وزیر خارجه کلینتون: اولاً, این موضوع که ما اکنون مدتی است که برای کسب حمایت برای فشار و تحریمها همراه با سایر شرکایمان کار کردهایم برای کسی چیز عجیبی نیست. به محض روشن شدن این موضوع که ایران نسبت به پیشنهاد عام ما برای تعامل یا پیشنهاد خاص ما در مورد راکتور تحقیقاتی تهران پاسخ رضایت بخشی نخواهد داد, کار به منظور تلاش برای شکل دادن تحریمها, طراحی آنها به نحوی که موثر باشند, گفتگو در مورد اعمال آنها, و گوش دادن به نگرانی سایر کشورها شروع شد.
این روند ادامه دارد. تلاش هماهنگی وجود خواهد داشت. تکرار میکنم, من پیش گویی نخواهم کرد که کی, چه چیز یا چه طور, زیرا این به عقیده من مفید نیست. ولی به شکل گستردهیی گزارش شده است که چین سؤالهایی دارد. آنها خودشان این را در فرصتهای متعددی گفتهاند. ولی آنها تا کنون کاملاً با قدرتهای 1+5 متحد بودهاند. و استدلالهایی که ما برای آنها ارائه کردهایم بسیار روشن هستند و من فکر میکنم ممانعت از پیشرفت ایران با یک برنامه تسلیحات هستهیی به نفع صلح و ثبات بینالمللی است, و اینکه گفتگو در مورد آن به نفع کشورها, از جمله چین است.
سؤال: و بخش دوم, در مورد تصویب آن لایحه توسط سنا در کنگره؟
وزیر خارجه کلینتون: خوب, این چیز عجیبی نیست. منظورم این است که سنا بسیار نگران رفتار ایران است, و دلایل خوبی هم دارد. تنها برنامه هستهیی نیست, گرچه آنهم بسیار نگران کننده است, ولی اقدامات اخیری که آنها تظاهرکنندگان را اعدام میکنند و می گویند هر کس به دولت اعتراض کند در جنگ علیه خدا است بسیار نگران کننده است. کنگره میخواهد نارضایتی خود را نسبت به رفتار رژیم ایران و حمایت خود را از حقوق بشر, و اعتقاد خود را به اینکه فشار آوردن روی رژیم میتواند به تغییر رژیم کمک کند, قویاً اعلام کند و به واقع برای حمایت از مخالفین فشار بین المللی وارد آورد...