خبرنگار که به شهرهای مختلف از جمله تهران، یزد، شیراز، اصفهان و قم سفر کرده و با نفرات مختلفی گفتگو نموده است جابجا از نفرت مردم از رژیم و تناقضهای جامعه ایران سخن گفته است.

رضای 22ساله، دانشجوی مهندسی خوشبینانه میگوید: «هرگز ندیدیم که  یک دیکتاتوری بتواند دوام بیاورد و فرو نریزد. آنها نمیتوانند 30سال دیگر بر این کشور حکومت کنند».

در مطلب دیگری در مجله لوپوئن, برنارد هانری لوی در مطلب تحلیلی خود می نویسد: ایران، چرا صبح دوشنبه در مطبوعات اروپایی این قدر انعکاس تظاهرات شنبه و یکشنبه که با این همه در خیابانهای تهران برگزار شد کم بود؟

ما اخبار را از سایت laregledujeu.org به همت آرمین عارفی و دوستان ایرانیش در داخل کشور به طور مستقیم  و دقیقه به دقیقه و خیابان به خیابان، با توییت، عکس، ویدئوهایی که توسط تلفنهای دستی گرفته شده بود و بسرعت ارسال می شد و  پیامهای ناامیدی و امید، فراخوان به کمک  و پیروزیهای کوچک  دنبال کردیم.

اگر چه آنها چند هزار و حتی گیرم چند صد نفر بودند که تظاهرات میکردند، آنها نمونه و  مشتی از دلیرانی بودند که با وجود بسیجیان موتور سوار، هلیکوپترهای جنگی که بالای سرشان در جنوب بهشتزهرا پرواز می کرد، به خیابان آمده بودند. در حالیکه حتی روز قبل رهبرانشان فراخوان داده بودند از خانه هایشان خارج نشوند…