هفته نامه اشپیگل (24بهمن88) در یک مقاله سه صفحه ای با عنوان «جنگندگان در سایه» به افشای نفوذ اقتصادی پاسداران در نهادهای کشوری پرداخت و نوشت: «آنها نام خود را ”پاسداران” می گذارند و بعنوان مهمترین تکیه گاه رژیم بشمار می روند. ”پاسداران انقلاب” تظاهرکنندگان را سرکوب می کنند، علیه مخالفین جاسوسی می کنند، و برنامه اتمی را کنترل می کنند. اکنون قرار است که تحریمات سازمان ملل شامل حال شان بشود».
اشپیگل با اشاره به نقش پاسدار جعفری، فرمانده سپاه، نوشت:  این ژنرال (جعفری) تبدیل به ستون فقرات رژیم شده است. متفاوت از سایر هم قطارانش در ارتش کلاسیک جعفری همزمان یک امپراطوری اقتصادی غول آسا در اختیار دارد. پاسداران بی محابا اقتصاد کشور خود را قبضه کرده اند  و البته این را با پشتیبانی حامی خود خامنه ای انجام داده اند. هیچکس نمی تواند بگوید که چه تعداد شرکتها را در این اثنی پاسداران انقلاب تصاحب کرده اند». اشپیگل افزود این سلطه اقتصادی از شرکت های صادراتی برای لوازم خانگی گرفته تا شرکتهای تولید قطعات یدکی خودرو را در برمی گیرد و گفته می شود که پاسداران در سطح جهان بیش از 500 شعبه شرکت تاسیس کرده اند.
اشپیگل سپس به اطلاعات منتشر شده از سوی مجاهدین در این باره اشاره کرد و نوشت: «بنا به اطلاعات مجاهدین خلق که از خارجه علیه رژیم عمل می کند، سپاه بسا بیشتر از نیمی از کل معاملات واردات  و تقریبا یک سوم کل صادرات را در اختیار دارد و این ها بدون احتساب سهم آنها در معاملات سودآور نفتی می باشد. سود سالانه آنها گفته می شود که بالغ بر 5 میلیارد دلار می شود. بطور عملی آنها بزرگترین بندر وارداتی کشور یعنی بندر عباس و همینطور فرودگاه پایتخت در تهران را کنترل می کنند».