با برگزاری یکی از پرشکوه ترین تظارات ایرانیان در پایتخت آلمان که بازتاب بسیار گسترده ای در رسانه ها و همچنین مجامع سیاسی و دیپلماتیک از خود برجا گذاشته، اکنون به موضوع بحث و تبادل نظر در میان نیروهای مدافع حقوق انسانی و به‌ویژه قربانیان باقی مانده از تروریسم رژیم آخوندی گردیده است.

 

به یقین برگزاری بزرگترین تجمع ایرانیان در برلین که به گفته بسیاری از کارشناسان امری بی سابقه طی چهار دهه از حاکمیت ننگین آخوندی در پایتخت این کشور بوده است، گوشه ای از واقعیت دیگری بنام همبستگی ملی برای سرنگوندی دیکتاتوری ولی فقیه را به نمایش گذاشته است.

 

اعلام ضرب العجل از سوی دیکتاتوری خامنه‌ای مبنی بر افزایش سطح غنی‌سازی به بالای ۳ ممیز ۶۷ درصد و راه‌اندازی راکتور آب سنگین اراک طی هفته آینده، به یقین بهترین ادله بر باج خواهی و سیاست شانتاژ از سوی رژیم آخوندی می‌باشد.

 

درحالیکه سخنگوی قوه قضائیه رژیم آخوندی در تازه‌ترین سخنان تلاش نموده است تا بر واقعیتی بنام «وجود زندانیان سیاسی» در ایران خاک بپاشد، اما واقعیت های سرسخت در این دیکتاتوری خون‌ریز اکنون بخشی از حاکمیت را وادار به اعترافات دیگری در این زمینه کرده است.

 

به یقین برگزاری پرشکوه دو تظاهرات بزرگ از سوی ایرانیان آزاده، اشرف نشانان و یاران مقاومت ایران و مجاهدین خلق نه تنها پاسخی به این مرحله از مبارزات مردم میهن امان و فعالیت‌های روبه رشد از سوی کانون‌های شورشی در داخل کشور می باشد، بلکه آن روی دیگر سکه‌ای بنام «همبستگی ملی» و حمایت از بدیل دمکراتیک برای سرنگونی دیکتاتوری آخوندی را به نمایش گذاشته است.

 

با اوجگیری خیزش ها و اعتراضات کارگران بجان آمده علیه ظلم، ستم و استثمار ساری و جاری در میهن امان، اکنون دیکتاتوری ولی فقیه از راه اندازی ارگان سرکوبگر دیگری برای مقابله با خواسته های بحق کارگران خبرداده است.

 

درحالیکه باند آخوند روحانی با سیاست «امید درمانی» و ضمن «حلوا، حلوا» کردن ساز و کار به بن بست رسیده ای بنام «اینستکس» آن را به عنوان دستاوردی مهم به رخ باند رقیب میکشد، اما داده های بین المللی سخن از واقعیت های دیگری را دارند.

صفحه9 از271