بیشتر بخوانید: تولید بنزین به قیمت ویرانی صنعت پتروشیمی

ایران در ردیف یکی از بزرگترین تولید کنندگان نفت، سال گذشته به واردات بنزین برای جوابگوئی به ۴۰ درصد مصرف داخلی خود متکی بود که از کسری در ظرفیت پالایش ناشی میشد.
واردات ایران اخیرا به شدت و به سرعت کاهش یافته است، ومقامات ایران به خود می بالند. تهران مصرف بنزین را جیره بندی کرده است. امسال مقامات تبدیل دست کم دو کارخانه پتروشیمی به تاسیسات تولید بنزین را انجام دادند.
علی اصغرعرشی مدیر امور بین الملل شرکت ملی نفت ایران روز سه شنبه گفت محموله صادراتی بنزین نخستین محموله از چندین محموله ای است که انتظار می رود ایران در بازارهای جهانی بفروشد. وی گفت این صادرات معرف موفقیت ایران در مقابله با تحریم ها، بخصوص تحریم های آمریکائی است. به گزارش شانا، وب سایت رسمی وزارت نفت ایران، وی گفته است ایران در تولید بنزین به مرحله خودکفائی رسیده است. وی همچنین گفت به رغم تحریم های جدید آمریکائی کشورها حاضر به صدوربنزین به ایران بوده اند.
این اظهارات انعکاسی از لحنی ستیزه جویانه است که احمدی نژاد و دیگر مقامات ارشد در پیش گرفته اند و می گویند موج جدید تحریم های بین المللی موجب خود کفائی ایران شده است، و ایران را فقط قوی تر کرده است. اما بعضی تحلیگران غربی می گویند تحریم ها تازه شروع به گزیدن کرده است.
ایران تابستان امسال گفته بود فعلا برنامه های مربوط به بعضی از واحد های مولد گاز طبیعی مایع برای صادرات را کنار می گذارد. این، پایان سالها بالیدن ایران به این بخش به عنوان یک اولویت ملی بود. مقامات ایران علنا نگفته اند تحریم ها نقشی داشته است اما شرکت های انرژی غربی برتکنولوژی اصلی گاز طبیعی مایع نفوذ عمده ای دارند، که وارد کردن این تکنولوژی را به ایران، با توجه به تحریم های سخت تر، دشوار می کند.
مقامات ایران در اظهار نظرهای خصوصی اذعان می کنند که تحریم ها به بخش انرژی کشور آسیب می رساند. استفاده از کارخانه های پتروشیمی برای بالابردن فوری تولید بنزین بمنظور مصرف در داخل گرانتر از تولید اقلام دیگری تمام می شود که می تواند سودآوری صادراتی بیشتری داشته باشد. بعلاوه کارخانه های پتروشیمی به تعمیرات و قطعاتی نیاز دارند که فراهم ساختن آنها با توجه به تحریم های جدید دشوار است.
کارشناسان در خارج شک دارند بنزینی که صادرات آن روز سه شنبه اعلام شد واقعا تولید داخلی باشد. مشخصات کارخانه های پتروشیمی را می توان برای تولید بنزین های دارای اکتان های پائین تغییر داد اما کیفیت آنها به احتمال قوی به حد کافی بالا نخواهد بود که بتواند جوابگوی قیمت هائی مناسب و معقول در خارج باشد.