در حالی که فقط  10 روز به این اجلاس باقی مانده است یک نسیم خوشبینی بر روی واشنگتن به وزش در آمده است.

بارک اوباما در روز سهشنبه در ملاقات با نیکلا سارکوزی گفته بود امیدوار است تا پایان ماه آوریل مجازاتهای جدیدی را در سازمان ملل علیه رژیم تهران به تصویب برساند ولی اوباما اعتراف کرده بود که همه کشورها هنوز با این کار موافق نیستند. او به خصوص به تعلل چین در این قضیه اشاره کرده بود. چین در جستجوی حمایت از یکی از تامین کنندگان گاز و نفت آن کشور است.

چین پذیرفته است که به طور جدی در نیویورک با کشورهای گروه 6 در این زمینه گفتگو کند. ولی شرکت چین در این گفتگوها این ریسک را در بر دارد که مجازاتهایی به میزان حداقل علیه ایران به تصویب برسند.

سفیر آمریکا در سازمان ملل، سوزان رایس، که این خبر را اعلام کرده است گفته است: «این یک پیشرفت است ولی گفتگوها هنوز آغاز نشده اند».

در ماههای اخیر، آمریکا و چین موضوعات اختلاف متعددی داشته اند، ازجمله: اختلاف گوگل با چین، فروش تسلیحات از سوی آمریکا به تایوان و ملاقات بارک اوباما با دالایی لاما.

رئیس جمهور چین، هوجینتائو، پذیرفته است که در اجلاس امنیت هستهای در واشنگتن شرکت بکند و آمریکا این تصمیم چین را نشانهای از حسننیت آن کشور محسوب میکند.

هدف قرار دادن «تصمیم گیرندگان»

دولت اوباما معتقد است که «راه دیالوگ» و سیاست دست دراز شده به سوی ایران امروز به فرضیه مجازاتها در سازمان ملل اعتبار بخشیده است.

هیلاری کلینتون خطاب به گروه 8 گفته است: «15 ماه گذشته به خوبی نشان دادند که ایران نمیخواهد به الزامات بینالمللی گردن بگذارد. به همین خاطر من نسبت به شانس رسیدن به یک اتفاق نظر در شورای امنیت خوشبین هستم».

آمریکاییها معتقدند که قرارداد کاهش تسلیحات هستهای که قرار است آنها در هفته آینده با روسیه امضا کنند به اقدامات آنها علیه ایران اعتبار بیشتری خواهد بخشید.

ولی آیا این علائم مثبت کافی خواهند بود تا آمریکاییها بتوانند قرارداد قاطعی که خواستار آن هستند را به تصویب برسانند؟ اروپاییها با آمریکاییها در این زمینه همنظر هستند. ولی رفتار روسیه در این زمینه مبهم است.

اگر روسیه تصور کند که این مجازاتها «اجتناب ناپذیر» هستند هر کاری از دستش بر بیاید انجام خواهد داد تا از تاثیر این مجازاتها بکاهد و به این ترتیب روابط اقتصادی و ژئوپولیتیک مهمی که با ایران دارد را حفظ کند.

در مورد رفتار پکن ابهامات بسیار بیشتری وجود دارند. وزیر امور خارجه چین دیروز در پکن با سعید جلیلی که رئیس مذاکره کنندگان ایرانی است دیدار داشته است و در پایان این دیدار گفته است که چین «راه حل مسالمت آمیز» را ترجیح میدهد.

در پکن تحلیلگران میگویند مجازاتها میتوانند تصمیمگیرندکان و منافع ایران (مثلا پاسداران انقلاب و حسابهای بانکی آنها در خارج از کشور) را هدف قرار بدهند، بدون آنکه به روابط اقتصادی چین با ایران آسیبی وارد شود.

آمریکا و متحدین اروپاییش اکنون زمان کمی در اختیار دارند. آنها باید اعضای دائمی شورای امنیت را متقاعد کنند و برخی از آنها ازجمله برزیل، ترکیه و لبنان هنوز با تصویب این مجازاتها علیه ایران موافقت نکردهاند.

ریاست شورای امنیت در ماه آوریل بر عهده ژاپن است. در ماه می ریاست شورای امنیت بر عهده لبنان خواهد بود. آمریکاییها اقداماتشان را تسریع کردهاند تا قبل از آغاز دوره ریاست لبنان، این مجازاتها را در شورای امنیت به تصویب برسانند.

سوزان رایس اعتراف کرده است که مذاکرات دشوار خواهند بود زیرا طرفهای گونگون «منافع متفاوتی» دارند.

در روز سه شنبه یکی از مشاوران سارکوزی این احتمال را مطرح کرده بود که اگر مجازاتهای سازمان ملل در حد بسیار اندک به تصویب رسیده و موثر نباشند ممکن است آمریکا و اروپا به سهم خودشان مجازاتهای جداگانه را علیه رژیم ایران به اجرا بگذارند.

این مشاور میافزاید: «در حال حاظر اولویت ما این است که جامعه جهانی را به این اقدامات ملحق بکنیم و قاطعترین قطعنامه ممکن را به تصویب برسانیم».