در روزهای بعد از انتخابات، درخیابانهای تهران صداهای ناشناسی که " الله اکبر" را فریاد می زدند، را می شد، شنید. این تاکتیک از تظاهراتهای سال 1979 گرفته شده که به انقلاب ختم شد، و تظاهرکننده گان این نسل، مایلند (با شعار الله اکبر) اعلام کنند که رژیم فعلی مشروعیت خود را از دست داده است.

روزنامه  نروژی داگزآویسن 11  بهمن 88
حسن فیروزآبادی، رئیس ارتش، طی سخنرانی در تعطیلات آخر هفته گفت:" جمهوری اسلامی تحت رهبری  (خامنه ای)  به سمت آینده ای روشن پیش میرود و این جمهوری توسط  گروهها وجمعیت های بزرگ در دنیا حمایت می شو د. احمدی نژاد از این هم جلوتر رفت: او طی یک کنفرانس مطبوعاتی درتهران گفت:" آن کس که خاورمیانه را کنترل می کند، دنیا را کنترل می کند". او تلاشی برای مخفی کردن این موضوع که منظور وی ایران است، نکرد. وی پرسید:" و این که حرف آخر را در خاورمیانه می زند، چه کسی است؟" خود وی در جواب گفت:" من فکر می کنم که این برای همه روشن و واضح است". اظهارات روز شنبه تنها با پروسه قضایی که علیه 16 تن از اپوزیسیون در تهران گشایش یآفت، مختل گردید. این افراد متهم هستند که در تظاهراتهای انتقادی علیه رژیم شرکت داشته اند. پنج تن از دستگیرشده گان متهم به " جنگ با خدا" هستند، جرمی که حکم آن مرگ است. یکی از این پنج تن کسی است که از برخوردهای وحشیانه و خشونت آمیز نیروهای امنیتی علیه تظاهرکنندگان فیلم تهیه کرده و آن را روی اینترنت گذاشته است. در این بین، همه در رژیم با تعریف و تمجید رهبران در باره وضعیت عالی ایران موافق نیستند. احمدی جنتی، یکی از رهبران محافظه کار، طی مراسم نماز جمعه تقاضای برخور سفت و سخت تر در قبال تظاهرکنندگان و حکم مرگ برای تمام دستگیر شدگان نمود. جنتی در توضیح گفت:" چنانچه با آشوبگران برخورد  نشود، وضعیت جدی تر خواهد شد". درست 24 ساعت قبل از آن، رژیم دو تن از اپوزیسیون، آرش رحمانی پور 19 ساله و محمد رضا علی زمانی 37 ساله را روز پنجشنبه حلق اویز نمود. آنان متهم به " جنگ با خدا" شدند.  اسماعیل احمدی مقدم بعد از اعدامها با تعریف و تمجید گفت:" گرد و غبار نشسته و آشوبگران شناسایی شده اند. اینکه رحمانی پور، یکی از دو نفری که اعدام شد، قبل از انتخابات جنجالی و تظاهراتهایی که به دنبال آن به وقوع پیوست، دستگیر شده بود، اهمیت زیادی نداشت. تظاهراتها، به رغم برخوردهای شدید، همچنان ادامه دارد. در حال حاضر هر دو طرف خود را برای آنچه که میتواند به یک شورش خونین تبدیل شود، آماده می کنند. روز 22 بهمن، سالروز انقلاب که در سال 1979 اسلامیستها را به قدرت رساند. هم میرحسین موسوی و هم مهدی کروبی، دو چهره حاکم اپوزیسیون، از جمعیت دعوت به رفتن به خیابانها نموده اند. اما خود این اپوزیسیون هم بغایت شکاف برداشته است. در حالیکه بسیاری از تظاهرکنندگان پیشین شعارهایی همچون" مرگ بر خامنه ای " و " مرگ بر دیکتاتور" سر میدادند، بسیاری از رهبران آنان غرق جنگ قدرت داخلی شان- در خود رژیم- هستند. در همین رابطه، کروبی که بعد از انتخابات به یکی از رهبران رژیم که علیه انتخاب احمدی نژاد اعتراض نمود، بدل گردید، نسبت به زیاده روی اخطار می کند. او روز پنجشنبه به روزنامه فاینانشیال تایمز گفت: "نیروهای هر دو طرف که برای سیستم اسلامی اهمیت قائل هستند، زمانیکه ببینند انقلاب و جمهوری اسلامی در خطر است، گرد هم خواهند آمد". با تمام این تفاصیل، ایرانیان جوان کماکان نارضایتی خود را از رژیم نشان میدهند. در روزهای بعد از انتخابات،درخیابانهای تهران صداهای ناشناسی که " الله اکبر" را فریاد می زدند، را می شد، شنید. این تاکتیک از تظاهراتهای سال 1979 گرفته شده که به انقلاب ختم شد، و تظاهرکننده گان این نسل، مایلند (با شعار الله اکبر) اعلام کنند که رژیم فعلی مشروعیت خود را از دست داده است.  در عین حال یک آهنگ قدیمی میهنی به نام " ای ایران" – که رژیم در دهه 80 برای جذب نیرو جهت اعزام به جنگ علیه عراق- از آن استفاده می کرد، مجددا محبوب شده است. این آهنگ از طریق اینترنت و سی دی توزیع میشود. اما آنچه که تازه و نو می باشد، این است که دشمن دیگر عراق نیست، بلکه رژیم خود ایران است. پیشرفت وضعیـت در ایران دائما با وضعیت ملتهب منطقه ای دنبال میشود. ایلات متحده آمریکا بعد از ماهها تلاش برای اینکه ایران را وارد ( مذاکرات –م) دیپلماتیک کند، در حال حاضر واشینگتن به دنبال جلب حمایت بین المللی جهت به اجرا گذاشتن تحریمهای جدید علیه برنامه اتمی تهران است. نیویورک تایمز طی تعطیلات آخر هفته گزارش نمود که ایلات متحده آمریکا قصد دارد تا کشتی های جنگی به خلیج فارس اعزام کرده و سیستم ضد راکت در کشورهای همسایه ایران مستقر کند.