سخن فراز یا به قول شاعران ، شعر « مرغ پیر » نوشته یا
سروده سال 1345 بعد از درگذشت دریغ انگیز دکتر مصدق
رهبر نهضت ملی ایران است که سال ها در کنج غبارگرفته
حافظه جا داشت تا 30 سال پیش ، به تبعیدگاه ؛ در مجموعه یی
آمد . مخلص هرگز از قلمزنان تقویمی نبوده ام اما اینک بل
به تأملی ، آوردنش را کم ضرر دیدم .
مـرغ پیـر
مرغ پیری که به منقارش
بار صد تجربه داشت
از سر خانه گذشت
گفتم آیا نتوانی پایین تر
گفت کار از حرف گذشت .
آه
مرغ پیر ،
از سر این خانه گذشت .
ای کودکان سرگردان اجاره یی !
ای کودکان سرگردان اجاره یی
در خیابان های پریشان حال عصبی
در آسمان تاریک نگاه شمایان
ستارگان نیز ، گرسنه و سرگردانند .
و ماه ،
در خسوف اهریمنی وقت
به جستجوی گندمزاران بهشت خدایان زمین
در طغیان اعتراض .
