برخیز که ماهِ سرخِ آبان شده است



برخیز که ماهِ شورش و طغیان است
هنگامۀ رزم و موسم عصیان است
کشتند هزار و پانصد از ما، یاران
برخیز که ماهِ غرشِ توفان است



 **************



خونبار تنِ کوی و خیابان شده است
کشتار جوانانِ وطن ساده و آسان شده است
ای شیخ مپندار که رَستی ز مکافاتِ عمل
اینک تو و خشمی که گدازان شده است



 **************



جنگ است میانِ آدم و شیطان است
هنگامِ وفا به عهد و بر پیمان است
 صیقل زده عزم خود به میدان باز آ
ای خشمِ فرو خورده، گه طغیان است



 **************



هر گوشه شقایقی نمایان شده است
خونین تنِ کوچه و خیابان شده است
تقویم نگر که با تو گوید تاریخ
برخیز که ماهِ سرخِ آبان شده است



 **************


دیریست وطن اسیرِ خاشاک شده ست
افتاده به بندِ شیخِ سفاک شده ست
در قلبِ زمانه می تپد خیزشِ سرخ
از خونِ جوان که لاله بر خاک شده است



 **************



این خفته به خون، شهیدِ لایق شده است
در راه وطن، کشتۀ عاشق شده است
هر قطرۀ خون او که بر خاک چکید
یک دشت پر از لاله، شقایق شده است



 **************



امشب دلِ من هوای باران دارد
با من سخن از وفای یاران دارد
تازه ست هنوز داغِ آن لاله وشان
داغی که نشان ز ماهِ آبان دارد



 **************



داغی به دلِ مامِ وطن بنشاندند
آنروز که چشم ملتی گریاندند
این بی وطنان هزار و پانصد خورشید
بر خاک فکنده و به خون غلتاندند



 **************



پرسید یکی ز لاله در دشتِ جنون
از بهر چه گشته ای چنین، غرقه به خون؟!
گفتا که به روزِ حادثه، بی پروا
گفتیم حکومتِ ستم باد نگون



 **************



نیزار چو بسته شد به رگبارِ جنون*
شد نالۀ نِی ز رنجِ بسیار، فزون
هر جا که نیئی شکست و افتاد فرو
روئید یکی لاله، ولی غرقه به خون



 **************





اشاره به "کشتار نیزار" توسط مزدورانِ خامنه ای در ماهشهر می باشد.*