دیلی تلگراف در این مورد نوشت: زیمباوه در ازای دریافت نفت که بهشدت به آن نیاز دارد، تا اقتصاد لرزان خود را سرپا نگهدارد،به رژیم ایران وعده داد تا به ذخایر بالقوه عظیم سنگ اورانیوم این کشور دسترسی داشته باشد.
دیلی تلگراف می افزاید، این معامله نگرانیهای غرب در مورد تقویت برنامه اتمی رژیم را افزایش میدهد. عمده اورانیوم مورد نیاز رژیم ایران در سالهای 1970 از آفریقای جنوبی تهیه میشد اما ساندی تلگراف دریافته است که این ذخایر رو به اتمام هستند و دستیابی به ذخایر زیمباوه در زمانی حساس بدست آمده است. …
یک مقام ارشد در سفارت رژیم ایران در حَراره تأیید کرد بعد از سالها مذاکره، به تهران امتیاز استخراج اورانیوم در زیمباوه داده شده است.… دیلی تلگراف خاطرنشان کرد این قرارداد مطمئناً رژیم ایران را تحت چک و حسابرسی بیشتر توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی قرار میدهد. یک مقام آژانس گفت اگر قرار است زیمباوه و رژیم ایران توافقی امضا کنند این آژانس میخواهد در مورد آن مطلع باشد.
دیلی تلگراف با یادآوری قطعنامه شورای امنیت ملل متحد در مورد تحریم رژیم ایران در زمینه انتقال یا فروش هرگونه اقلام مربوط به غنیسازی مینویسد: این احتمال وجود دارد که تامین اورانیوم رژیم ایران، زیمباوه را در شمار ناقضین تحریمهای فعلی ملل متحد قرار دهد.
کمیته تحریمهای مللمتحد گفته است در صورتیکه موضوع تامین اورانیوم رژیم ایران از زیمباوه مطرح شود کمیته آن را مورد تحقیق قرار خواهد داد.
از سوی دیگر دیوید آلبرایت، مؤسس بانک فکری واشینگتن برای علوم و امنیت بینالمللی گفت رژیم ایران مطمئناً بهدنبال راههایی برای دسترسی به اورانیوم است، اما اگر دست به واردات این قبیل مواد اتمی بزند، ریسک عواقب بالایی را به جان خریده است. آلبرایت گفت قطعاً اینکار روسیه و چین را به خشم خواهد آورد زیرا میبینند رژیم ایران از تحریمها طفره میرود.
دیوید آلبرایت افزود خشم و نگرانی زیادی در مورد مخفیکاری رژیم ایران وجود دارد . وقتی آنها بطور مخفی در صدد کسب اورانیوم هستند جای این سؤال باقیست که آیا رژیم ایران یک برنامه موازی اتمی علاوه بر آنچه که علنی کرده را دنبال میکند؟ معاملات پنهان رژیم ایران به حمایتها از تحریمهای قویتری علیه این رژیم میافزایند.
