رشد شدید سرکوب و بویژه صدور احکام فلهای اعدام و حبس های طول المدت علیه قیام آفرینان و اسیران که به موجی از اعتراضات بینالمللی علیه دیکتاتوری ولی فقیه راه برده است، اکنون حکومت را برآن داشته تا با دست زدن به نمایشی بنام « دیدار سفرا و جمعی از نمایندگان کشورهای خارجی» از زندان زنان در تهران، برآن ترمز بزند.
خبرگزاری حکومتی مهر بتاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ در گزارشی از این شعبده بازی، از جمله نوشته است: « انتخاب ندامتگاه زنان از این جهت بود که میهمانان خارجی از نزدیک خدمات و تسهیلات متنوع و بیشائبه به زندانیان زن را ببینند و برداشت صحیح از اصول زندانبانی اسلامی را دریافت کنند».
غریب آبادی، عنصر اطلاعاتی و امنیتی حکومت، در حالی این جملات رابیان میکند که موضوعی بنام شکنجه های سیستماتیک بویژه علیه زنان اکنون به یک « سیاست راهبردی» برای دیکتاتوری ولی فقیه تبدیل گردیده است.
سخن از شکنجه های جسمی، تعرض و نیز شکنجه های روحی علیه زنان می باشد که بسیاری از آنان تا سال ها پس از رهایی از زندان، جرات بیان واقعیات و آنچه را که بر روح و روانشان رفته است را ندارند.
کافی است تا در این راستا نگاهی به شبکه های اجتماعی انداخته و بدین سان به بخش ناچیزی از آنچه را که خامنه ای زن ستیز بر ده ها هزار زن ایرانی در سیاهچال های خود اعمال نموده ، رسید.
یک نمونه برای این واقعیت نیز در همین زندان تحت نام « قرچک » نهفته است. سخن از زندانی مخوف می باشد که در وسط بیابانهای اطراف تهران ساخته شده و پیشتر بعنوان محلی برای « مرغداری و ترک اعتیاد » مورد استفاده قرار می گرفته ، اما اکنون به زندانی بزرگ برای زندانیان سیاسی زن تبدیل گردیده است.
ابعاد جنایات رژیم علیه زنان در این زندان مخوف نیز بحدی است که سال گذشته از سوی اتحادیه اروپا مورد تحریم قرار گرفته بود..
همچنین این جملات به معنای اعتراف رژیم آخوندی برای صحنه سازی و بازی با افکار عمومی در خارج از کشور می باشد تا جائیکه خامنه ای زن ستیز و کودک کش را ناچار به پذیرش نمایندگان کشورهای خارجی برای بازدید ساختگی از این زندان کرده است.
دعوت از سفرای خارجی در حالی است که موضوع نقض شدید حقوق انسانی در دیکتاتوری ولی فقیه از ماه سپتامبر آینده در دستور کار اجلاس سالانه سازمان ملل متحد قرار خواهد گرفت. دراین رابطه نیز گروه « قیام تا سرنگونی » از اسنادی پرده برداشته که در آن به برنامه ریزی برای سفر آتی آخوند جلاد ابراهیم رئیسی به نیویورک اشاره گردیده است.
به موازات این واقعیت نیز باید به اهمیت اجلاس آتی ملل متحد بویژه رسیدگی به سرکوب خونین معترضان و قیام آفرینان طی هشت ماه گذشته، اعدام اسیران قیامی، حذف فیزیکی مخالفان، سربه نیست کردن قهری و یا وجود قریب 30 هزار زندانی قیامی اشاره نمود تا بدین سان به دلهره و هراس خامنه ای از روشنگری و باز شدن پرونده خونین نظام آخوندی در جامعه بینالملل رسید.
براین منطق می توان اجالتا این نتیجه گیری را نمود که دولت نحس سیزدهم از هم اکنون تلاش گسترده ای را برای فرار از تبعات بینالمللی، بخاطر نقض حقوق بشر، سرکوب و نیز آمار روبه رشد اعدامها در دستور کار خود قرارداده است.
بدن سان رژیم آخوندی تلاش دارد تا ضمن « زد و بند » با پاره ای از طرف های تجاری خود، از هم اکنون دست به جو سازی و خرید رای در ملل متحد با هدف جلوگیری از صدور هر قطعنامه ای بزند.
برای مطالعه سایر مطالب گزیده ها اینـجـا را کلیک کنید