بخشی از مقاله واشنگتن پست، 9بهمن88:
 اختلافات سیاسی در این شهر میتواند روابط دوستانه را خراب کند. به عنوان مثال, جنجال زشت در مورد سیاست ایران که این هفته بین ریچارد هاس رئیس شورای روابط خارجی, رئیس سابق طراحی کالین پاولن, و دوستان سابق وی فلینت لاورت (Leverett) و هیلاری مان لاورت روی داد.
هاس... میگوید که او هیچگاه طرفدار سیاست جرج بوش در مورد ”تغییر رژیم“ نبوده است و اینکه او با سیاست تعامل دولت اوباما با ایران موافق بوده است.

ولی هاس در مقالهیی با عنوان ”دیگر کافی است: چرا ما دیگر نمیتوانیم در جنگ برای تغییر رژیم در ایران در حاشیه باشیم“ نوشت, ”من نظرم را تغییر دادهام.“
او گفت, ”گفتگوهای هستهیی به جایی نمیانجامد,“ و رژیم انتخابات ریاست جمهوری ژوئن گذشته را به سرقت برد. بنا بر این زمان برای واشنگتن و اروپاییها به منظور اعمال تحریمهای اقتصادی, محکوم کردن نقض حقوق بشر توسط تهران و انجام هر کاری که در قدرت آنها است, به ”شیوهیی غیر خشونت آمیز,“ برای سرنگونی این رژیم قانون شکن فرا رسیده است. شب گذشته به نظر میرسید رئیس جمهور اوباما نیز دارد به این سمت میرود.
تحلیلهای هاس به یک توفان آتشین در میان متخصصان سیاست خارجی منجر شد, که شاید تا حدودی به این خاطر بود که او ملاقاتی را در این شورا در نیویورک با رئیس جمهور ایران محمود احمدینژاد میزبانی کرده بود. این تحلیلها به پاسخ خشمگینانه  - و نسبتاً فردی -- از جانب برخی, از جمله لاورتها منجر شد. (فلینت اکنون در بنیاد آمریکای جدید کار میکند, و همسر وی، هیلاری، استراتگا, که یک شرکت مشورتی میباشد را اداره میکند.)
آنها هر دو به نفع ادامه تعامل با ایرانیها استدلال کردهاند, و میگویند که احمدینژاد به روشنی در انتخابات پیروز شده است و اپوزیسیون به جایی نمیانجامد. (آنها روز پنجشنبه اوباما را به خاطر صحبت شدیدتر وی در سخنرانی سالانهاش مورد انتقاد قرار دادند.)...
آنها در یک انتشاریه انلاین نوشتند که مقاله هاس برای آنها یادآور واژهیی بود که پاول در سخنرانی خود استفاده کرد, وقتی که گفت عراق دائماً قطعنامههای سازمان ملل برای فاش کردن تسلیحات کشتار جمعی غیر موجود خود را رد کرده است. پاول به این نتیجه رسید که الان زمان گفتن این حرف است: ”کافی است. کافی است.“...