شعر پیوست را بتک تک شورشباوران و شورشگران بر اهریمن تباهی و سیاهی پیشکش میکنم! گلبرگ سرخ کوچکیست تا بگویم که اگر چنین نیک پندار و مهرتبار نبودید، چنین هم بر پای نمیماندید و این کسوف انیرانی هستی میهن ما را از هم میدرید... روزگارتان فرخ باد

غم پروانه ها در زیر باران را تو میفهمی

هراس گل ز تاراج زمستان را تو میفهمی

در آنسوی شکاف پنجره چون باغ میخشکد

یقین دارم غم بیحد گلدان را تو میفهمی

فضای کوچه بیرهگذر باغ سترون را

شب مرموز و بیمرز بیابان را تو میفهمی

چو از کابوس خواب کودکان آشفته میگردد

نیاز بوسه بر دستان ایشان را تو میفهمی

تو میدانی چه معنا میدهد حلقوم در چنگال

جدال بی امان با چنگ و دندان را تو میفهمی

بروی شانه ات بگذار بگذارم دمی سر را

چو بعد خستگی در ذهن انسان را تو میفهمی

غم پروانه ها در زیر باران را تو میفهمی

هراس گل ز تاراج زمستان را تو میفهمی

 

رضا