تبریک ۳۰ تیر در صد و بیستمین سال انقلاب مشروطه علیه سلطنت مطلقه
با درود به ستارخان و مصدق و یاران پایدار و سرافراز وطن در شورا و مقاومت
و تهنیت به رئیس جمهور برگزیده برای دوران انتقال حاکمیت
ستارخان مراد همة مبارزان و مجاهدان و فدائیان در تاریخ ایران گفت«اگر یک روز از زندگیم باقی مانده باشد، آن یک روز را هم برای استقلال و حفظ کرامت ایران خواهم جنگید». در مرحلة پایانی نبردهای تبریز در طنزی شیرین به عینالدوله نوشت«بهتر است حضرت والا دست از این جنگ برداشته و با مردم آذربایجان از در مخاصمت برنیاید. و دیگر آنکه این خادم ملت، برحسب وظیفة ملیت و ایرانی بودن، قدم به عرصة مجاهدت گذاشتم، اگر خدای نخواسته، که نخواهد خواست، حضرت والا غالب شوند، برای من مایة ننگ و ندامت نخواهد بود، زیرا جای تعجب نیست که حضرت والا با آنهمه قدرت و شوکت به ستار قرهداغی غلبه جویند و اگر انشاءالله بنده غالب شدم و البته خواهم شد، حضرت والا مادامالعمر مورد ملامت و تمسخر قرار خواهند گرفت و هرکس خواهد گفت که شاهزاده عینالدوله، با ۳۰ هزار قشون جرار از ستار قرهداغی شکست خورده است»!
و مصدق که در مجلس چهاردهم در مورد رضاشاه و تمدید قرارداد استعماری نفت به دستور انگلیس در ۱۹۳۳، گفت «تاریخ عالم دیگر نشان نمیدهد که یکی از افراد مملکت این چنین به وطن خود در یک معامله ۱۶ بیلیون و ۱۲۸ میلیون ریال ضرر زده باشد و شاید مادر روزگار دیگر نزاید کسی را که به بیگانه چنین خدمتی کند».
مصدق مظهر ایستادگی در برابر استبداد و وابستگی بود. حرفش این بود که «اگر زندگانی توأم با آزادی و استقلال نباشد به قدر پشیزی ارزش نخواهد داشت. برای رسیدن به این هدف عالی, تاریخ زندگانی ملل بزرگ عالم شاهد مبارزات و مجاهدات و گذشتها و فداکاریهاست. سرنوشت ملت ایران نیز در طول تاریخ خود همواره با اینگونه محرومیتها و مصائب توأم بوده است».
و در مجلس شانزدهم گفت: «من باید تا ساعت آخر تا جان در بدن دارم از وطنم دفاع کنم». چنین کرد و «جاودان نام مصدق کرد».
×××××
۷۴ سال پس از قیام ملی ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و ۴۵ سال پس از تشکیل شورای ملی مقاومت ایران در سال ۱۳۶۰، آنچه در بیانیه پایانی اجلاس شورا به تاریخ ۷ تیر ۱۴۰۵ آمده، از تفصیل و توضیح بینیاز میکند:
«اعضای شورا با تبریک کارزار ایران آزاد و گردهماییهای کهکشان مقاومت و شکست رژیم در جلوگیری از رساندن پیام تظاهرات 30 خرداد، تأکید کردند امواج خروشان دهها هزار تن از هموطنان و حامیان مقاومت از زن و مرد و پیر و جوان که برای تظاهرات به پاریس آمده بودند، در میدان ووبان و در چندین نقطه دیگر شهر صدای مردم مظلوم ایران و رزمندگان آزادی و کانونهای شورشی را رساتر از همیشه طنین انداز کردند. آنها به مثابه گردانهای نبرد و پایداری در برابر این رژیم به جهانیان نشان دادند که یگانه راه برقراری آزادی و دموکراسی در ایران همین جایگزین دموکراتیک و ارتش آزادی است و این حقیقت را به اثبات رساندند که ارادة آزاد و داوطلبانه فرزندان میهن شکستناپذیر است و بقایای شیخ و شاه در برابر فرزندان آزادیخواه و شورشگر ایرانزمین، زبون و محکوم به شکست هستند. شورا بر این عقیده بود که کهکشان ایران آزاد امسال آزمون سیاسی و بین المللی بزرگی بود که بار دیگر نشان داد چگونه شورای ملی مقاومت در مسیر ۴۵ سال پایداری، با وفاداری بیشکاف به مرزبندی و شعار اصولی نه شاه نه شیخ، در پرتلاطمترین دورههای تاریخ ایران، حضوری تعیینکننده داشته و در برابر انواع توطئهها ایستادگی کرده است. مقاومتی که در ۴۵ سال گذشته پیوسته بهای سنگین ایستادن در برابر دشمنی خونخوار همچون خمینی ضدبشر را پرداخت کرده است...طرحها و مصوبات شورا از افتخارات ماندگار این شورا و نشانه های روشن پیوند میان شرافت و سیاست در تجربه این مقاومت است».
طرح جبهه همبستگی ملی برای سرنگونی استبداد مذهبی که در آبان ۱۳۸۱ تصویب شده یکی از همین طرحهاست. این جبهه، ضد استبداد و ضدوابستگی در مقابل شیخ و شاه و در واقع همان جبهة خلق برای آزادی و استقلال ایران است. صرفنظر از همة اختلافات در جبهة خلق، همة نیروهای جمهوریخواه و ملتزم به نفی کامل نظام ولایتفقیه را که برای استقرار یک نظام سیاسی دموکراتیک و مستقل و مبتنی بر جدایی دین از دولت مبارزه میکنند، در بر میگیرد. در این رابطه همة اعضای پایدار و استوار شورا «بر سر موضع» ایستادهاند. این شرف تاریخ ایران معاصر است. با دریایی از رنج و خون که تا پیروزی انقلاب دموکراتیک به آن ادامه خواهیم داد.
پیش به سوی انقلاب و جمهوری دموکراتیک
مسعود رجوی - ۳۰ تیر ۱۴۰۵
