(متن اصلی کریستین ساینس مانیتور را اینجا بخوانید)
کریستین ساینس مانیتور ـ 17دسامبر 2010 – به قلم هوارد لا فرانچی - در حالی که مقامات اوباما به تحریمهای سختتر برای کشاندن ایرانیها به پای میز مذاکراه فرا میخوانند، محافظهکاران سیاست خارجی در پی احیای تغییر رژیم بهعنوان راه متوقف کردن برنامه هستهیی ایران هستند.
محافظهکاران سیاست خارجی آمریکا، برای یک مشی جدید در قبال ایران، که حمایت از اپوزیسیون ایران را افزایش میدهد فشار میآورند.
فشار برای یک مشی سختتر در قبال ایران، از طریق 2 کاتالیزور - ناامیدی نسبت به تلاشهای رئیسجمهور اوباما برای تعامل با رژیم ایران، و پیشبینی روی کارآمدن کنگرهیی با جمهوریخواهان بیشتر در ماه ژانویه - برای فشار روی رژیم تهران، به چیزی فراتر از تحریمهای اقتصادی چشم دوخته است.
ابتکار عملهای دموکراسی گرا و حمایت علنی از اپوزیسیون ایران بهعنوان بهترین راه برای یک تیر و دو نشان - برنامه رو به پیشرفت هستهیی ایران، و رژیمی که آن را توسعه میبخشد - عنوان میشود. تندروها به احتمال زیاد از اقدام نظامی علیه تاسیسات هستهیی ایران حمایت کنند، ولی حمایت از این مسیر در میان آنها تحت هیچ عنوان فراگیر نیست.
از جمله اولویتهای بالای اعضای کنگره، مقامات سابق دولت بوش و کارشناسان ایران که یک سیاست علنی ضد رژیمی را تبلیغ میکنند، خارج کردن یک گروه اپوزیسیون در تبعید ایرانی - سازمان مجاهدین خلق ایران - از لیست سازمانهای تروریستی خارجی وزارتخارجه است.
فرانسس تاونسند، مشاور سابق امنیت ملی رئیسجمهور بوش در امور امنیت کشور و ضدتروریسم گفت، ”تلاش ما برای حمایت از آزادی در ایران… ضعیف و در بهترین حالت ناسازگار است“. او میافزاید، خارج کردن مجاهدین خلق از لیست تروریستی به ایرانیها این پیام را خواهد داد که ”اهداف سیاسی ما بازتاب ارزشهای ما است. “
کسانی که در لیستگذاری تروریستی همکاری نمیکنند.
خانم تاونسند میگوید، این همچنین به وضعیتی که در آن واشنگتن و تهران آخرین دولتهای باقی مانده در نامگذاری مجاهدین خلق بهعنوان یک سازمان تروریستی هستند پایان خواهد داد. دولت کلینتون ابتدا در سال 1997 بر مبنای اسنادی مبنی بر اینکه این سازمان مسئول قتل آمریکاییها و ایرانیها میباشد - و به امید باز کردن راه گفتگو با تهران - مجاهدین خلق را در لیست قرار داد.
انگلستان و اتحادیه اروپا، مجاهدین خلق را از لیستهای تروریستی خود خارج کردهاند، در حالی که وزیر خارجه هیلاری کلیتنون در حال بازنگری نامگذاری آمریکا است.
تاونسند روز جمعه، در یک سمپوزیوم در واشنگتن در مورد سیاست آمریکا و اپوزیسیون ایران، که شمهیی از سمت و سوی مباحثه بر سر مشی دولت در قبال ایران را ارائه نمود به سخنرانی پرداخت. لحن آن مشابه لحنی بود که در یک جلسه استماع مجلس نمایندگان بر سر ایران پیش از این در ماه جاری برگزار شد، و در آن اعضای جمهوریخواه و دموکرات کنگره، مقامات دولت را بر سر آن چه آن را یک سیاست بیفایده خواندند در هم کوبیدند.
ایلیانا رزلهتینن (جمهوریخواه از فلوریدا)، عضو کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان گفت، ”مشکل این نیست که یک مشی شدید (در قبال ایران) شکست خورده است. اما این رویکرد هنوز بهطور کامل مورد اجرا قرار نگرفته است. “ نماینده رزلهتینن در ژانویه رئیس این کمیته خواهد شد.
مقامات دولت میگویند دور دیگری از تحریمهای سخت اقتصادی در اوایل 2011 به جریان خواهد افتاد. ولی حامیان یک سیاست رادیکال متفاوت در قبال ایران، اهداف اعلام شده دولت برای استفاده از تحریمها بهمنظور وادار کردن تهران به یک گفتگو را غیرموثر و حتی غیراخلاقی نامیده و آن را رد میکنند.
تاونسند، با خاطرنشان کردن تلقی دولت اوباما از تحریمهای سختتر اقتصادی بهعنوان روشی ” برای آوردن رژیم (تهران) به پای میز مذاکره“ میافزاید، ”آیا واقعاً همهاش همین است؟“
دادستان کل سابق، مایکل موکاسی، که او نیز در سمپوزیوم روز جمعه سخنرانی کرد، لحن بسا شدیدتر داشت و ”رژیم تهران“ را در ”مرکز اسلامی ”قرار داد ”که تمدن را آن طور که ما میشناسیم تهدید میکند. “
”لکه یی“ بر شرافت آمریکا
او سیاستی که گفتگو با رژیم تهران را فراتر از حمایت از اپوزیسیون دموکراتیک قرار میدهد، ”لکهیی بر شرافت آمریکا“ نامید، و گفت که خارج کردن مجاهدین خلق از لیست تروریستی و ”ارائه تمامی حمایتهای محتمل علنی و سری به اپوزیسیون“ میتواند دستکم شروع زدودن این لکه باشد.
یک قطعنامه مجلس نمایندگان در حمایت از خارج کردن مجاهدین خلق از لیست، هماکنون بیش از 100 حامی مشترک و امضا کننده دارد، و حامیان در کنگره جدید انتظار هجوم حمایتهای بیشتری را دارند.
جان بولتون، سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل، که او نیز در این سمپوزیوم سخنرانی میکرد، گفت که برکناری رژیم تهران ”باید سیاست آمریکا باشد و با افتخار اعلام شود. “
او همچنین کنگره جدید، که خواهان فشار روی دولت اوباما برای اتخاذ مشی سخت تر در قبال تهران است را نصیحت نمود. او، با خاطرنشان کردن اینکه هیچ چیز مشابه رگبار سؤالهایی نیست که او بهعنوان یک عضو دولت بوش در اجلاس کمیته کنگره با آن مواجه گردید گفت، ” وقتی کنگره جدید تشکیل جلسه بدهد… روزهای خالی بسیاری در ماه ژانویه برای استماع وجود خواهد داشت - که شروع خوبی خواهد بود. “
