Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to TwitterInstagram

ده روز پس ازخروج آمریکا از برجام، آثار و تبعات فزاینده اقتصادی، اجتماعی و سیاسی این حادثه تعیین کننده را در بسیاری جاها میتوان مشاهده و لمس کرد.

شدت وحدت این تصمیمات، رژیم ملاها را غافلگیر و کلافه کرده است. جدا از اجرایی شدن تحریمهای فلج کننده اولیه و ثانویه که احتیاج به چند ماه زمان دارد، تحریمهای جدید آمریکا برعلیه افراد، نهادها و سازمانهای وابسته به سپاه پاسداران، آخوندها را به غایت نگران وهراسان ساخته است.
تحریم رئیس بانک مرکزی، تحریم حسن نصراله لبنانی و نفرات نزدیک به رهبری حزب شیطان از جمله این تحریمهای تاثیرگزار و تعیین کننده است. قرار گرفتن بانک اسلامی " البلاد" مستقر در عراق که بنوعی وابستگیش به حزب اله و سپاه آخوندی محرز شده نیز در این زمره است.
پیرو این تصمیم وزارت خزانه داری آمریکا کشورهای خلیج فارس از جمله قطر، دبیرکل حزب الله لبنان را تحریم کرده و در لیست تروریستی خودشان قرار میدهند. قابل توجه اینکه دولت قطر تا همین اواخر به خاطر درگیریهایش با عربستان، جانب آخوندها را میگرفت.
در رابطه با کشورهای اروپایی برغم اینکه هنوز ناف اقتصادی خویش را با آخوندها کاملا قطع نکرده اند در پاسخ عاجل و التماسهای ذلیلانه حاکمان تهران قاطعانه گفته اند که نمیتوانند ضمانت بدهند. بسیاری از سردمداران اروپایی حرف و پیامشان این است که شرکتهای بزرگ طرف قرارداد با ایران تصمیم با خودشان است. تعداد زیادی از شرکتهای طرف حساب آخوندها از همین حالا دستهایشان را بالابرده اند. گل سرسبد آنها، شرکت توتال که نامش قوت قلب دایناسورهای وطنی بود، عطای بودن با ملاها را به لقای چرب و نرم نزدیکی با آمریکا بخشیده است. ایضا شرکت عظیم زیمنس و خطوط بزرگ کشتیرانی های جهانی و شرکتهای هواپیمایی بویینگ و... و
امانوئل ماکرون رئیس جمهوری فرانسه در حاشیه نشست سران کشورهای اروپایی در صوفیه به مقامات جمهوری اسلامی یادآوری کرد که او مدیرعامل «توتال» یا دیگر نهاد های مهم اقتصادی نیست. رئیس جمهوری فرانسه گفت «اولویت من تجارت یا جلب حمایت مالی از ایران نیست. این ژئوپولیتیک است که باید شرایط را برای باز کردن بازار و جامعه ایران مهیا سازد.»
جواد ظریف پس از سفر به روسیه، چین و اروپا مجبور شد به این واقعیت اعتراف کند که "اروپایی‌ها متحد آمریکا هستند و قرار نیست روابط‌‌شان را با آمریکا کنار بگذارند… ما دنبال خیالبافی نیستیم که اروپا روابط‌اش را با آمریکا به هم بزند، چنین امری امکان‌پذیر نیست"
پیامدهای سیاسی و اجتماعی مستقیم و غیرمستقیم خروج امریکا از برجام را میتوان در همه زمینه ها بوضوع دید و مشاهده کرد.
در انتخابات عراق برغم به هدردادن میلیونها دلار بی زبان مردم ایران که به نان شبشان محتاجند، مزدوران و طرف حسابهای پیشانی سیاه آخوندها ازجمله مالکی وعامری شکست غیرمنتظره ای را متحمل شدند و مردم عراق در تظاهرات خیابانی شعاردادند ایران – منظور حاکمیت آخوندها- باید از عراق خارج شود و بغداد را آزاد میخواهند. در عمق استراتژیک آخوندها یعنی سوریه در غرقه خون هم اینروزها ورق کاملا برگشته است.
پایگاههای ساخته شده پاسداران درخاک سوریه بکرات بمباران میشوند و حاکمان تهران برغم ادعاهای دهان پرکن سابق، زبان در کام کشیده و انگشت به دهان نظاره گر از بین رفتن هست و نیست خویشند.
تا آنجا که روسیه هم دست رد به سینه ولی فقیه پوشالی زده است. حکام وطن فروش  تهران خودشان را به کوچه علی چپ زده و زیرلب زمزمه میکردند که انشاء الله گربه است!
نماینده پوتین در سوریه متعاقبا آب پاکی روی عمامه آخوندها ریخت و در پاسخ خبرنگاری گفت، ایران و حزب اله هم باید سوریه را ترک کنند!
و بدنبالش روزی نامه های رژیم تیتر زدند که "بازی روس ها در زمین اسرائیل و آمریکا؛ نیروهای ایران و حزب الله باید خاک سوریه را ترک کنند".
بدیهی است که تبعات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی خروج آمریکا از برجام شقه و شکاف در داخل نظام را بیش از پیش شدت بخشیده است. جناحین نظام همچون کفتاران گرسنه مشغول دریدن یکدیگرند.
درگیریها و عربده کشیهای و حوش مجلس آخوندی روزانه صحنه هایی از این جنگ و جدالها را به نمایش میگذارد. مردم ایران که به یمن داشتن آلترناتیوی قدرتمند همچون مجاهدین خلق ومتحدینشان در شورا، قوت قلب گرفته اند در جای جای میهن در زنجیر برای احقاق حقوق بغارت رفته خویش برخاسته اند. بازاریان، دانشجویان، کارگران، کشاورزان، مال غارت شدگان و... روز و شبی نیست که دست به اعتراض و طغیان نزنند. در این میان کازرون قهرمان با شهیدان و اسیرانش، خوش درخشیده است. در راستای قیام دیماه و قیامهای پس از آن، کازرون غرقه درخون با شعارهایش و با جوانان شورشی اش درسها به همراه آورده است. زنان و جوانان با مایه گزاری و مقاومت و جان بازی، دیگر شهرهای این زیباترین وطن را به قیام فراخوانده اند. حالا نه تنها مردم ایران و کانونهای شورشی، شعارهای به حق آنها را بر در و دیور شهرها حک می کنند بلکه دولت مردان جهان نیز مجبور به اعتراف و حمایت از آنها شده اند. مردم کازرون شعار میدهند وای به روزی که مسلح شویم. آنها همزبان با اصفهان، شیراز، اهواز، مشهد، تهران، تبریز و... می غرند که دشمن ما همینجاست دروغ میگند آمریکاست. پشت به دشمن وروبه میهن، دست افشان و پایکوبان دشمن را زمین گیر کرده اند. کین هنوز از نتایج سحراست،