نیویورک تایمز در شماره شنبه خود رئیس دفتر رئیس جمهور، عمر داودزای را به عنوان عامل نفوذ ایران در درون حلقه اطرافیان آقای کرزای معرفی کرده بود. آقای داودزای که بین سالهای 2005 تا 2007 در ایران سفیر بوده، به نوشته روزنامه مزبور مرتبا کیسه های پول نقد از دست سفیر ایران درکابل دریافت می کرده است. در مجموع مبلغی حدود 6 میلیون دلار (4.3 میلیون یورو) به این نحو پرداخت شده بوده است.
روزنامه آمریکائی می نویسد که ارتباطات مزبور نه تنها واشینگتن بلکه برخی مقامات افغان را هم قویا نگران ساخته، زیرا گفته می شود آقای داودزای به احساسات ضدآمریکائی در آقای کرزای دامن می زده است.
در واکنش به این افشاگری، بیل برتن، سخنگوی کاخ سفید، روز دوشنبه گفت که جامعه بین الملل «دلایل کافی» در اختیار دارد تا « از نفوذ منفی ایران در افغانستان نگران باشد».
آمریکائیها پیش از این از بابت یک دیدار پر سرو صدا و پرتشریفات محمود احمدی نژاد... در ماه مارس از کابل مشوش شده بودند، بویژه که رئیس جمهور ایران این دیدار را به صورت تریبونی برای خطابه های شدید الحن علیه واشینگتن مورد بهره برداری قرارداده بود.
گرچه سفارت ایران درکابل افشاگری نیویورک تایمز را به شدت تکذیب کرده، اما سخنگوی وزارت خارجه ایران سه شنبه صبح گفت که «ایران در گذشته کمک زیادی به بازسازی افغانستان کرده است». رامین مهمانپرست گفت « این کمکها ادامه خواهد یافت» بدون اینکه مشخصا به موضوع پرداخت پول نقد اشاره کند.
اما در مقابل، پرزیدنت افغان بدون هیچ دشواری این گونه دریافت پول را پذیرفته و افزود : «حدود یک میلیون دلار بوده : یک یا دو بار در سال» و پرداختها را «شفاف» توصیف کرد. وی همچنین تصریح نمود : «پرداخت پول به صورت نقد از سوی چندین کشور برای کمک به دفتر ریاست جمهوری انجام می گرفت. من حتی این موضوع را با (رئیس جمهور سابق) جورج بوش درکمپ دیوید درمیان گذاشتم».
به گفته منابع مختلف درکابل، الطاف ایرانیها تنها شامل ریاست جمهوری افغانستان نمی شود بلکه آنها همچنین جریانهای متعدد سیاسی ازجمله اپوزیسیون رسمی آقای کرزای و همچنین گروههای مختلف شورشی را تأمین مالی می کنند.
از سال 2001 تهران و واشینگتن درگیر یک نبرد سخت بر سر نفوذ در افغانستان، کشوری که 900 کیلومتر مرز مشترک با ایران دارد، می باشند. رقابت بین این دو بخصوص ریشه در بحران موجود پیرامون جاه طلبیهای اتمی ایران دارد و اینکه تهران نگران حضور نظامی آمریکا در افغانستان درصورت بروز جنگ علنی بین دو کشور است.
نفوذ تهران در هرات، شهر اصلی غرب افغانستان که کسب و تجارت مرزی بین ایران و افغانستان درآن رونق دارد، دور نازدنی است. در این منطقه ایران در احداث جاده و راه آهن (بخصوص 125 کیلومتری که قرار است هرات را به شهر ایرانی خاف مرتبط سازد) سرمایه گذاری کرده است.
تهران همچنین از نفوذ تاریخی خود در بین اقلیت شیعه هزاره (10 درصد جمعیت) بهره برداری می کند. تیره مزبور پس از آنکه مدتهای طولانی از سوی اکثریت سنی مورد ستم قرارداشت، در سالهای اخیر تولد مجدد درخورتوجهی داشته است.