کارول فونتین- استاد تاریخ و ادیان در دانشگاه نیوتن در باستون- رئیس کمیتة دفاع از اشرف در کنفرانس بین المللی زنان در 27 فوریه 2011 در پاریس: من مدتی برای سازمان غیردولتی در ملل متحد که با عنوان شبکة گزارش زنان ملل متحد شناخته میشود فعالیت کردهام. یکی از موضوعاتی که در آنجا روی آن کار میشود رسیدگی به آزادی ادیان از دیدگاه زن است. از نظر ما وقتی بین فرهنگ، دین و حقوق زنان تضاد وجود دارد، زنان هستند که ضرر میکنند. بهعنوان تئولوگ معتقدم این برای مذهب ما مایه ننگ و توهین به خدا است که بگوییم نیمی از بشریت برابر و توانمند خلق نشده و نباید در صلح زندگی کند. این برای همة ما که از خدای واحدی برخورداریم غیرقابلقبول است.
ملل متحد فراخوانی به زنان داد که بخشی از تمامیت پروسة صلح و همة مذاکرات باشند. و همچنین طرفهای درگیر جنگ یا آنهاییکه برای میانجیگری تلاش میکنند در شرایط جنگی باید مسائل خاص زنان را در نظر بگیرند.
یکی از کارهاییکه تلاش میکنیم انجام دهیم این است که بهملل متحد نشان بدهیم زنان اشرف نمونة شگفتانگیزی از حضور زنان در تمام سطوح رهبری و مبارزه برای دموکراسی و صلح هستند. مقاومت با تربیت و دادن هژمونی بهزنان این نقطه را بارز کرد که زنان میتوانند در رهبری قرار بگیرند و شکی در این نیست.
قطعنامه (1325) همچنین از زنان ناظر ملل متحد میخواهد در همه صحنههایی که خشونت رخ داده است حضور داشته باشند و وضعیت زنانی که در معرض خشونت قرار دارند را مانیتور کنند.
ملل متحد پیشاپیش اعلام کرده است که نیاز دارد زنان، مسئول هر روند صلح باشند. از این رو اشرف برای ما یک یادآور است که نمیتوانیم بگذاریم فریادهای منتهی به دموکراسی و قیام پژمرده شود و از رهبری زنها برخوردار نباشد. باید هوشیار باشیم که بنیادگرایان بر این پیروزیها سوار نشوند. این خود علتی بر حفظ حقوق زنان میباشد.
حال که به اشرف و به مقاومت زنان آنها نگاه میکنیم از نمونة برجستة آنان یاد میگیریم که نباید سکوت کرد و بهعنوان زن این یک نیاز دموکراسی و بعد مذهبی ماست.
