دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران قریب چهار دهه جامعه بین المللی را با اهرمی بنام «تهدیدات نفت و گاز» به اسارت گرفته بود و بدین سان هر زمان که در تنگناهای شدید داخلی و یا فشارهای خارجی قرار میگرفت، ضمن دست یازیدن به این سیاست مخرب و اعمال شانتاژ، طرف های خارجی را در سایه سیاست مماشات به معامله و یا به کرنش می کشاند.

از فردای خروج ایالات متحده از توافق اتمی (برجام) و با راه افتادن سیاه چاله تحریم‌ها علیه سیاست‌های مخرب خامنه‌ای در زمینه های موشکی، اتمی، صدور تروریسم و بنیادگرایی، هر روز شاهد تاثیرات مستقیم آن بر اصلی ترین منبع درآمد حکومت، یعنی «صادرت نفت و گاز» می باشیم.

ابعاد این وضعیت مخرب برای رژیم که بنا برداده های برایان هوک مسئول گروه کار ایران اکنون با «افت ۱۰ میلیاردی» روبرو شده، بحدی است که بیژن زنگنه، وزیر نفت حکومت نیز در تازه ترین موضعگیری خود ضمن تاکید ویژه بر این بحران نه تنها آن را «بلوف سیاسی» نمی داند بلکه به وجود «دشمنی بسیار خشن» علیه حکومت نیز اعتراف می کند.
بر این اساس اکنون صادرات نفت رژیم آخوندی طی ماه گذشته به سقف یک میلیون بشکه در روز کاهش پیدا کرده است، امری که در منطق خود به معنای «شکسته شدن شاخ نفتی» ولی‌فقیه ارزیابی می شود.

در یک جمع بندی ساده ترجمان این جملات به معنای افت شدید درآمد های نفتی حکومتی است که بخش بزرگی از سرمایه های ملی را برای صدور سیاست‌های مخرب خود و بویژه در حمایت از گروه های تروریستی مانند حزب الشیطان، حوثی ها در یمن، حشد الشعبی و یا جنگ در سوریه هزینه می نماید و بدین سان با حذف بودجه های عمرانی و رفاهی، اکنون جامعه ۸۰ میلیونس ایران را به پرتگاه سقوط اقتصادی و اجتماعی کشانده است.

به موازات این واقعیت نیز باید به سیاست جایگزین نمودن سهمیه صادرات نفتی رژیم میان کشورهای تولید کننده نفت اشاره نمود که خود بینه دیگری بر بن بست موجود برای خامنه‌ای می‌باشد. کشورهایی مانند عربستان، عراق، بحرین و یا امارات ضمن اعلام حمایت از این سیاست، قراراست تا ضمن افزایش تولید خود، کمبودها در بازار جهانی نفت را جبران نمایند.

به یقین ورود عراق به جمع این کشورها که رژیم آخوندی برای نفوذ و اعمال سیاست‌های مخرب خود به آن، سهم ویژه‌ای در نظر گرفته است، ضربه بزرگی به خواب و خیال‌های ولی‌فقیه می‌باشد.
در این رابطه خبرگزاری رویتر (۵ اردیبهشت) به نقل از ثامر غضبان، وزیر نفت عراق گزارش کرد که این کشور «ظرفیت و توانایی آن را دارد که در صورت نیاز تولید نفت خود را به شش میلیون بشکه در روز افزایش دهد».

بر این منطق و با هرچه بیشتر تنگتر شدن حلقه تحریم‌ها بر گردن رژیم آخوندی که بنا برداده های کارشناسان النهایه صادرات نفت ایران را به مرز ۶۰۰ الی ۸۰۰ زار بشکه در روز رسانده است، دیکتاتوری خامنه‌ای تلاش زیادی به خرج خواهد داد تا ضمن «دور زدن تحریم‌ها», به دلارهای نفتی دست یابد.
در این رابطه وزیر خارجه حکومت که جهت التماس برای مذاکرات به نیویورک رفته، علائم و نشانه‌های این سیاست را اینگونه به بیرون ساطع کرده است. وی در این رابطه (خبرگزاری حکومتی ایسنا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸) می‌گوید: «همیشه راهی برای دور زدن تحریم‌ها وجود دارد. در این زمینه دکترا داریم».