در کنفرانس در مقر اروپایی سازمان ملل متحد که همزمان با چهلمین اجلاس شورای حقوق بشر بدعوت ۵ سازمان غیر دولتی دارای رتبه مشورتی ملل متحد با حضور شخصیتهای سیاسی و مدافعان حقوق بشر برگزار شد، وضعیت حقوق بشر در ایران تحت حاکمیت آخوندها مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

پرویز خزایی نماینده شورای ملی مقاومت در کشورهای نوردیک طی سخنانی به جنگ افروزی رژیم در منطقه و جنایات مزدوران و ایادیش علیه مردم کشورهای مختلف پرداخت و گفت:
یکبار دیگر ما در اینجا جمع شده ایم که از رژیمی صحبت کنیم که توسط سازمان ملل ۶۵ بار محکوم شده، در ابتدا لازم می دانم که تنها دو نکته مهم را خاطر نشان کنم با وجود وقت محدودی که دارم، اول اینکه این رژیم تنها در جنگ با مردم ایران نیست، بلکه با لبنانی ها، با عراقی ها، با یمنی ها و تقریباِ با منطقه خاورمیانه در جنگ است در حالی که صدها هزار از نیروهای سرکوبگرش در دستگیری، شکنجه و اعدام مردم ایران درگیر هستند، هزاران نفر دیگر در کشتن مردم دیگر کشورها و حمایت از دیکتاتورهایی نظیر بشار اسد درگیر هستند، در همان حال، میلیاردها دلار از دارایی ها و پول مردم ایران را در جنگ با مردم ایران و مردم منطقه و جاهای دیگر هزینه می کنند، در آفریقا، در آسیا و همچنین در آمریکای لاتین، بنابر این می توان مشاهده کرد که این رژیم فاشیستی در جنگ با بشریت است، به سوریه نگاه کنید جایی که میلیونها نفر کشته شدند و یا به کشورهای دیگر دنیا مهاجرت کردند و به طرحهای مخفیانه در ملاقات بین بشار اسد با خامنه ای آدلف هیتلر ایران نگاه کنید، تنها چند روز پیش با وی در تهران ملاقات کرد و از او درخواست کمک بیشتر، درخواست مهمات بیشتر، و درخواست سربازان بیشتر نموده است، هم اکنون رژیم تقریباً بیش از ۹۰۰۰۰ سرباز و مزدور دارد، این چیزی است که در خیلی جاهای دیگر در حال وقوع است، بنابر این شما می توانید مشاهده کنید که چنگالهای این رژیم در همه جا وجود دارد مانند چنگالهای هیتلر، موسیلینی، هیروهیتو و فرانکو در جریان جنگ دوم جهانی در همه جا وجود داشته است، بنابر این دومین و آخرین نکته، در مقابل این نظام دیکتاتوری جنایتکار و توسعه طلب کسی نمی تواند جهان را نسبت به اعمال تحریمها برای مهار این رژیم مورد ملامت قرار دهد، همچنانکه دنیا این کار را هنگامی که رژیم فاشیستی و نازیستی را در جریان جنگ جهانی دوم تحریم کردند این کار را نکرد و هیروهیتو را در ژاپن، بنابر این همچنانکه خانم مریم رجوی رئیس جمهور منتخب شورای ملی مقاومت مکرراً مطرح نموده اگر قرار است که کسی در این رابطه مورد سرزنش قرار گیرد، پیش و قبل از همه خود این رژیم است که مسبب همه این مشکلات بوده و بعد از آن، چه کسانی باید مورد سرزنش قرار گیرند؟‌ کسانی که با این رژیم مماشات کردند در ۴ دهه گذشته، همانهایی که آقای استیونسون متذکر شد باعث این مصیبت و ستم در دنیا شدند. بسیار متشکرم.

سنابرق زاهدی مسئول کمیسیون قضایی شورای ملی مقاومت ایران سخنران دیگر این کنفرانس بود. وی در سخنرانی خود به معرفی سرجلاد قضائیه خامنه ای و عضو هیئت مرگ در جریان قتل عام ۶۷، آخوند ابراهیم رئیسی پرداخت و گفت:
ابراهیم رئیسی یکی از چهار آخوندی بود که توسط آیت الله منتظری در زمان قتل عام ۶۷ مورد خطاب قرار گرفت که به آنها گفت: «بزرگترین جنایت که در جمهوری اسلامی صورت گرفته که بخاطر آن تاریخ ما را محکوم خواهد کرد بدست شما انجام شده. و شما را در آینده جزء جنایتکاران تاریخ می نویسند.»
سنابرق زاهدی سپس با یادآوری گزارشاتی که تا کنون درباره قتل عام ۶۷توسط عفو بین الملل و دیگر ارگانها و حقوقدانهای بین المللی تهیه شد افزود:
گزارش مفصل عفو بین الملل در دسامبر گذشته در مورد این قتل عام، پنج نفر را بعنوان عاملان اصلی این جنایت شناسایی کرد ابراهیم رئیسی، علیرضا آقایی (وزیر دادگستری روحانی)، مصطفی پورمحمدی، اشراقی و حسینعلی نیری.
از اینرو بر طبق بزرگترین سازمانهای حقوق بشری در جهان و طبق گفته بالاترین مقامات وقت رژیم ایران، ابراهیم رئیسی باید بعنوان یک جانی بزرگ در نظر گرفته شود و نه ریاست قضاییه.

سنابرق زاهدی سپس با ذکر سابقه جنایتهای آخوند رئیسی در دستگاه قضائیه حکومت آخوندی چه در زمان خمینی و چه خامنه ای می افزاید:
در زمان قیام سال ۲۰۰۹، ابراهیم رئیسی مجددا نقشی کلیدی در سرکوب دولتی داشت. او عضو کمیته سه نفره ای بود که توسط رئیس سابق قضاییه تشکیل شد برای تعیین تکلیف سرنوشت کسانی که در قیام دستگیر شده اند. وی در این مقام در یک مصاحبه تلویزیونی گفت: آنچه اتفاق افتاد در روز عاشورا- در قیام سال ۲۰۰۹- اینها می‌تواند مصادیق محاربه، جنگ علیه خدا باشد. منتها محاربه گاهی یک سازمان است. مثل سازمان مجاهدین. چون این سازمان محارب است، هر کس به هر نحوی تحت هر شرایطی به سازمان کمک کند، محارب است.” این نقل قولی بود از رئیسی که الان در راس قوه قضاییه است.
یک نکته مهم در گزارش جدید عفو بین الملل این است که این سازمان معتقد است که جنایات علیه بشریت ادامه دارد چرا که رژیم ایران هنوز تلاش میکند این جنایت را بپوشاند منجمله با از بین بردن گورهای جمعی قربانیان. همه کسانی که توسط خمینی یا خامنه ای بعنوان راس شورای عالی قضایی یا ریاست قضاییه طی چهار دهه انتخاب شده اند مانند بهشتی، موسوی اردبیلی، موسوی یزدی، محمد یزدی، محمود شاهرودی و لاریجانی از میان بزرگترین جنایتکاران این رژیم بوده اند. ولی انتصاب ابراهیم رئیسی که بدترین آنها است پیام دیگری دارد. چرا که بعنوان عضو کمیسیون مرگ، وی در قلب جنایت علیه بشریت بوده است که طبق گفته عفو بین الملل هنوز ادامه دارد. او باید در برابر یک دادگاه جنایی بین المللی قرار گرفته و پاسخگوی جنایاتش باشد، ولی در رژیم آخوندی او منصب ریاست قضاییه را دریافت میکند. با این کار خامنه ای موضعش علیه مردم ایران که علیه او برخاسته اند و همچنین موضعش در برابر سازمان مجاهدین که میخواهند این رژیم را سرنگون کنند را روشن ساخته است. رژیم می خواهد مانع گسترش قیام با توسل به سرکوب و اعدام بیشتر بشود ولی بنظر میرسد بسیار دیر شده است و رئیسی و دیگران که مرتکب جنایت علیه بشریت شده اند باید در دادگاه جنایی بین المللی حضور یابند.
ما از سازمان ملل میخواهیم که به فراخوان عفو بین الملل پاسخ مثبت بدهد برای یک مکانیسم بین المللی مستقل، بیطرفانه و موثر برای پرداختن به موضوع قتل عام زندانیان سیاسی در ایران. متشکرم.
هنریک هرمانسون مدافع حقوق بشر از سوئد در سخنان خود به گزارشهایی که طی سالهای گذشته در مورد قتل عام ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی در سال ۶۷ بفرمان خمینی تهیه شده، پرداخت و ضمن بررسی اجمالی هر یک از این گزارشات از جمله گزارشهای سازمان عفو بین الملل، گزارشهای منتشر شده توسط خانواده های قربانیان قتل عام ۶۷ و نظریه حقوقی جفری رابرتسون قاضی و حقوقدان برجسته انگلیسی درباره قتل عامل ۶۷ بعنوان جنایت علیه بشریت گفت:
آنچه که ما از این کارها در می یابیم بسیار جامع است و مستقلا همدیگر را تایید میکنند با استفاده از منابع مختلف و با بهترین متدولوژی کاری. ما شهادت صدها شاهد را داریم، اسناد مهم از فتواهای قتل، اعترافات علنی و درز کرده توسط عاملین جنایت، لیستی که بسیار عالی تنظیم شده که لیست گسترده ای است از افراد مورد ظن بعلاوه موقعیتهای تعداد زیادی از گورهای دستجمعی.

هنریک هرمانسون در ادامه گفت:
در ماه دسامبر عفو بین المللی گزارش جدیدی تحت عنوان ”اسرار آغشته به خون: چرا قتل عام زندانیان سال ۱۹۸۸ جنایات علیه بشریت ادامه دار است” منتشر نمود. این گزارش، یک گزارش جامع از اطلاعاتی است که عفو بین الملل طی سالیان گردآوری کرده است
عفو بین المللی همچنین توانسته است اطلاعات قربانیان را بوسیله بایگانی رسمی دفن گردآوری کند و نشان بدهد که حدودا ۹۸ درصد قربانیان در گورهای مخفی و فاقد نشانه دفن شده اند.
عفو بین الملل این نتیجه گیری را کرد که من نقل قول میکنم: عدم اقدام از سوی سازمان ملل مقامات را بازهم تشجیع میکند که در انکار حقائق اصرار بورزند.
این جنایت برای نمایندگان سازمان ملل در سال ۱۹۸۸ بخوبی شناخته شده بود، راجع به آن نوشته بودند، در مورد آن نقل قولهایی را منتشر کردند، نگرانی عمیق خود را ابراز داشتند ولی اشتباه کردند. با تلاشهای فوق العاده و شجاعانه خانواده های قربانیان و با کمک جامعه سازمانهای غیر دولتی، این جنایت در جریان مجددا در دستور کار قرار گرفته است.
گزارشگر ویژه سابق در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران خواستار یک تحقیق مستقل بین المللی در این موضوع شد و بخش عمده ای از گزارشش را به آن اختصاص داد.