فصل نامه مارین در این بررسی بخشهایی از تاریخچه مجاهدین و مقاومت ایران بعنوان جایگزین دیکتاتوری آخوندی را نیز مد نظر قرار داده و می نویسد
سازمان مجاهدین خلق ایران، یک جنبش مقاومت در برابر رژیم ایران است که درسال 1344 ازسوی گروهی ازجوانان روشنفکر ایرانی مخالف با سلطنت و هوادار جدائی دین از دولت تأسیس شد. بیشتر رهبران این سازمان ازسوی ساواک، پلیس سیاسی شاه، درسال 1350 بازداشت و اعدام شدند. سازمان مجاهدین، چه درایران و چه درخارج، هم در دوران انقلاب اسلامی 1357 و هم پس از آن، فعال باقی مانده است.
مقاله مجله فرانسوی مارین سپس به پروسه سرکوبی مجاهدین توسط دیکتاتوری آخوندی اشاره کرده و افزود: به رغم سرکوب خشن حکومت ملایان، بویژه اعدام 120000 تن ازهواداران آن، سازمان مجاهدین خلق شبکه هائی ریشه دار درایران دارد که به آن امکان می دهد بخش عمده برنامه هسته ای زیرزمینی رژیم ایران را برای جهانیان افشا کند. رژیم تهران مجاهدین خلق را به عنوان نوک تیز پیکان تظاهرات اخیرداخل کشور معرفی کرده که به دنبال آن چندین تن ازهوادارانش بازداشت و به اعدام محکوم شده اند.
فصل نامه مارین در ادامه مقاله خود در باره قرارگاه اشرف نوشت: سازمان مجاهدین خلق کمپی درعراق دارد که 3400 تن ازاعضایش تحت حفاظت کنوانسیون چهارم ژنو درآن سکونت دارند.
فصل نامه مارین بخش دیگری از مقاله خود را به تاریخچه سپاه پاسداران رژیم اختصاص داد و با اشاره به مجموعه فعالیتهای سپاه پاسداران در عرصه داخلی و خارجی در زمینه صدور تروریزم, نوشت: اوج رخنه سپاه پاسداران درتمام عرصه ها و قدرت درسال 1384 با رسیدن محمود احمدی نژاد، یک عضو سابق نیروهای ویژه سپاه پاسداران ، به ریاست جمهوری با حمایت شخص خامنه ای بود, که در پی آن احمدی نژاد, دو سوم از وزرای خود را از بین پاسداران برگزید.
در ادامه مجله مارین به نقش سپاه در عرصه های مالی و تسلط آن بر تمام منابع کشور میپردازد و می نویسد
سپاه تنها به تسلط برقوای مجریه و مقننه بسنده نکرده است, بلکه از طریق «بنیاد» های بسیار ثروتمند ودیگرشرکت های بزرگ بازرگانی استیلای خود بربخش های مهمی از اقتصاد کشور را گسترش داده به نحوی که امروز نزدیک به 60% واردات و 30% صادرات غیرنفتی کشور را درکنترل دارد. همین وابستگی به منافع اقتصادی و مالی، فرماندهان سپاه پاسداران را به یک قشر فاسد در مجتمع نظامی- بازرگانی رژیم ایران تبدیل کرده است که به شدت در برابرتحریم های بین المللی آسیب پذیراست. درواقع، درحالی که تحریم ها تأمین ملزومات و تجهیزات نظامی رژیم ایران را به تأخیرمی اندازد، درهمان حال، به لرزه درآمدن ساختار سپاه پاسداران را با دست گذاردن مستقیم بر«کیف پول» فرماندهان درپی خواهد داشت.
به این ترتیب سخت ترشدن تحریم های بین المللی تأثیرات واقعی براین نیرو خواهد داشت که علی القاعده باید سپرمحافظ نظام باشد، و فراتراز آن بر رژیم که سرنگونی آن – که تنها به دست ملت ایران و مقاومت سازمان یافته آن محقق خواهد شد – بیش از پیش قریب الوقوع به نظر می رسد.