پیام مریم رجوی به کنفرانس «ده سال دفاع از مقاومت برای دموکراسی در ایران» در برلین

حکومتها‌، هر قدر هم که مثل رژیم ایران قساوت به خرج بدهند و خون بریزند، رفتنی هستند. اما آنچه همیشه باقی است، دوستی ملتهای آلمان و ایران است.

دولتهای غرب دیگر نمی‌توانند به بهانة بی‌اعتبار کمک به میانه‌روی در رژیم ایران سکوت خود نسبت به نقض فاحش حقوق بشر ایران و دخالت این رژیم در سوریه و عراقرا توجیه کنند

روز 21مهر، کنفرانسی در شهر برلین آلمان با شرکت شماری از شخصیتهای سیاسی و نمایندگان پارلمان آلمان برگزار شد. آقای اتوبرنهارد رئیس کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد، ریاست این جلسه را به عهده داشت و خانم ریتا زوسموت رییس سابق مجلس نمایندگان آلمان، از سخنرانان این جلسه بودند.
مریم رجوی طی پیامی به این کنفرانس گفت:
دوستان ارجمند
با گرمترین سلامها به کنفرانس ارزشمند شما، به مناسبت دهمین سال تأسیس کمیتة آلمانی همبستگی برای ایران آزاد، از بنیانگذاران و مسئولان این کمیته که مدافع یک سیاست صحیح در قبال مهمترین‌ تهدید خاورمیانه و جهان امروز یعنی فاشیسم دینی حاکم بر ایران هستند، قدردانی می‌کنم.
ده سال پس از تأسیس این کمیته، تاریخ و وجدان جمعی مردم آلمان قضاوت می‌کند که آیا مماشات با دیکتاتوری مذهبی ایران صحیح بود، که آن را برای سد کردن راه آزادی و پیشرفت جامعه ایران و در خون فرو بردن خاورمیانه تشجیع کرد یا سیاست پیشتازانه کمیته آلمانی همبستگی برای ایران آزاد که آینده ایران و از جمله شکوفایی حقیقی روابط آلمان و ایران را در حمایت از مقاومت مردم ایران یافت؟
آیا امتیاز‌دادن به آخوندها و چشم بستن به توحش و بربریت این رژیم، صحیح بود که اقتصاد ایران را به ویرانی کشاند و امروز حتی پس از لغو تحریمها، توان جذب سرمایه‌گذاریها‌ی خارجی را هم از کف داده، یا دفاع مجدانه این کمیته، از برقراری آزادی و دموکراسی در ایران،به مثابه یگانه راه صلح و ثبات در تمام منطقه؟
کوشش این کمیته در دفاع از مجاهدان اشرف و لیبرتی در برابر هجومهای مستمر عوامل رژیم ایران و از جمله شش قتل عام در سالهای اخیر، و مبارزة مستمر این کمیته، برای حقوق بشر و آزادی ایران،الگوی یک مبارزة شجاعانه در شرایطی است که مصالح دراز مدت دو ملت آلمان و ایران، پای منافع حقیر سیاست مماشات ذبح می‌شد.
حکومتها‌، هر قدر هم که مثل رژیم قساوت به خرج بدهند و خون بریزند، رفتنی هستند. اما آنچه همیشه باقی است، دوستی ملتهای آلمان و ایران است.
وقتی که در بحبوحه اعدام بی‌وقفه جوانان ایـران توسط ملاها، سیاست‌ خود را در کنار ملاها قرار می‌دهد، وقتی که خانواده‌های اعدام‌شدگان و جوانان ایرانی باانزجار و خشم می‌بینند هیأتهای تجاری و سیاسی از آلمان و سایر کشورهای اروپا به نزد ملاها می‌روند اما کمترین اعتنایی به حقوق بشر ایران ندارند، درست در این شرایط، کمیتة شماو همه پارلمانترها و سیاستمداران همسو با پلاتفرم و مسیراین کمیته،نگاهبان ارزشهای حقیقی مردم آلمان و مردم تمام اروپا هستند و آیندة امیدبخشی را نمایندگی می‌کنند که روابط دو کشور بر پایة منافع حقیقی دو ملت پایه‌گذاری می‌شود ونه باج‌خواهی و شانتاژ مشتی ملای مستبد.
اگر روحانی رئیس جمهور ملاهاکمترین قصدی برای اعتدال داشت، باید حقوق بشر ایران رو به بهبود می‌گذاشت نه این که اعدامها‌در این دو سال به بالاترین حد خود در ربع قرن اخیر برسد.بنابراین دولتهای غرب دیگر نمی‌توانند به بهانة بی‌اعتبار کمک به میانه‌روی در رژیم ایران سکوت خود نسبت به نقض فاحش حقوق بشر ایران و دخالت این رژیم در سوریه و عراقرا توجیه کنند.
اگر به جای این سیاست اشتباه، یک سیاست مسئولانه اتخاذ می‌شد، اشغال جنایت‌بار عراق توسطملاها، رشد و گسترش گروه داعش ، کشتار 300 هزار سوری، پاگرفتن بنیادگرایی وتروریسم در کشورهای اروپایی و سیل پناهجویان در اروپا و دخالت زیان‌بار روسیه در سوریه همه و همه قابل اجتناب بود.
باور کنید این دوران که از نظر سیاسی شکست‌خورده و از نظر اخلاقی مفتضح است، به پایان رسیده است.دورانی که حقوق بشر در ایران سنگسار و در سطح بین‌المللی حراج می‌شود، باید خاتمه یابد.
تا وقتی که ملاها در اعدام و سرکوب در ایران هیچ مانعی در برابر خود نمی‌بینند، به دخالت و تروریسم در منطقه و خطرآفرینی برای تمام جهان ادامه می‌دهند.از این رو از دولت آلمان و همه دولتهای اروپا انتظار می‌رود که:
روابط خود با این رژیم را به توقف اعدامها مشروط کنند،
مقاومت مردم ایران برای آزادی را محترم بشمارند،
و به تعهدات خود برای حفاظت مجاهدین در کمپ لیبرتی و پایان محاصرة ضدانسانی آن عمل کنند.
برای همه شما آرزوی موفقیت می‌کنم.