روز چهارشنبه ۲۲مرداد ماه پس از ۱۲ روز ۵۱ کانون کارگری و سایت های نفت و گاز و پتروشیمی در ۲۱ شهر و روستای ایران همچنان تعطیل است و شاهد اعتصاب کارگران محرومی است که در شرایط کاری طاقت‌فرسا در گرمای شدید نواحی جنوب کشور تلاش می کنند اما از سخت‌ترین شرایط معیشتی رنج می‌برند.

آنها امنیت شغلی ندارند.

سرکردگان و عوامل حکومت آخوندی برای چپاول بهره کار این کارگران، قراردادهای موقت را به آنها تحمیل می کنند و مشمول بیمه درمانی و بازنشستگی نیستند. و کارفرما نیز هر زمان که بخواهد با کمترین هزینه ای می‌تواند آنها را اخراج کند. حقوق این کارگران زحمتکش چند برابر کمتر از خط فقر است و همین حقوق ناچیز را هم ماهها از آن ها دریغ می کنند.
با ادامه اعتصاب کارگران پالایشگاه ها و سایت های نفت و گاز و پتروشیمی و نیروگاههای سیکل های ترکیبی کارفرمایان، مسئولین و سرپرستان سایت‌ها و فازها و مقامات مختلف تلاش کردند با پرداخت قسمت کم و ناچیزی از حقوق کارگران و یا با دادن وعده‌های پوچ و توخالی مبنی بر حل شدن مشکلات کارگران، تعدادی از کارگران را به شکستن اعتصاب و برگشت به کار تشویق کنند و به این وسیله بین کارگران تفرقه ایجاد کرده و اعتصاب سراسری را به شکست بکشانند. اما این تلاشها تاکنون با اتحاد و همبستگی کارگران و پافشاری آنها بر خواسته‌هایشان، با شکست روبرو شده است.