Submit to FacebookSubmit to telegramSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

هنگامیکه یوهانس برامس به اتفاق یکی از آشنایان در جمعی خصوصی، سوناتی برای ویولنسل را اجرا میکردند و نوازنده ویولنسل بهیچوجه از پس اجرای قطعه ی مربوطه برنمی‌آمد، برامس که از این بابت هر لحظه بیش از پیش خشمگین میشد، ناگهان بخش پیانوی قطعه را چنان قوی و بلند نواخت که نوازنده ی ویولنسل نیز ناچار چند میزان سکوت ساز خود را غنیمت شمرده و آهسته به برامس گفت: " لطفا قسمتهای پیانو را کمی آهسته تر بنواز چون من صدای ساز خودم را اصلا نمی‌شنوم" و برامس به او پاسخ: داد: "عجب آدم خوشبختی هستی!!"

*********

زمانی که اجرای اپراها و قطعات مذهبی ژرژ فردریک هندل در لندن شنوندگان چندانی نداشت، دوستانش از این موضوع و اینکه سالن همیشه تقریبا خالی می‌ماند حسابی ناراحت و دلخور بودند، اما هندل برای اینکه آنها را از دلتنگی و اوقات تلخی بیرون بیاورد مرتب به ایشان می‌گفت: "این موضوع اصلا مهم نیست. در عوض موسیقی در فضای خالی بهتر طنین می‌کند....؟!"


*********

یکبار هنگامیکه برای توسکانینی پس از رهبری ارکستر، حلقه ای گل ارسال شد، وی آنرا قبول نکرده پس فرستاده و پیغام داد: "اینجور حلقه گلها را برای خوانندگان زن نقش اول می‌فرستند یا برای جنازه ها و من هیچیک از این دو نیستم."

اقتباس و تلخیص: ناهید همت آبادی