مرگ هایی به زیبایی عشق

 

                                                                            رحمان کریمی

 

عشق می تواند مرگ پرندگان را

تعریف کند

هنگام که دشت و کوهسار

در تسخیر شکارچیان اهریمنی ست

هنگام که شوق پرواز

در مسیر تیرباران .

برشاخه های درختان این باغ افسرده

گرسنگان زندگی ، سد جوع را

در غوغای شورش پرواز

می بینند.

و من کبوتران رنجوری را دیده ام

که از خوف شکوه اوج

بی دانه یی از انگیزه عشق

در مذاق بیهودگی ها

به کام شکاریان ، جسد شده اند.

و بر دو بال خفته شان

به خط زندگان نوشته شده:

رفت با منقاری پر از هیچ و گیچ.