یونایتد پرس بین المللی
نوشته تارسم کینگ

لندن، 9 فوریه (UPI) – از زمان وقوع انقلاب ایران که منجر به سقوط شاه در روز 11 فوریه 1979 شد، سالگرد آن توسط رژیم ایران از طریق قدرت نمایی آن رژیم برگزار شده است.

اما امسال حاکی از آن است که وضعیت بکلی متفاوت خواهد بود. همین پارسال بود که به مطبوعات غربی اجازه داده شد در مراسم 11 فوریه 2009 شرکت کنند، جاییکه محمود احمدی نژاد سخنرانی تهییج کننده ای را در مقابل هسته نظامی رژیم ایران ایراد نمود.
در خلال شعارهایی که بطرز مضطرب کننده و سیستماتیکی در حمایت از رهبر رژیم توسط عنصر نظامی رژیم فریاد می شد، هیچ کس نمی توانست تصور کند که تنها 12 ماه بعد رژیم خود را برای تظاهرات گسترده ضدحکومتی در سالگرد انقلاب که پایه های آن را می تواند به لرزه درآورد آماده کند.
حال، در آستانه روز «ر» در 11 فوریه 2010 (پنجشنبه) هر دو طرف خطوط جبهه جنگ را حین آماده سازی برای روزی که برای مردم ایران تاریخی خواهد بود ترسیم می کنند. این روز تا به حدی تاریخی است که در میان جنبش اپوزیسیون زمزمه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه در پی تظاهرات بیسابقه در گرامیداشت روز عاشورای شیعیان در ماه دسامبر، تظاهرات سالگرد انقلاب قلب رژیم را طوری خواهد لرزاند که طبعات آن غیرقابل ترمیم خواهد بود.
واضح است که وجود همین نگرانی ها در رهبری رژیم ایران گواهی واقعیت داشتن مضمون این زمزمه ها است و در مصداقی از تغییر سرنوشت، 31 سال بعد از انقلاب سال 1979، روزی که وجود این رژیم را سمبلیزه می کند اکنون امسال مهر تائید بر آغاز پایان آن کوبیده خواهد شد. با توجه به این واهمه غیرقابل انکار، رژیم ایران در راستای تلاش برای محدود ساختن تظاهرات دست به اقدامات شدیدی زده است.
این رژیم اکنون به شیوه اعدام بعنوان تازه ترین ابزار اعمال کنترل بر روی جمعیتی که خواستار تغییر است نظر دوخته است.

بعد از اعدام شتابزده دو نفر که متهم به شرکت در تظاهرات شده بودند، نه تن دیگر به جرم محاربه (دشمنی با خدا) از طریق ارتباط با گروه اصلی اپوزیسیون دمکراتیک یعنی مجاهدین خلق ایران به اعدام محکوم شده اند. بر طبق وعده رئیس قوه قضاییه رژیم مبنی بر «عدم کوتاه آمدن در مقابل گروهکهای محارب»، رژیم قاطعانه گفته است که هر کس در روز پنجشنبه در تظاهرات ضدحکومتی شرکت کند باید توقع مجازات اعدام را داشته باشد.
در تعریف محاربه بعنوان «(دشمنی با خدا) از طریق حمایت از مجاهدین و ارتباط با آن؛ سازماندهی اجتماعات و تبانی با قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور ... فعالیت های تبلیغاتی علیه نظام و در حمایت از دشمنان»، رژیم ایران واضح ساخته است که از مجاهدین که بزرگترین اپوزیسیون سازمانیافته ایران است بیش از هر طرف دیگری وحشت دارد.
مردم ایران در جریان تظاهرات اخیر خود که صراحتا خواسته پایان دادن به ولایت فقیه علی خامنه ای در آنها ابراز شد نشان دادند که دیگر از رژیم یا اقدامات سرکوبگرانه آن ترسی به دل راه نمی دهند. تظاهرکنندگان ایرانی اکنون مرگ را به مثابه بهای آزادی و دمکراسی پذیرفته اند.
در آستانه 11 فوریه، جامعه بین المللی باید حمایت خود را از اهداف دمکراتیک مردم ایران و حقوق بشر اعلام کند. صرفنظر از تامل حول اینکه آیا حمایت مستقیم از تظاهرکنندگان امری سازنده خواهد بود یا خیر، سکوت در برابر جنایاتی که رژیم ایران مرتکب می شود بزبان ساده غیرقابل قبول است. رهبران جهان باید رسما حمایت خود از خواسته های دمکراتیک مردم ایران ابراز نموده و همزمان اعدام هواداران سازمان مجاهدین خلق را محکوم کنند.
مردم ایران می توانند تغییر دمکراتیک ایجاد کنند. اکنون بجای مشروعیت بخشیدن به جنایات رژیم ایران از طریق ادامه دیالوگ و دیپلماسی با آن، ما باید روابط خود با رژیم ایران را قطع نموده و در عوض با صاحبان واقعی آینده ایران یعنی مردم و جنبش اپوزیسیون آن رابطه برقرار کنیم.

تارسم کینگ از وست برامویچ انگلستان یک نماینده مجلس اعیان این کشور و عضو کمیته پارلمانی ایران آزاد نیز می باشد.