر(قسمت دوم)

فصل دوم- مسیر طى شده

براى ورود به بحث قیام و انقلاب، باید مدتى صبر کنید تا درباره سراب اصلاحات و اصلاح طلبى در این رژیم یا دست کم، نرم شدن و میانه رو شدن این رژیم صحبت کنیم و هم‌چنین نگاهى به مسیر طى شده بیندازیم.
داستان میانه رو شدن (مدراسیون) و استحاله و اصلاح طلبى (رفرم) در این رژیم، یک سراب و قصّه ۳۰ساله است. در خرداد ۱۳۸۷ حتى وزیر خارجه آمریکا هم اذعان کرد که در رژیم ایران آدم مدره (میانه رو) پیدا نمى‌شود و ما دیگر دنبال چنین چیزى نمى‌گردیم «زیرا هر سیاست خارجه بد آمریکا در ۳۰سال گذشته با این شروع شده که بگذارید مدرههاى رژیم ایران را پیدا کنیم» (وال استریت ژورنال – ۱۹ژوئن ۲۰۰۸).
دو سال قبل از آن هم، خانم رایس گفته بود: «معتقد نیستم که ما مىتوانیم در (رژیم) ایران مدره (میانه رو) پیدا کنیم. سؤال این‌جاست که آیا اصلاً ما ایرانیهاى معقول (در این رژیم) پیدا مىکنیم… ، هر آنچه که در این ۲۵سال براى یافتن چنین نفراتى بهکار رفت، معمولا به یک شکست بزرگ در سیاست خارجى آمریکا منتهى شد. من فکر نمىکنم شما آنها را پیدا کنید (وال استریت ژورنال- ۲۵سپتامبر ۲۰۰۶).
راستى اگر این رژیم قابلیت نرمش و میانهروى و استحاله و اصلاح مى‌داشت، چیز بدى بود؟ خیر هرگز.
واقعیت این است که ما در مرحله مبارزات افشاگرانه سیاسى (که مجاهدین به آن فاز سیاسى مى‌گویند) به مدت ۲۸ماه از ۲۲بهمن ۱۳۵۷ که خمینى قدرت را قبضه کرد تا ۳۰خرداد ۱۳۶۰ که رژیمش را یک پایه کرد و سرکوب و اختناق مطلق برقرار نمود، همین را آزمایش مى‌کردیم. با وجود این که قانون اساسى ولایتفقیه را تحریم کرده بودیم، اما در نهایت مدارا و خویشتندارى و در منتهاى مسالمت، امکان نرمش و میانهروى و اصلاح همین رژیم را از طرق قانونى آزمایش کردیم. فکر مى‌کنم کمترین احتمالى را هم نادیده نگرفتیم.