درکمال تأسف مطلع شدیم که مادر مجاهد فاطمه ناظری جهرمی (مادر خوشبویی)، از زندانیان سیاسی دهه 60، و از زنان آزادیخواه استان فارس در روز 18 آبان بدرورد حیات گفته است.
مادر خوشبویی که داغ شهادت چهار مجاهد قهرمان، سه پسرش غلامعلی، ساسان و سیروس خوشبویی و اعظم صیادی همسر غلامعلی را بر دل داشت، پس از تحمل سالها رنج اسارت در زندانهای رژیم و دربه دری و انواع شداید و ستمهای رژیم آخوندی از جمله غارت تمام اموال خانواده توسط رژیم، در تمامی سالهای عمرش هرگز از آرمان آزادی مردم ایران و راه فرزندان مجاهدش روی بر نتافت.
خانواده سرشناس خوشبویی از همان اوان انقلاب به خاطر مخالفت با رژیم آخوندی آماج حملات و کینه توزی عوامل رژیم در شهر جهرم قرار گرفت.
مادر خوشبویی در مرداد ماه 60 همراه با چهار فرزند خردسال و نوجوانش دستگیر شد. او و دخترش سعیده که تنها 13سال داشت به جرم حمایت از مجاهدین خلق و به اتهام محاربه ابتدا به اعدام و سپس به حبس ابد محکوم شدند.
سالهای اسارت مادر در زندانهای مختلف استان فارس ازجمله زندان مخوف عادل آباد در شرایطی وخیم و تحت فشارهای گوناگون طی شد و این در حالی بود که دو کودک دو ساله و چهارساله اش نیز با وی در زندان بودند.
مادر خوشبویی در حالی دوران حبس در زندان را طی کرد که صرفا در فاصله 10 ماه سه پسرش ساسان 17ساله ، سیروس 20ساله و غلامعلی 23ساله در مسیر مبارزه با فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران به شهادت رسیدند. در مقاطعی از دوران 4.5 ساله اسارت مادر ، هفت تن از اعضای خانواده خوشبویی شامل مادر خوشبویی، سه دختر، یک پسر و دو عروس او در زندان مخوف عادل آباد در زندان بودند. همزمان سیاوش خوشبویی پسر دیگر خانواده در زندان اوین زندانی بود.
رژیم آخوندی تنها به اسارت این مادر دلیر و شهادت فرزندانش اکتفا نکرد بلکه خانه و تمامی امکانات زندگی او را به یغما برد.
این مادر مجاهد سرانجام در 18آبان ماه سال جاری با آرزوی به ثمر نشستن همه درد و رنجها و دمیدن صبح آزادی مردم ایران چشم از جهان فرو بست.
بی تردید مردم ایران در فردای آزادی یاد مادران دلیری چون مادر خوشبویی را گرامی خواهند داشت و بر مبارزات بی شائبه و فداکاریهای آنان ارج خواهند نهاد.
کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران درگذشت دریغ انگیز مادر مجاهد فاطمه ناظری جهرمی (مادر خوشبویی)، را به خانواده بزرگ و سرشناس خوشبویی، به خانواده های شهیدان، به مردم جهرم و به سازمان مجاهدین خلق تسلیت می گوید و برای آن مادر بزرگوار علو درجات و برای بازماندگانش صبر و پایداری آرزو می کند.
