طرح شورای ملی مقاومت برای خودمختاری کردستان ایران؛ پیشینه‌ها (۱)

طرح شورای ملی مقاومت برای خودمختاری کردستان ایران؛ پیشینه‌ها (۱)

 

به مناسبت سالروز تصویب طرح شورای ملی مقاومت برای خودمختاری کردستان ایران

آزادی و استقلال

برقراری نظام سیاسی مبتنی بر حاکمیت و رأی آزاد، مساوی، مستقیم و مخفی مردم ایران

تمامیت ارضی

یکپارچگی و وحدت ملی کشور

رفع ستم مضاعف از ملیت ستمزده کرد

دموکراسی در ایران

خودمختاری در کردستان

درباره طرح شورای ملی مقاومت برای خودمختاری کردستان ایران

۱۷ آبان ۱۳۶۲

قسمت اول - پیشینه ها

سرزمینی به نام ایران! سرزمین اقوام مختلف. فارس و کرد و ترک و بلوچ و عرب و ترکمن با زبان و آداب و رسوم خاص خودشون.

زیبایی ایران به همینه که علاوه بر جغرافیای چهار فصلش، اقوام مختلفی رو هم در خودش جا داده.

اما چون ستم مضاعف هم در کار است.

ستم مضاعف یعنی ستم دوچندان و دو برابر

منظور این است که در حاکمیت شاه و شیخ، یکبار همهٔ مردم ایران از هر قوم و نژاد و با هر دین و مذهب، اعم از زن و مرد تحت سرکوب و ستم هستند.

یکبار هم مثلاً به‌خاطر جنسیت یعنی زن بودن که تقریباً نصف مردها حساب می‌شوند.

یکبار هم به‌خاطر ملیت و قومیت دست دوم محسوب می‌شوند و تحت ستم مضاعف قرار میگیرند.

-مثلاً از حق آموزش و تحصیل به زبان مادریشان محروم هستند.

از این‌که آزادانه طبق آداب و فرهنگ و سنتهای خودشان زندگی کنند محروم هستند.

به‌طور سیستماتیک از اداره امور داخلی خودشان هم محروم نگه داشته شده‌اند.

ارگان قانونگذاری برای اداره امور داخلی خودشان ندارند. از این‌که انتظامات و امور انتظامی منطقه خودشان را به‌عهده داشته باشند محروم هستند.

به‌طور سیستماتیک، در منطقه آنها، مثلاً بلوچستان یا کردستان، سرمایه گذاری کمتری صورت گرفته و توسعهٴ اقتصادی و اجتماعی آنها یک مدار عقب تر است.

در واقع بهتر است بگوییم عقب تر نگه داشته شده‌اند چون دست دوم محسوب شده‌اند.

پس صورت مسأله این است که در عین حفظ تمامیت ایران، در عین حفظ تمامیت ارضی و یکپارچگی و وحدت ملی، برای رفع ستم مضاعف و برای این‌که هیچ ایرانی دست دومی وجود نداشته باشد، چه باید کرد؟

جوابهای شاه و شیخ به این سؤال روشن است و در عمل آزموده شده و با یک نگاه به تاریخ صد ساله معاصر ایران میتوان آنرا دریافت که جز سرکوب و ستم مضاعف چیزی نبوده .

شاه و شیخ نه فقط کمترین حقی برای اقوام مختلف ایران قائل نبودند و نیستند، نه فقط رفع ستم مضاعف را لازم و ملزوم و لازمهٔ وحدت ملی و تمامیت ارضی و یکپارچگی نمی‌دانستند، بلکه هر گونه حق‌طلبی را هم با برچسب تجزیه طلبی سرکوب کرده‌اند.

تصاویر اعدام جنایتکارانهٴ جوانان کرد در همون سال اول پیروزی انقلاب ضدسلطنتی، از اذهان پاک نشده، محرومیت مضاعف مردم کرد هنوز هم بیداد می‌کنه و هر روز خبر کشته شدن کولبران محروم منتشر میشه. درد و رنجی بی‌پایان که دل هر ایرانی آزاده‌ای رو به درد میاره.