واشینگتن پست - به قلم چارلز کراتهامر - محمود احمدی  نژاد، 26 ژوئیه: ”آنها (آمریکا و اسرائیل) تصمیم گرفته  اند در 3ماه آینده حداقل به 2 کشور در این منطقه حمله کنند“.
احمدی نژاد به حماقت گرایش دارد، مانند آخر هفته گذشته که اختاپوس پال، پیشگوی 8 مسابقه پیدرپی جام جهانی را بهعنوان سمبل فساد و تامین کننده ”تبلیغات و خرافات غرب“ محکوم کرد.
ولی احمدی  نژاد، با وجود مسخرگی  اش، حسابگر و خطرناک است…

ولی دعاوی در خصوص حملات قریب الوقوع در این منطقه یک موضوع جدی است. در مه 1967، شوروی به دروغ به موکل خود، مصر، گفت که اسرائیل دارد برای یک حمله به سوریه آماده می شود. این شایعات باعث مجموعه وقایعی گردید ـ بسیج ارتش اعراب، مسدود کردن جنوب اسرائیل، امضا عجولانه یک پیمان نظامی میان اعراب ـ که به جنگ 6روزه منجر شد.
هیچ مدرکی این ادعای احمدی  نژاد تائید نمی  کند. بنابراین او در پی چه چیزی است؟
این علامتی است از اینکه او زیر فشار جدی قرار دارد. تصویب تحریمهای ضعیف سازمان ملل با تحریمهای یک جانبه توسط آمریکا، کانادا، استرالیا و اتحادیه اروپا پی گرفته شد …
مایکل هایدن مأمور سابق آژانس اطلاعاتی آمریکا و رئیس سابق سیا از افراد اوباما نیست، ولی تایم گزارش می  کند (”یک حمله به ایران: مجدداً روی میز قرار گرفته است، “ 15 ژوئیه) که مقامات بالای دولتی بار دیگر گزینه نظامی را مورد بررسی قرار می دهند. این شاید منعکس کننده حس جدیدی از فوریت یا صرفاً یک بلوف برای منعطف  تر کردن تهران باشد. ولی در هر دو مورد، نشاندهنده آن است که تعامل بعد از 18ماه شکست خورده، و دولت دارد مشی خود را سخت  تر می  کند.
این سخت تر کردن هم اکنون تاثیر خود را داشته است. رژیم ایران دارد پی می برد که حتی صبر رئیسجمهور اوباما هم محدود است - و اینکه ایران به واقع ممکن است بهخاطر مخالفت هسته یی اش با مجازات روبهرو شود.
تمام این فشارها برای از پای درآوردن رژیم است که هم اکنون بی ثبات و فاقد مشروعیت داخلی کافی می‌باشد …
این همان ریسک پذیری [تهدید به جنگ به منظور عقبنشینی طرف مقابل] است که وقتی رهبر یک کشور رذل زیر فشار فزاینده قرار می گیرد، از آن برخوردار می شوید. تنها امید برای وادار کردن آنها به تغییر مسیر، افزایش بیرحمانه احساس آنها نسبت به این موضوع است که اگر این کار را نکنند، کشورهای عرب، اسرائیل، اروپاییها و آمریکا بهنحوی ویرانی آنها را تضمین خواهند کرد.