بحران بی سابقه فقر در رژیم فاسد و غارتگر آخوندی اکنون به میزانی رشد نمو یافته که میلیون ها خانوار ایرانی ناچار به حذف بسیاری از کالاهای اساسی وحتی مواد غذایی از سفره های خود شده اند.

براین اساس شاهد هستیم که طبقه متوسط که منطقا ستون فقرات هر جامعه سالمی می باشد، نه تنها محو بلکه در روند منطقی خود در گسل دیگری بنام «دهک فقیر نشین» ادغام گردیده است.
 
یک گزارش حکومتی (سایت فرارو ۱۹ مهر ۱۳۹۹) ضمن اعتراف به ابعاد سقوط اقتصادی و مالی مردم می نویسد: «در فاصله سال‌ های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸، تولید ناخالص داخلی سرانه حدود ۱۰ درصد کاهش پیدا کرده و از آنجا که هنوز آمار‌های کامل مربوط به سال ۱۳۹۹ منتشر نشده اند، می ‌توان حدس زد وضعیت وخیم ‌تر هم شده باشد. به عبارت ساده تر، ایرانی‌ ها طی این ٣ سال، ۱۰ درصد فقیرتر شده اند».

تولید ناخالص ملی نیز همان ارزش افزوده تولید شده توسط عوامل و بخشهای مختلف اقتصادی طی یک دوره مشخص، معمولا برای یک سال، می باشد که مجموع کالاهای تولیدی و خدمات نهایی توسط یک نظام اقتصادی را تعریف می کند.
بدین سان می توان نخست به شکست رژیم آخوندی در سروسامان دادن به مجموعه مسائل اقتصادی، تولیدی و مالی و به تبع آن برهم خوردن تعادل در درون جامعه رسید.

سایه سنگین رکود اقتصادی که با خود بیکاری، تورم و گرانی افسارگسیخته را به همراه آورده، از جمله دلائل اصلی برای بروز این بحران ها می باشد. این واقعیت خود را در بخش درآمد برای اقشار ضربه پذیر از دهک اول تا نهم که در حال ذوب شدن در یکدیگر می باشند بخوبی عیان کرده است. براین اساس درآمد روزانه هر خانوار ایرانی اکنون در سایه سیاست های شوم ولی فقیه، در بهترین حالت به سقف «۱،۹ دلار» یعنی حدود «۵۵ هزار تومان » در روز رسیده است.

این گزارش در ادامه قدری به عمق فاجعه رفته و می افزاید: «بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، متوسط مصرف ماهانه گوشت قرمز خانوار‌های کشور در سال ۱۳۹۸ در قیاس با سال ۱۳۹۰ (یعنی در یک بازۀ ۸ ساله) حدود ۵۱.۶ درصد کاهش پیدا کرده است .دهک چهارم درآمدی از این منظر بدترین وضعیت را داشته است و مصرف گوشت قرمز برای خانوار‌های این دهک درآمدی در این فاصله زمانی، حدود ۶۵.۲ درصد کاهش پیدا کرده است».

چنین وضعیتی نیز برای مواد لبنی صادق است، بطوریکه بنابر آمارهای فوق الذکر «متوسط مصرف ماهانۀ لبنیات خانوار‌های کشور در سال ۱۳۹۸ نسبت به سال ۱۳۹۰ حدود ۳۵.۳ درصد کاهش پیدا کرده است».

سخن از رشد شدید طبقه فقیر در کشوری است که بروی منابع عظیم نفت و گاز قرار دارد و دارای مرغوب ترین خاک برای کشاورزی درچهار فصل سال می باشد.
براساس این گزارش اکنون «خط فقر مطلق مطابق تعاریف جهانی، معادل ماهانه ۵۷ دلار (۱.۹ دلار در هر روز ضرب در ۳۰ روز) است. با دلار ۳۰ هزار تومانی، یعنی هر نفر ایرانی با درآمد کمتر از ماهانه یک میلیون و ۷۰۰ هزار تومان، زیر خط فقری معادل خط فقر در قاره آفریقا زندگی می‌کند».