پدر مجاهد امیر شجاعی پس از ۴دهه مجاهدت و پشتیبانی از مجاهدین در مسیر آزادی مردم ایران، در آلمان درگذشت و به‌فرزندان شهید و صدیقش پیوست.

پدر شجاعی متولد ۱۳۰۸ در اصفهان، از زمان شاه با آرمانهای مجاهدین آشنا بود. در تظاهرات انقلاب ضدسلطنتی شرکتی فعال داشت. از اولین‌روزهای پس از انقلاب به‌هواداری از مجاهدین برخاست. به‌زودی خانه‌اش به‌محل تشکیل نشستها و جلسات مجاهدین تبدیل شد.
پدر شجاعی مجاهد، فرزندانش را به‌پیوستن به‌مجاهدین فراخواند و با تمام توش و توان به‌پشتیانی از مجاهدین برخاست. پس از ۳۰خرداد ۶۰ امکانات پدر هم‌چنان مأمن مجاهدینی بود که در شرایط زندگی مخفی تحت تعقیب پاسداران جنایتکار خمینی بودند. به‌‌همین دلیل پدر همواره هدف کینه و آزار و فشارهای مداوم دستگاه سرکوب رژیم در اصفهان قرار داشت. پاسداران جنایتکار یک‌بار در سال۱۳۶۰ و بار دیگر در سال ۱۳۶۳ او را دستگیر کردند و تحت بازجویی و فشار و شکنجه قرار دادند. از او رد فرزندان مجاهدش و فعالیتهای آنها را می‌خواستند، اما به‌دلیل پایداری و ایستادگی پدر به‌جایی نرسیدند و پس از ۲ماه مجبور شدند او را آزاد کنند.
با ادامه و تشدید فشارهای اطلاعات آخوندی علیه پدر و اعضای خانواده‌اش، او سرانجام راه تبعید در پیش گرفت و به‌آلمان رفت. در دوران تبعید هم پدر به فعالیتهایش در افشای جنایات رژیم آخوندی و حمایت از مجاهدین ادامه داد. در تمامی تظاهرات افشاگرانه در محکومیت دیکتاتوری آخوندی در آلمان شرکت داشت و مشوق دیگران بود. پدر روزانه در میز کتاب شهر حضور می‌یافت و برای شرکت در تظاهرات به کشورهای دیگر سفر می‌کرد. ازجمله ۲ماه در تحصن بزرگ ژنو شرکت کرد. در بسیاری از گردهماییها سخنرانی ‌کرد و همیشه بر ادامه راه شهیدان در نبرد با استبداد زیر پرده دین و حمایت از مجاهدین تأکید می‌کرد. صدای او که با لهجه شیرین اصفهانی در برنامه‌های ارتباط مستقیم یا همیاری با سیمای آزادی شرکت می‌کرد برای همه اشرف‌نشانها صدایی آشناست.
پدر مجاهد امیر شجاعی روحیه‌یی جنگنده و امیدوار داشت و سخنانش برای اشرف نشانهایی که در فعالیتها با او همراه بودند، انگیزاننده و الهام‌بخش بود. یارنش می‌گویند در سخت ترین شرایط ازجمله در دوران پر فشار پس از بمباران اشرف و پایگاههای ارتش آزادی وکودتای ارتجاعی استعماری ۱۷ژوئن ۲۰۰۳می‌گفت من میدانم سرانجام پیروزی از آن راه مجاهدین و مسیر صدق و فدای سازمان و مسعود است.
او که دو تن از فرزندان و شماری دیگر از بستگانش در مسیر آزادی مردم ایران به شهادت رسیدند، داغ و فراق آنها را به نیروی جنگ و مقاومت هرچه بیشتر درمقابل دیکتاتوی آخوندی تبدیل کرد. این شهیدان از جمله عبارتند از:
-مجاهد شهید مراد شجاعی، فرزند پدر امیر که در سال ۱۳۶۷ در جریان قتل عام زندانیان سیاسی سر به‌دار شد.
-مجاهدان شهید کیان شجاعی، فرزند پدر امیر که در عملیات کبیر فروغ جاویدان به جاودانه‌فروغها پیوستند
- مجاهد شهید کاووس شجاعی، داماد پدر امیر که عملیات کبیر فروغ جاویدان به‌شهادت رسید
- مجاهد شهید علی طاهری، داماد پدر امیر که از سربه‌داران سال۶۷ است.
و شماری دیگر از بستگان پدر امیر، از جمله برادرش، مجاهد شهید مهندس رحمان شجاعی،‌ که در سال۱۳۶۱ پس از شکنجه‌های بسیار توسط دژخیمان خمینی تیرباران شد
بی شک اراده استوار پدر امیر شجاعی هم‌چون همه پدران و مادران مقاوم و مجاهد دیگر از فصلهای افتخار و سربلندی در مبارزه برای آزادی در تاریخچه ی مبارزات ملت ایران است.
پیام تسلیت خانم مریم رجوی
درگذشت پدر بزرگوار مجاهد امیر شجاعی را به همه بستگان و همشهریانش در اصفهان و به تمامی فرزنان مجاهدش در اشرف۳ و اشرف نشانها به ویژه در آلمان تسلیت میگویم.
 براستی که پدر شجاعی با شجاعت و شرافت هرچه تمامتر تا آخرین دم حیات، حتی در شرایطی که در بیمارستان بستری بود، از یاری و همراهی با فرزندان مجاهدش در نبرد با استبداد خون آشام مذهبی دست بر نداشت.
پدر شجاعی که دو فرزند و برادر و شمار دیگری از بستگان نزدیکش در راه آزادی مردم ایران از رژیم ضد بشری و ضد ایرانی آخوندها جان فدا کرده اند، تمامی این داغ و فراغها را به نیروی مقاومت و رزم بیشتر با دژخیمان حاکم تبدیل کرد و به یک سرمشق پایداری تبدیل شد.
درود و رحمت حق بر این پدر مجاهد که در اوج سرفرازی رستگار شد و به شهیدان پیوست و این پیام درخشان را از خود به یادگار گذاشت که به رغم تمامی فشارها و جنایات ضد انسانی رژیم آخوندها می‌توان و باید با وفاداری به آرمان آزادی و آزادگی شعله های مقاومت وپایداری پرشکوه برای پیروزی را هرچه فروزانتر ساخت.