آن ریشه یی
که تبررا به هیچ انگارد
در خاک شماست.
میان آنهمه تناور
این درخت کوچک قدیم
معنای ماندن است.
پرتوان باد حیاتگاهت ای مجاهد دوست
که تبرها،
چنان ازتن و تاب افتاده اند
که برخویشتن
فرود می آیند.
رحمان کریمی: دوست کجا، دشمن کجا ؟
- اطلاعات مقاله