مونیخ - تظاهرات همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ - سخنرانی‌ها

 

مونیخ-۲۴ بهمن ۱۴۰۴

تظاهرات همزمان با کنفرانس امنیتی مونیخ

سرنگونی دیکتاتوری آخوندی

و استقرار جمهوری دموکراتیک در ایران

لازمه دموکراسی در ایران و صلح در خاورمیانه

نه شاه، نه شیخ

 

پیام خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت

واداشتن این رژیم به برچیدن بساط بمب‌سازی اتمی

و گروه‌های نیابتی آدم‌کش در منطقه فقط یک راه دارد

و آن سرنگونی ولایت فقیه است

به دست مردم و مقاومت و قیام سازمان‌یافته

 

ابوالقاسم رضایی ـ معاون دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران

خانم‌ها، آقایان، خواهران و برادران، در ابتدا اجازه دهید یاد هزاران شهید قهرمان قیام دیماه را گرامی بداریم. دوستان عزیز، ایران امروز فقط یک کشور بحران‌زده نیست. ایران کانون یک زلزله تاریخی‌ست. زلزله‌ای که از خیابانهای تهران تا مرزهای خاورمیانه را لرزانده و یک حقیقت را فریاد می‌زند: عصر دیکتاتوری در ایران تمام شده است. آنچه در ایران در جریان است یک اعتراض مقطعی نیست، یک نبرد سرنوشت‌ساز برای آزادی و حاکمیت مردم است. کشتار جوانان در خیابان‌ها، شلیک به سر معترضان، هجوم به بیمارستانها و کشتار مردم روی تخت بیمارستان، نشانه قدرت یک حکومت نیست، نشانه وحشت یک رژیم در حال فروپاشی‌ست. اما بگذارید روشن‌تر بگویم: مردم ایران نه برای بازگشت به گذشته قیام کرده‌اند، نه برای تعویض یک دیکتاتور با یک دیکتاتور دیگر. پروژه سفیدسازی سلطنت با ارتش حساب‌های جعلی و تبلیغات مهندسی‌شده، توهین به خون جوانانی‌ست که در خیابان‌ها فریاد می‌زدند: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر. پس درود بر کانون‌های شورشی و درود بر قهرمانان قیام دیماه.

 

صبا رضایی

هموطنان عزیز، ما هزاران نفری که امروز در اینجا در مونیخ گرد آمده‌ایم، درست یک هفته پیش کنار هم بودیم زمانی که دهها هزار نفر از هموطنان ایرانی‌مان خیابانهای برلین را پر کردند. آنها از هر گوشه‌یی از میهنمان بودند. در میان آنها صدها نماینده از ملیت‌های گوناگون ایران حضور داشتند. تصویر زنده از ایرانی که ما مصمم به ساخت آن هستیم.

حضور پسر دیکتاتور مخلوع ایران در کنفرانس امنیتی مونیخ، لکه ننگی بر این کنفرانس می‌باشد.

 

میلاد ماهوتچیان

دوستان عزیز هم میهنان گرامی ماها که اینجا امروز در مونیخ گردهم آمده‌ایم در واقع ادامه همان لحظات تاریخی یک هفته پیش هستیم وقتی که دهها هزار تن از هموطنانمون خیابانهای برلین رو پر کردند اونها از نقاط مختلف اومدند برای کشورشون و نمایندگان قومیتهای مختلف در میان اونها بودند. یک ایران که می‌خواهیم خودمون اون رو بسازیم.

 

جان برکوـ رئیس و سخنگوی پارلمان انگلستان ۲۰۱۹-۲۰۰۹

ممنونم که اومدین اینجا، با تعداد کثیری از شما اینجا اومدید و با صدای بلند اینجا در قلب مونیخ. من خودم رو مفتخر می‌دونم که دعوت شدم تا در میان شما باشم امروز و در اعتراض امروز شرکت کنم که خیلی سریع بعد از تظاهرات هفته گذشته در برلین خیلی سریع بعد از اون برگزار می‌شه جایی که دهها هزار نفر گردهم اومدن و امروز هم هزاران نفر اینجا گردهم اومدن تا امید، تا مخالفت شکست‌ناپذیر خودشون رو علیه رژیم ایران ابراز کنند.

من احساس می‌کنم علتش چیه که شما آن‌قدر با قدرت با این رژیم مخالفت می‌کنید و هم‌چنان می‌کنید و مدت‌هاست که به این کار ادامه می‌دید و علیه سپاه پاسداران. فقط به این دلیل که اون حکومت حتی سزاوار نام حکومت نیست. این یک نهاد فاسد سازمان‌یافته با افرادی که بر پایه دروغ، فریب، دستکاری حکومت می‌کنند و با استمرار خون‌ریزی یک حکومت سرکوبگر و یک دستگاه سرکوبگر که ارعاب کرده، وحشت‌پراکنی کرده علیه مردم ایران بدون وقفه به مدت ۴۷ سال. علت این‌که من از شما حمایت می‌کنم و از مقاومت ایران، اینه که من معتقدم این ۴۷ سال بعد از اقدامات سپاه پاسداران، ۴۷ سالی، ۴۷ سال بیش از حد بوده. اون‌ها با ادعای نمایندگی مردم بعد از حکومت سرکوبگر شاه روی کار اومدن و وعده دادن که وضعیت رو بهتر می‌کنن. ولی می‌دونین که در رابطه با چی صحبت می‌کنین وقتی که می‌گین نه شاه، نه شیخ.

دوستان من، من یک نکته شخصی ندارم نسبت به کنفرانس امنیتی مونیخ ولی باید بهتون بگم که به سفرایی که میان اینجا، به کنفرانس امنیتی مونیخ میان بگم و بهش نوشتم که بگه و معتقدم این کنفرانس یک اشتباه فاحش در قضاوت کرده با دعوت از پسر شاه برای سخنرانی. شکی وجود نداره که این نمونه‌یی از اقدام اشتباه و حماقت و این یک حماقت هست و هم‌چنان یک اشتباه باقی می‌مونه. چون که آلترناتیو برای استبداد خون‌ریز تهران این نیست که به عقب برگردیم به سلطنت. نه که برگردیم به عقب به شاه. نه که برگردیم به عقب به قدرت فئودالی و یک حکومت خودکامه. ما خواهان دیکتاتوری نیستیم در ایران، چه از نوع آخوندها یا از نوع شاه یا از نوع پسر شاه. نمی‌خوایمش در ایران.

بگذارید به این تظاهرات بگم، اون چیزی که شما می‌دونید و برای این‌که پیام منتقل بشه به مطبوعات و به کسانی که سازماندهی می‌کنن یا شرکت می‌کنن در کنفرانس امنیتی مونیخ. شما و من می‌دونیم چند واقعیت رو در رابطه با این اعتراضات. این اعتراضات اخیر که ۴۷روز از اون موقع ادامه پیدا کرده، ۴۷روز از شروعش گذشته، ۴۷روز اعتراض که بازتاب می‌کنه ۴۷سال یک حکومت وحشیانه دیکتاتوری رو. ما می‌دونیم که این اعتراضها متفاوت هستن در ابعادشون و در مشخصه‌هاشون نسبت به هر چیزی که قبلاً دیدیم. اعتراضات قبلی که شاید روی موضوعات مختلف متمرکز بوده، از جمله رفتار با زنان یا قیمت سوخت یا بحث حجاب اجباری. این‌ها اعتراضات واقعی بودن، صادقانه و بزرگ بودن، ولی این اعتراضات در ابعاد و همه‌چیزشون متفاوت هستن. این اعتراضات سراسری‌ان، این اعتراضات در ۴۰۰ مکان و همه ۳۱ استان صورت گرفته و این اعتراضات مفتخرم، به معترضان افتخار می‌کنم. این اعتراضات در اون زنان شرکت دارن و جوانان با ابعادی غیرقابل مقایسه با اعتراضات قبلی. چه اتفاقی افتاده؟ اون اتفاقی افتاده اینه که در سراسر ایران، ایران رو به لرزه انداخته. مردم علیه رژیم قیام کردن ولی برای این‌که این مخالفت واقعی به موفقیت برسه نیاز به سازماندهی هست. و نکته خوب اینه که شورای ملی مقاومت ایران و سازمان مجاهدین و کانون‌های شورشی اون در سراسر کشور این سازماندهی رو ارائه می‌دن در سراسر کشور. اون‌ها سازمان‌یافته هستن، با مردم در ارتباط هستن، از همدیگه حمایت می‌کنن، از همدیگه دفاع می‌کنن به‌عنوان افراد، به‌عنوان خانواده‌ها، به‌عنوان یک جامعه و به‌عنوان مناطق و استانها با هدف ساختن یک جایگزین. و جایگزینی که من می‌شناسم که شما می‌خواین اونو بسازین و کانون‌های شورشی مجاهدین می‌خوان و شورای ملی مقاومت ایران می‌خواد یک آلترناتیو دموکراتیک هست.

و بگذارید از فرصت استفاده کنم بعد از پیام الهام‌بخش خانم رجوی صحبت کنم و نکته‌یی رو بگم در رابطه با خانم رجوی. دوستان من، من در پارلمان انگلستان به مدت ۲۲ سال خدمت کرده‌ام، به‌عنوان رئیس اون به مدت ۱۰ سال. من با افرادی که برای آزادی کارزار می‌کردند در سراسر جهان ملاقات کرده‌ام. باید بهتون بگم هیچ موقع ملاقات نکردم با افرادی متعهدتر و شجاع‌تر یا منسجم‌تر برای تغییر به دموکراسی در جهان تا به نسبت خانم مریم رجوی. او یک قهرمان برای بشریت است.

من یک بار دیگه اینو می‌گم چون از زبان یا مغزم نمیاد بلکه از قلبم ناشی می‌شه. خانم رجوی یک قهرمان است برای بشریت. من خودم پسر شاه رو از نزدیک نمی‌شناسم، باهاش ارتباط رفیقانه ندارم. شاید بشه باهاش یک غذایی رو به اشتراک گذاشت، شاید بازیکن گلف خوبی باشه در بسیاری از زمینه‌های گلفی که توی ایالات متحده وجود داره و اون بیشتر زندگیشو اونجا گذرونده. اونچه که می‌دونم اینه که آقای پهلوی هیچ چیزی رو فدا نکرده، هیچ اقدامی نکرده، هیچ کاری نکرده برای مبارزه قهرمانانه‌ای که در ایران صورت می‌گیره. برعکس خانم مریم رجوی همه زندگی خودش رو وقف این کرده که آزادی مردم خودش رو محقق کنه. هیچ نمونه دیگه‌ای وجود نداره از فداکاری، از خود گذشتگی مثل این. هیچ تعهد مشابهی وجود نداره مثل این‌که کل زندگیت رو فدا کنی برای مبارزه برای آزادی بقیه. این چیزی هست که خانم رجوی انجام داده. همه دوستانم در شورای ملی مقاومت ایران ساعتها و ساعتها و ساعتها و ساعتها هر روز کار می‌کنن، هر روز، هر روز، هر روز، هفته‌ها و هفته‌های پشت سر هم، ماه‌ها و ماه‌های پی‌درپی، چندین دهه و دهه و دهه پشت سر هم تا تلاش کنن یک ایران آزاد رو محقق کنن. وقتی من امروز رسیدم کسانی رو دیدم که کشته شدن بستگانشون توسط سپاه پاسداران رو دارن در واقع یاد اون افراد رو گرامی می‌دارن. کسانی که عزیزانشون رو از دست داده‌اند و علیه دیکتاتوری ایستاده‌اند. خانم رجوی این کار رو انجام داده و اون رو برای این انجام داده که نمی‌خواد یک دیکتاتوری با یک دیکتاتوری یا سرکوب دیگه جابه‌جا بشه. شورای ملی مقاومت و خانم رجوی یک برنامه ده ماده‌ای دارن.

بر اساس حاکمیت قانون، جدایی دین و دولت، یک ایران غیراتمی، جمهوری غیراتمی. طی شش ماه انتقال مسالمت‌آمیز قدرت، یک شورای در واقع مجلس مؤسسان برای حقوق و آزادی. موضوع اون‌ها اینه، این خواسته خانم رجویه، این خواسته شورای ملی مقاومت، این چیزیه که همه ما بر اون تأکید داریم. و تغییر رخ خواهد داد. نه با این‌که بقیه کشورها سلاح بفرستن یا نیرو بفرستن روی زمین. تغییر از درون رخ خواهد داد. جامعه بین‌المللی باید تصمیم بگیره که اولاً این کارهایی مثل دعوت از پسر شاه رو نکنه در کنفرانس امنیتی مونیخ. کاملاً غیرقابل توجیه هست و تماماً بی‌هدف هست. رژیم می‌خواد مردم فکر کنن که یک آلترناتیو در برابر اون فقط یک نوع سلطنت هستش. یک آلترناتیو در حالی که آلترناتیو دموکراتیک وجود داره. جامعه بین‌المللی نباید سلاح بفرسته، نیاز نیست نیرو بفرسته روی زمین. جامعه بین‌المللی فقط باید خواهان این بشه که رژیم در برابر دادگاه جنایی بین‌المللی قرار بگیره. جامعه سازمان ملل باید خواهان توقف فوری استفاده از اعدام توسط رژیم بشه. باید کشورها در سراسر جهان، اتحادیه اروپا هم این کار رو کرد اخیراً، سپاه پاسداران رو به‌عنوان یک سازمان تروریستی لیست‌گذاری کنن و ما اقداماتی برامون ضروری هست که به‌لحاظ مالی رژیم رو تحت فشار قرار بدیم. نفت و گاز و صدور اون رو توسط رژیم متوقف کنید که از پول‌های اون برای اقدامات خودشون استفاده می‌کنن و دستگاه خودشون برای سرکوب.

و لازم هست که جامعه جهانی صراحتاً بگه ما معتقدیم که آینده ایران مشخص خواهد شد توسط، تعیین خواهد شد توسط مردم ایران با انتخاباتی که توسط مردم ایران برگزار می‌شه. دولتی که در ایران برقرار خواهد شد توسط مردم ایران برای مردم ایران. من خیلی خوشبختم که دو دهه در پارلمان خودمون خدمت کردم و یک دهه رئیس اون بودم. کشور من قوانین و اصول دموکراتیک خودشو داره، خیلی اوقات هم اشتباهاتی می‌کنیم ولی خب یک دموکراسی هستیم. اونچه که می‌خوام برای مردم ایران آزادی هست و دموکراسی، عدالت و حاکمیت قانون که مردم من مدت‌هاست از اون بهره می‌برن و مردم ایران برای مدتی بیش از حد طولانی ازشون دریغ شده. به همین دلیل ازتون تشکر می‌کنم که اومدید، مبارزه رو ادامه بدید و تا وقتی که نفس می‌کشم من هم‌چنان موضع خواهم گرفت علیه این رژیم وحشتناک به سود شورای ملی مقاومت ایران و برای شجاع‌ترین زنی که می‌شناسم در هر کجا در جهان، خانم مریم رجوی. خیلی ممنون.

 

استرون استیونسون ـ نماینده پارلمان اروپا ۲۰۱۴-۱۹۹۹، از مسئولان کمیته بین‌المللی در جستجوی عدالت

دوستان عزیز، بار دیگر در یک لحظه تعیین‌کننده در تاریخمون هستیم. در کنفرانس امنیتی مونیخ، رهبران جهان در رابطه با مسائل ثبات و امنیت و آینده کشورها صحبت می‌کنند ولی بگذارید به‌روشنی بگیم، نمی‌تونه هیچ صحبت واقعی وجود داشته باشه در رابطه با امنیت جهان بدون این‌که به مسأله منبع اصلی بی‌ثباتی در خاورمیانه پرداخته بشه، یعنی فاشیسم مذهبی حاکم بر ایران.

در دیماه گذشته مردم ایران خواستشون رو بی‌تردید برای جهان روشن ساختند. اون‌ها خواهان چیزی کمتر از یک سرنگونی کامل دیکتاتوری مذهبی نیستند که اون‌ها رو تقریباً به مدت نیم قرن تحت سلطه خودش قرار داده. قیمتش سنگین بوده، هزاران نفر کشته شدند یا مجروح شدند، از جمله زنان، جوانان، نوجوانان، دختران، پسران. در شهرها و روستاهای مختلف یک پیام به‌روشنی ساطع شد: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر.

این شعار خودش خیلی معنا و مفهوم داره. هم استبداد رو در هر نوعی رد می‌کنه، هم فساد آخوندها رو رد می‌کنه و هم دیکتاتوری سلطنت سابق. این اعلام این هست که مردم ایران یک نوع از استبداد رو با نوع دیگه‌ای از اون عوض نخواهند کرد. این قیام بزرگ مردمی و این جنبش برای تغییر در اون لحظاتی هست که یک انفجار رو می‌بینیم و هم‌چنین به سکوت کشاندن. ولی هیچ‌کس فریب نخوره، بازگشتی به وضعیت قبل از قیام وجود نخواهد داشت. دیوار ترس فرو ریخته، مشروعیت رژیم درهم شکسته و قابل بازسازی نیست. من به شما درود می‌فرستم و دهها هزار نفر از هموطنانتون که قاطعانه در برلین ایستادند شنبه گذشته. شما با اون وضعیت وسایل مختلف برای سفر و سرما رو پشت سر گذاشتید و بیایین تعهد خودتون رو برای آزادی به نمایش گذاشتید. پیامتون پیام قدرتمندی رو در واقع رسوند که ایرانیان در تبعید متحد هستند، متفرق نخواهند شد و نخواهند گذاشت که مبارزات در داخل ایران به فراموشی سپرده بشه.

با این حال بعد از این همه فداکاری و شجاعت یک چیز خیلی نگران‌کننده را دیدیم. یک تلاش سازمان‌دهی و مهندسی شده برای تحمیل کردن یک چهره به مردم ایران، مردی که هیچ سازمانی در داخل ایران ندارد، هیچ کارنامه‌ای از مبارزه واقعی علیه استبداد ندارد، کسی که با یک زندگی مرفه در خارج بوده بین واشنگتن و پاریس با تلاشی نومیدانه برای بازپس‌گیری تاج ساقط شده پدرش.

آینده ایران نباید با نوستالژی، با خواسته‌های سلطنت‌طلبانه تصمیم‌گیری بشه، تعیین بشه. باید توسط خود مردم ایران تصمیم‌گیری بشه. اون‌هایی که شکنجه و کشتار رو پشت سر گذاشتن برای آرمان آزادی.

برخی مطبوعات با شرم، به‌نحوی شرم‌آور پوشش دادن به این موضوع و سکوت کردن در رابطه با کارنامه رضا پهلوی و به‌خصوص امتناع اون از محکوم کردن جنایات دیکتاتوری پدرش. زندانهای ساواک، سرکوب، به سکوت کشاندن مخالفان. این‌ها پی‌نوشتهایی در تاریخ نیست بلکه درد و رنج‌هایی است که هیچ موقع بهبود پیدا نکرده. حتی الآن اومدن اون رو اینجا در کنفرانس امنیتی مونیخ پذیرفتن.

این کنفرانس به درستی نمایندگان رژیم کنونی رو راه نداده به‌خاطر سرکوب و تروریست ولی یک جایگاه رو داده به یک فرد تفرقه‌انداز که اون به‌اصطلاح نقشه مسیرش برای آینده ایران هیچ چارچوب دموکراتیک واقعی رو ارائه نمی‌ده بلکه در پی برقراری یک سلطه هست. این برای خیلی از ایرانی‌ها شبیه تلاشی هست برای تحمیل یک رهبر از بالا به جای این‌که یک رهبر از داخل از جنبش مقاومت پدیدار بشه.

نباید بازتاب‌های تاریخی رو فراموش کنیم. این اقدام مثل یک اقدام فئودالی هست، استعماری هست در قرنهای گذشته وقتی که نیروهای خارجی خودشون می‌خواستن تعیین کنن سرنوشت یک ملت رو با تعیین رهبران به انتخاب خودشون. ایرانیان این تاریخ رو خیلی خوب می‌دونن. در ۱۹۵۳ پهلوی و بعد هم در ۱۹۵۳ با یک کودتا پسر اون، محمدرضا پهلوی، اول رضاخان بعد محمدرضا پهلوی رو به‌عنوان شاه نصب کردن و دهه‌ها فساد و سرکوب و ارعاب رو تحمیل کردن به مردم ایران و به‌طور مستقیم زمینه‌سازی کردن برای روی کار اومدن خمینی. مردم ایران از این اقدامات خارجی و تحمیل اون خیلی رنج بردن و امروز هر گونه تکرار اون رو رد می‌کنن.

کنفرانس امنیتی مونیخ باید به‌طور جدی فکر کنه به پیامی که می‌فرسته با دعوت از یک چهره غیرمعتبر، یک کسی رو که دلش می‌خواد رهبر بشه و مردم ایران اون رو رد می‌کنند.

ثبات و دموکراسی را نمی‌شه تحمیل کرد. مشروعیت واقعی از خیابانهای ایران و شیراز و اصفهان و زاهدان می‌آد. با زنانی که به اعتراض علیه حجاب اجباری می‌پردازند، کسانی که قیام می‌کنند، کارگرانی که اعتصاب می‌کنند. مردم ایران خواهان یک شاه جدید نیستند، خواهان بازسازی یک استبداد نیستند، خواهان یک جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت و حاکمیت قانون هستند. کشوری که مردان و زنان در برابر قانون برابر باشند و از قومیتها و اقلیتها حفاظت بشه نه که سرکوب بشن. نه این‌که آخر شب بیان در بزنن برای دستگیری. اونجایی که قدرت بر اساس صندوق رأی تعیین بشه.

من در کنار مردم ایران می‌ایستم در ایران و اینجا امروز در محکوم کردن این تصمیم انحرافی کنفرانس مونیخ و خواهان اون می‌شم که این دعوت رد بشه. فراتر از اون جامعه بین‌المللی رو فرا می‌خونم که یک موضع اصولی بگیرند در رد هر گونه دیکتاتوری گذشته یا حال. رد کردن مماشات با رژیم حاکم، رد کردن بازسازی سلطنت قبلی، حمایت از خواسته‌های دموکراتیک مردم.

تاریخ ما رو نظاره می‌کنه در راهروهای این کنفرانس، دیپلماتها در رابطه با سیاست صحبت می‌کنن. بیرون از اون شما نماینده اصول هستید، نماینده وجدان ملتی که حاضر به تسلیم نیست. نه به آخوندها، نه به شاه‌پرستان، نه به قدرتهای خارجی. سرنوشت ایران متعلق به مردم اون‌هاست و این سرنوشت در تعهد و شجاعتی هستش که مردم دارن. از مونیخ، واشنگتن یا پاریس یا جای دیگه دیکته نخواهد شد بلکه نوشته خواهد شد توسط خود مردم ایران. زنده‌باد آزادی، زنده‌باد یک ایران دموکراتیک.

 

سانیا کهنسال

من می‌خوام سخنانم رو اینطوری شروع کنم که از تظاهرات بزرگ ۷فوریه گزارش بدم در برلین. ما اونجا ائتلاف ایرانیان در تبعید رو دیدیم از دیدگاههای مختلف سیاسی و سازمانها و نسل‌های مختلف که با هم یک پیام فرستادن: ما نه خواهان رژیم حاکم و نه بازگشت به سلطنت هستیم. ایران به گذشته برنمی‌گرده و در وضعیت کنونی هم نمی‌مونه. مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته اونا خواهان یک جمهوری دموکراتیک هستن. پیام برلین در شنبه گذشته فقط یک اعتراض علیه رژیم حاکم نبود بلکه هم‌چنین گرامیداشت بزرگداشت انقلاب سال ۵۷ و سرنگونی رژیم سلطنتی بود. ولی به جای برقراری یک دموکراسی یک حکومت مذهبی حاکم شد اما ارزش‌های این انقلاب خاموش نشده‌اند.

مقاومت سازمان‌یافته با شورای ملی مقاومت ایران یک آلترناتیو دموکراتیک رو ارائه می‌ده. برنامه ۱۰ ماده‌ای خانم رجوی خواهان جدایی دین و دولت، برابری زنان و مردان و آزادی‌های اجتماعی است برای یک نقشه‌مسیر در جهت آینده ایران. دیدگاه ما برای آینده ایران همینه. مقاومت سازمان‌یافته با اعمال دموکراتیک خودش خواهان اقدام نظامی خارجی نیست و هم‌چنین مماشات هم شکست‌خورده. پس این جنبش آزادیخواهانه چی می‌خواد؟ خواهان به‌رسمیت شناختن حق مردم ایران برای مقاومت در برابر سرکوب و حق مقاومت در برابر اعمال سرکوبگرانه رژیم. من صحبت می‌کنم با کسانی که در کنفرانس مونیخ هستن. این تغییر دموکراتیک امکان‌پذیر هست و ثبات در منطقه هم امکان‌پذیر هست. باید در کنار مردم و مقاومت ایران قرار گرفت. این تنها راه یک ایران آزاد، رها از سلطنت یا آخوند هست. مرگ بر دیکتاتور، زنده‌باد آزادی. خیلی ممنون.

 

صبا رضایی

دوستان عزیز، میهمانان گرامی، خواهران و برادران ایرانی عزیزم، کمتر از یک هفته پیش ما در برلین بودیم، در دریایی از تظاهر کنندگان و کسانی که معتقد هستند که به‌رغم اختلافاتشون برای آینده ایران به‌پاخواستند. آینده‌ای که با کثرت‌گرایی، کثرت‌گرایی از هر مذهبی و از هر نژادی بهش اعتقاد دارند. آینده‌ای که توسط مردم، برای مردم و با مردم بنا خواهد شد.

آینده‌ای که به‌روشنی در برنامه ده ماده‌ای خانم رجوی اومده، با جدایی دین و دولت، برابری جنسیتی، خودمختاری برای ملیتهای ایران و یک ایران غیراتمی. این آینده‌ای است که مردم ایران در انقلاب سال ۵۷ همونو می‌خواستند. در تابستان ۶۷ با قتل‌عام ۳۰هزار زندانی سیاسی اون موقع هم اینو می‌خواستند و اکنون در قیام دیماه و تا بهمن جایی که اجساد جوانان و افراد مسن رو می‌بینیم در ایران. تاریخ به ما آموخته است که نباید به دیگران متکی باشیم، نه به غرب، نه به کسانی که مدعی می‌شن اون‌ها وارثان یک چیزی هستند که هیچ موقع مال اون‌ها نبوده. استقلال واقعی از بیرون نمیاد یا با وعده‌های پوشالی. با پسر یک شاه سرنگون شده نمیاد که ۴۷ سال پیش توسط مردم ایران سرنگون شد. بلکه در خیابان‌ها ساخته می‌شه با شجاعت کسانی که حاضر نیستند سکوت کنند. با جوانان قدرتمند و نترس، دختران، زنانی که حاضر نیستند تسلیم بشند. با مردان و زنانی که هم‌چنان شعار می‌دن مرگ بر ستمگر. مرگ بر دیکتاتور

و امروز ما باید توجه داشته باشیم به کسانی که هم‌چنان این شعارهای خطرناک یک مردم، یک کشور، یک رهبر رو سر می‌دن. ما دیدیم که این‌جور شعارها به کجا می‌کشه، فقط برمی‌گردونه به استبداد.

نمی‌شه به این گذشته ما رو برگردوند و ما رد می‌کنیم که چنین انقلابی این‌طوری بیاد به سرقت بره توسط سلطنت‌طلبان شکست‌خورده گذشته.

ما آموخته‌ایم با خونمون و تجربه‌های تلخ که آرشیتکت‌های آزادی ما مردم ایران هستند. سازندگان آزادی مردم ایران هستند. اون افرادی که حتی شغلی ندارند، اون دانشجویان، مادران داغدار، پدران داغدار. با مقاومت و کانون‌های شورشی در زمین هست که این محقق می‌شه و با هدایت و رهبری خانم مریم رجوی. ما دیگر در انتظار یک نجات‌دهنده از بیرون نیستیم که از آسمان و یا از توی ماه بیاد ما رو نجات بده یا از خارج از مرزهامون.

بلکه به همدیگه می‌نگریم. این رو به‌رسمیت می‌شناسیم که قدرت از بین بردن یک رژیم در این هست که ما با هم متحد باشیم در رد کردن اون. سرنوشت ما با خون بسیاری رقم می‌خورد. با روحیه شکست‌ناپذیر، همبستگی شکست‌ناپذیری که حاضر نیست به گذشته برگرده.

پس بیایید به آرزو داشتن ادامه بدیم، به اعتقاد ادامه بدیم و هم‌چنان در پی این باشیم که خودمون سازندگان آینده خواهیم بود. این تعهد ما به آینده است. از آن ماست فردا، از آن ماست پیروزی ـ کل ایران یک صدا نه شاه می‌خواهیم نه ملا

 

 

عوده عفراوی

سلام بر همه،

درود درود؛ قبل از هر چیز من به همه تسلیت می‌گم، به‌خصوص به خانواده‌های داغدار که اخیراً فرزندان این وطن را به خاک و خون کشیدند و بدانند که ما با آنها همدرد هستیم. من به نیابت ائتلاف دموکراتیک ملتها در ایران این متن را خدمت شما قرائت می‌کنم.

ائتلاف دموکراتیک ملتها در ایران متشکل از احزاب و نیروهای سیاسی ملت‌های بلوچ، ترکمن، ترک آذربایجان و عرب الاهواز اعلام می‌دارد که ایران کثیرالمله است که در آن ملت‌های گوناگون با هویت‌های تاریخی، زبانی و فرهنگی متمایز؛ در کنار هم زندگی می‌کنند. انکار این واقعیت اساسی، شکل‌گیری ساختارهای سرکوبگر، تبعیض و سیاست‌های یکسان‌سازی در صد سال گذشته بوده است. ما به صراحت اعلام می‌کنیم که هم نظام جمهوری اسلامی و هم نظام پهلوی بر بنیان تمرکزگرایی سیاسی، برتری‌طلبی نژادی و انکار حقوق ملی ملت‌های یاد شده استوار بوده‌اند. سیاست‌های آسیمیلاسیون، حذف زبانهای ملت‌های دیگر از نظام آموزشی و امنیتی‌سازی مطالبات ملی و غارت منابع طبیعی سرزمینهای پیرامونی در هر دوره تداوم یافته است.

ملت‌های تحت ستم در ایران نه استمرار استبداد دینی را می‌پذیرند و نه بازگشت به نظام سلطنتی را. هر گونه تلاش برای باز تولید ساختار سلطنتی یا نظام سیاسی متمرکزگرا پاسخ به حل مسأله ملیتها در ایران ارائه نمی‌دهد. رضا پهلوی فاقد هر گونه مشروعیت فراگیر در بین ملتها در ایران است و در سرزمینهای ملی که در دهه‌های سیاست‌های استعمار داخلی، سرکوب سیاسی و فرهنگی و محرومیت ساختاری را تجربه کرده‌اند، هیچ‌گونه مشروعیتی ندارد. آینده ایران را نه فرد، نه خاندان و نه جریانهای قدرت‌طلب و استبدادی، بلکه اراده آزاد همه ملتها تعیین خواهند کرد. ائتلاف دموکراتیک ملتها بر حق تعیین سرنوشت برای تمام ملت‌های ساکن در ایران در چارچوب ایران یکپارچه تأکید می‌کند.

این حق، حقی بنیادین و شناخته شده در حقوق بین‌الملل است و شامل حق انتخاب آزادانه نوع نظام سیاسی و شکل رابطه هر ملت با ساختار آینده کشور می‌شود. هیچ ساختاری بدون رضایت آزادانه و آگاهانه ملتها مشروعیت نخواهد داشت. ما بر برگزاری انتخابات آزاد و شفاف برای تعیین آینده سیاسی ایران تأکید می‌کنیم. ما بر جدایی کامل هر گونه ایدئولوژی دینی، طبقاتی، نژادی از دولت تأکید داریم و نظام آینده را غیرمتمرکز، سکولار، دموکراتیک و مبتنی بر حق تعیین سرنوشت ملتها می‌دانیم. به‌گونه‌یی که آموزش به زبان مادری در آن تضمین گردد، منابع طبیعی تحت نظارت مردم همان مناطق مدیریت، مشارکت برابر در ساختار قدرت تضمین شود. ما اعلام می‌کنیم که ایران آینده تنها زمانی آزاد، پایدار و عادلانه خواهد بود که بر پایه حق، قانون و عدالت بنا گردد.

هم‌چنین اعلام می‌داریم که هر گونه پروژه سیاسی که مسأله ملیتها و حقوق آنها را نادیده بگیرد، محکوم به باز تولید بحران، بی‌ثباتی و استبداد خواهد شد. و در نهایت ما اعلام می‌کنیم که نه به شیخ و نه به شاه.

 

عبیدالله بلوچی

درود بر مبارزان. جهان باید صدای ما را بشنود و نباید در برابر جنایت و ظلم و بربریت رژیم ولایت فقیه در ایران سکوت کند. این رژیم هزاران انسان را کشته و جوانان معترض را در خیابان‌ها به گلوله بسته است. خیابان‌ها پر از خون شد و جانهای بی‌گناه زیادی گرفته شد، حتی کودکان گلوله‌باران شدند. نظام ولایت فقیه ایران را تبدیل به ترس و کشتار کرده است و به هیچ ارزش انسانی احترام نمی‌گذارد. ما بلوچ، کرد، عرب، ترک، فارس، همه یکی هستیم و در برابر ظلم دیکتاتوری با هم ایستاده‌ایم.

برای ما بلوچ‌ها، رژیم پهلوی و رژیم ولایت فقیه تفاوتی ندارند. رژیم پهلوی نیز هزاران بلوچ را در بلوچستان قتل‌عام کرد. ما نمی‌خواهیم یک دیکتاتوری به دیکتاتوری دیگر جایگزین شود. ما می‌خواهیم دیکتاتوری، خشونت و ستم برای همیشه پایان یابد. جهان باید ما را بشنود. از همه کسانی که در برابر بی‌عدالتی ایستادند سپاسگزاریم و می‌خواهم چند جمله به زبان مادری‌ام به ملت بلوچ برسانم.

 

مریم منوچهری

خانم‌ها و آقایان. شرکت‌کنندگان در کنفرانس امنیتی مونیخ. بعد از تظاهرات دهها هزار نفر در شنبه گذشته در برلین و قبل از اون در سراسر جهان، یک چیز روشن شده. این تظاهراتها ابراز یک اتحاد بی‌سابقه‌ست و یک نه قاطع به هر نوع دیکتاتوری، چه سلطنتی چه مذهبی. چون هر دوی اون‌ها به‌معنی سرکوب، فقدان آزادی و سوءاستفاده‌ست. ما سال‌ها اینجا تظاهرات کردیم تا هشدار بدیم که حکام کنونی مردم ایران رو نمایندگی نمی‌کنن. هم‌چنین سلطنت‌طلبان چنین کاری رو نمی‌کنن. مردم ایران بازگشت به گذشته رو رد می‌کنن. اون‌ها می‌خوان آینده خودشون رو خودشون با کثرت‌گرایی شکل بدن، یک جمهوری دموکراتیک همراه با همه قومیتها و مذاهب. ما امروز می‌خوایم پیام روشنی رو به این کنفرانس بفرستیم. دعوت از نمایندگان دیکتاتوری قبلی از جمله بچه شاه سابق، این نادیده گرفتن مبارزه تاریخی مردم ایران برای آزادی است. مردم ایران پیشاپیش از این دیکتاتوری عبور کرده‌اند و قاطعانه هر گونه بازگشت به اون رو رد می‌کنن. آینده ایران نمی‌تونه در بازسازی رژیم‌های قبلی قرار بگیره و یا حتی حفظ این رژیم حاکم. هم‌چنین به همین اندازه روشنه که مردم ایران خواهان جنگ نیستن. خواهان مداخله نظامی از خارج نیستن. تغییر واقعی نمی‌تونه تحمیل بشه. باید از داخل جامعه به‌وقوع بپیونده. مردم ایران اونچه که می‌خوان، به‌رسمیت شناختن بین‌المللی خواست اون‌ها برای تلاش برای رسیدن به دموکراسی، حقوق‌بشر و تعیین سرنوشت سیاسی‌ست. وقتی این کنفرانس در رابطه با ثبات در منطقه خاورمیانه صحبت می‌کنه، نمی‌تونه فقط در رابطه با حاکمیت صحبت کنه. باید هم‌چنین به صدای مردم گوش بده. ثبات واقعی از مماشات با رژیم‌های استبدادی ناشی نمی‌شه، بلکه با حمایت از کسانی که مبارزه می‌کنن برای آزادی، برای حاکمیت قانون و مشارکت دموکراتیک. شورای ملی مقاومت ایران که نمایندگی می‌شه توسط خانم مریم رجوی به‌عنوان پرزیدنت برگزیده اون، آلترناتیو واقعی، تنها آلترناتیو واقعی برای ایرانه. برای قدرت نمی‌جنگه، بلکه برای یک زندگی با کرامت برای مردم ایران، برای حقوق‌بشر، برای حاکمیت قانون و ارزش‌های دموکراتیک مبارزه می‌کنه. خواسته اصلی ما از کنفرانس مونیخ به همین دلیل این هست که به‌رسمیت بشناسید حق مردم ایران رو برای تعیین سرنوشت خودشون. در کنار مردم ایران قرار بگیرید و در کنار شورای ملی مقاومت ایران به‌عنوان نمایندگان یک ایران آزاد و دموکراتیک. پایان بدهید به سیاست مماشات که مشروع می‌کنه یا کم‌اهمیت جلوه می‌ده ساختارهای استبدادی رو. به‌رسمیت بشناسید که بازگشت به سلطنت و مداخله خارجی راه‌حلی برای ایران نیست. به‌رسمیت بشناسید مقاومت سازمان‌یافته، جنبش مقاومت سازمان‌یافته ایران یعنی شورای ملی مقاومت رو و مبارزه مشروع کانون‌های شورشی علیه رژیم رو. بیایید با هم کار کنیم تا تضمین کنیم که این صداها شنیده بشن. خیلی ممنون.

 

رویا بخشایش

با سلام به شما اشرف‌نشانان عزیز و درود به هزاران شهید راه آزادی در قیامِ اخیر. دیکتاتوریِ مذهبیِ حاکم بر ایران تا این نقطه هزاران نفر از قیام‌کنندگان قهرمان را کشته و بیش از ۵۰ هزار نفر را دستگیر کرده که زیرِ شکنجه‌ٔ وحشیانه‌ٔ رژیم هستند. سازمان مجاهدین تاکنون اسامیِ ۲۴۱۱ تن از شهدای قیام شامل ۲۵۹ زن را اعلام کرده است. در میان شهدایی که سنِ آنها مشخص شده، دست‌کم ۱۷۴ کودک و نوجوان زیرِ ۱۸ سال به چشم می‌خورد. شمارِ واقعیِ خردسالان بسیار بیشتر است. شمارِ شهدایی که هویت‌شان احراز شده در استان تهران ۶۵۴، استان اصفهان ۳۳۰، استان خراسان رضوی ۲۱۵، استان البرز ۱۸۲، استان گیلان ۱۵۸ و در کرمانشاه ۱۱۱ شهید می‌باشد. مسعود حبیبی، معاون فرهنگی دانشجوییِ وزارت بهداشت رژیم اذعان کرده که ۱۰۰ نفر از دانشجویان کشور در حوادث اخیر جان باختند. با درود به همه شهدای راه قیام، به امید پیروزی مردم بر ظلم و جنایات آخوندی. درود بر شما.

 

نینا پسیان

به نام آزادی، به نام انسان، به نام عدالت و به نام خون‌هایی که بر خاک وطن جاری شد. ما امروز از ملتی سخن می‌گوییم که در آغاز سال ۲۰۲۶ برای گرفتن حق آزادی قیام کرد و فریاد آزادی سر داد. فریادی که از اعماق سال‌ها رنج، تبعیض و سرکوب برخاست. چند روز قبل، دهها هزار نفر در تظاهرات عظیم برلین خطاب به همه جهانیان فریاد زدند: قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان.

این تظاهرات اجماع بی‌سابقه نمایندگان مردم ایران در نفی شاه و شیخ بود. استبداد مذهبی و استبداد سلطنتی هر دو حقوق اقلیت‌های قومی در ایران را نفی کردند. و چه زیبا بود که در تظاهرات برلین، خواهران و برادران کرد، عرب، بلوچ و ترکمن و فارس یک‌صدا گفتند که ما نه شاه می‌خواهیم و نه شیخ و تا آخرش هم می‌ایستیم و قیمت آن را تمام و کمال پرداخت می‌کنیم.

من نیز به‌عنوان نواده کلنل محمدتقی‌خان پسیان، ندای متحد همه مردم در ۳۱ استان را تکرار می‌کنم و می‌گویم: ایرانی با شرفدی، پهلوی بی‌شرفدی

نکته مهم این است که همه ملیت‌های ایران مانند کرد و عرب و بلوچ و ترکمن و آذریها و برخی بخش‌های ایران مانند لرستان و بختیاری و قشقایی، نفرت عمیقی از شاه و شیخ، از رضاشاه و محمدرضاشاه دارند. این‌ها که بخش بزرگی از ایران را تشکیل می‌دهند، توسط پدر و پدربزرگ بچه شاه شدیداً سرکوب شدند و بعضاً نسل‌کشی شدند و هزاران نفر از آنان به‌طور اجباری کوچ داده شدند برای این‌که تمرکز قومی آنها را بر هم بزنند. بنابراین به یقین باید گفت ایران جایی برای هیچ‌گونه شاهی نیست. آری کوچه و خیابانهای ایران شاهد خون جوانانی بود که تنها جرمشان آزادیخواهی است. اما ما را از قیمت دادن برای آزادی، این گوهر گران‌بها چه باک. نسلی داریم که با گلوله پاسخ گرفت اما سر خم نکرد. در جای‌جای ایران زنان و مردانی هستند که هم‌چنان ایستاده‌اند. کانون‌های شورشی از آزادی و عدالت دفاع می‌کنند و باید این مشروعیت دفاع از خود به آنها داده شود. مقاومت ایران نشان داده است که خواهان جنگ نیست، خواهان صلح و زندگی است، اما زندگی در شأن کرامت انسانی. آنچه که از طریق این رژیم پایمال شده است. حکومتی که با سرکوب پاسخ می‌دهد، مشروعیت خود را از دست می‌دهد. این رژیم از سال‌ها قبل به ملت بی‌دفاع خود اعلام جنگ کرده است، جنگی ناعادلانه و جنگی نابرابر. و امروز خطاب ما به جهانیان، به آمریکا و اروپا و به همه کشورهایی که خود را مدافع دموکراسی و حقوق‌بشر می‌دانند، آنها که در کنفرانس مونیخ گردهم آمده‌اند می‌گوییم: در لحظه‌های تاریخی سکوت و بی‌طرفی وجود ندارد. فقط یک انتخاب است و آن حمایت از مردم ایران و مقاومتشان.

مردم رنج‌دیده ایران می‌خواهند که صدایشان شنیده شود. حقانیت مطالباتشان از طرف غرب مورد توجه و بررسی قرار گیرد و اپوزیسیون دموکراتیک شورای ملی مقاومت به‌عنوان نماینده اراده مردم به‌رسمیت شناخته شود. ما از جهان نمی‌خواهیم به جای ما بجنگد، ما می‌خواهیم در کنار ما و در کنار حقیقت بایستد. مردم و مقاومت برحقشان بدون دخالت نظامی خارجی قادر خواهند بود با به‌رسمیت شناختن حق دفاع مشروع، این رژیم جنایتکار را سرنگون کنند. و ما باور داریم که آینده ایران مبتنی بر عدالت، برابری، سکولاریسم و احترام به حقوق‌بشر و شهروندانش فارغ از هر جنسیت، قومیت، مذهب یا گرایش سیاسی خواهد بود. و ما برای برقراری یک جمهوری برخاسته از رأی مردم که مبتنی بر طرح ده ماده‌ای خانم مریم رجوی است، تلاش و مبارزه می‌کنیم. درود بر آزادی، درود بر کانون‌های شورشی، برقرار باد جمهوری دموکراتیک ایران. درود بر همه شما.

 

حسین یعقوبی

هم‌وطنان عزیز، حامیان گرامی مقاومت عادلانه ایران، شما رهروان مقاومت ایران هستید. شما جاپای مقاومت برحق مردم ایران می‌گذارید. در این مسیر ما بی‌تردید رژیم فاشیستی حاکم بر ایران را شکست خواهیم داد. این شمایید که خسته نمی‌شوید و هم‌چون مسافران راه امید از شهری به شهر دیگر می‌روید تا صدای خلق‌های محروم و ستم‌دیده ایران رو به گوش جهانیان برسانید. همین دیروز بود، همین چند روز قبل بود که در برلین و در دروازه براندنبورگ بودیم، نمادی جهانی بر علیه دیکتاتوری و امروز اینجا در مونیخ هستیم، در شهر رز سفید، در زادگاه سوفی و هانس شول که وجدان بیدار و فداکاری‌شون ما را تا به امروز متعهد نگه داشته. ما امروز اینجا در سالگرد انقلاب ضدسلطنتی که چهل و چند سال پیش در ایران اتفاق افتاد گردهم اومدیم. انقلابی که برای آزادی، دموکراسی و حاکمیت مردمی انجام شد. در اون زمان میلیون‌ها زن و مرد ایرانی علیه دیکتاتوری شاه، علیه سرکوب، شکنجه و وابستگی به قدرتهای بیگانه به‌پا خاستند.

امروز پس از این‌که خیابانهای ایران با پیکر کسانی که تشنه آزادی بودند فرش شده، مبارزه ما بار دیگه در مرحله سرنوشت‌سازی قرار داره. ایران در یک نقطه‌عطف تاریخی ایستاده. رژیم مذهبی حاکم راه بازگشتی نداره و هر گونه مشروعیت سیاسی، اخلاقی و اجتماعی رو باخته و از دست داده و این رژیم باید سرنگون بشه.

تنها دیدگاه معتبر، جمهوری دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت، حقوق برابر زنان و مردان و حقوق آزاد، برابر و عادلانه است که توسط شورای ملی مقاومت پیشنهاد شده. این در مرکز طرح ده ماده‌ای خانم مریم رجوی وجود داره. بنابراین ما به‌وضوح و بدون ابهام به دیکتاتوری آخوندها نه می‌گوییم و نه می‌گوییم به بازگرداندن سلطنت و می‌گوییم بله به آزادی، دموکراسی و حاکمیت مردمی.

دوستان عزیز، مبارزه مردم ایران عادلانه است و آنها پیروز خواهند شد. ما یک سرزمینی داریم که درش شاعران بسیار بسیار نام‌آوری زیستند. به‌قول سعدی شاعر بزرگ ما که گفته بود: عاقبت گرگ‌زاده گرگ شود، گرچه با آدمی بزرگ شود. می‌خواستم این رو به‌نحوی ترجمه بکنم و به آدرس کسانی که بچه دیکتاتور قبلی رو، گرگ‌زاده اون رو دعوت کردند، برسونم.

می‌خواهم بگویم که عاقبت در نهایت یک توله گرگ تبدیل به گرگ می‌شه حتی اگر در میان انسان‌ها بزرگ بشه. پسر یک دیکتاتور خودش دیکتاتور می‌شه حتی اگه در غرب بزرگ بشه و حتی اگه در کنفرانس امنیتی مونیخ شرکت بکنه. راه آزادی و دموکراسی توسط شورای ملی مقاومت ایران باز شده. تمام استراتژی‌های دیگه محکوم به شکست هستند.

همون‌طور که خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت و مقاومت ایران بارها اعلام کردند، رژیم ایران تنها توسط مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته‌اش می‌تونه سرنگون بشه. ما این مسیر رو ادامه می‌دیم تا رژیم آخوندی رو به زباله‌دان تاریخ بیاندازیم همون‌طور که دیکتاتور قبلی یعنی دیکتاتور شاه رو سرنگون کردیم و به زباله‌دان تاریخ انداختیم.

نه شاه، نه شیخ، زنده‌باد آزادی، زنده‌باد مریم رجوی.

 

محمد محدثین ـ مسئول کمیسیون خارجه شورای ملی مقاومت ایران

با سلام و درود به تک‌تک شما خواهران و برادران، دوستان و رفقا که از راه دور و نزدیک در اینجا جمع شدیم.

به نام خدا و به نام خلق قهرمان ایران، به نام ایران، به نام آزادی.

ما اینجا جمع شدیم که به رهبرانی که در این روزها در اینجا هستن بگیم که حواستون باشه ایران چلپی‌بردار نیست.

ایران عراق سال ۲۰۰۳ نیست. چلپی و چلپی‌ها، مزدوران بانام و بی‌نام، بانشان و بی‌نشان، بقایای رژیم گذشته، جایی در ایران ندارند. عرض خود می‌برند و زحمت ما می‌دارند. ما در اینجا جمع شدیم که بگیم که حق مردم ایران برای مقاومت علیه این رژیم، حق کانون‌های شورشی، حق سازمان مجاهدین خلق ایران برای مبارزه، برای مبارزه قهرآمیز با سپاه پاسداران و نیروهای سرکوبگر رو به‌رسمیت بشناسید. این تجربه ۴۴ ساله این رو نشون می‌ده که و قیام اخیر این رو برای صدمین بار تأیید کرد که تنها راه و تنها مسیر، راه مجاهدین، راه کانون‌های شورشی، مقاومت قهرآمیز علیه فاشیسم دینی است. اگر صلح در منطقه می‌خواید، اگر آزادی برای مردم ایران می‌خواید، اگر به آزادی برای مردم ایران احترام می‌گذارید که امیدوارم این‌طوری باشه و اگر صلح در منطقه می‌خواید، تنها راهش این هست که حق مردم ایران رو، حق مقاومت ایران رو، حق سازمان مجاهدین رو برای مقاومت به‌رسمیت بشناسید. این تنها راه و تنها مسیر متصور هست.

ما ایران آینده، فردای ایران نه با چلپی‌ها بلکه همون‌طور که گفتم با شورای ملی مقاومت، با مریم رجوی و طرح ۱۰ ماده‌ایش نوشته می‌شه. این آینده ایران هست. اگر ما امروز در اینجا از نه شاه و نه شیخ صحبت می‌کنیم، همون‌طور که برادر مسعود گفته‌اند، نه شاه و نه شیخ در واقع راهبند استبداد و استعماره. ما ادامه‌دهندگان راه ۱۲۰ سال مبارزه مردم ایران از جنبش مشروطه تا امروز هستیم. ما می‌خواهیم ایرانی آباد، آزاد، دموکراتیک و مستقل داشته باشیم. ما از تبار ستارخان و باقرخان هستیم که گفت، بهش پیشنهاد کردند که پرچم روسیه یا کشور دیگه‌ای رو بر امیرخیز بزنه، گفت هفت کشور باید بیان زیر بیرق ایران و ما زیر بیرق کسی نمی‌ریم. ما از تبار ستارخان هستیم.

ما از نوادگان مصدق هستیم که موازنه منفی رو، موازنه نه شرق و نه غرب رو در عمل به بهترین وجه پیاده کرد و قیمتش رو هم به تمام معنا پرداخت. ما از فرزندان حنیف‌نژاد و سعید محسن و بدیع‌زادگان هستیم که برای مبارزه با شاه و شیخ، برای مبارزه با شاه، با دیکتاتوری وابسته، با دیکتاتوری وابسته شاه، تمام قیمت رو پرداخت کردند و راهی رو گشودند که امروز ما در ادامه اون مسیر هستیم. ما دانش‌آموختگان مکتب مسعود رجوی هستیم که به ما یاد داد و گفت با بلندترین صدا که سر سوزنی از منافع ملی ایران کوتاه نخواهد آمد. ما...

پرچمدار ما، پرچمدار ما مریم رجوی در سراسر جهان پرچم استقلال، عزت و شرافت ملت ایران رو بلند کرده. ما در این مکتب حرکت می‌کنیم. ما با کسی سر دشمنی نداریم اما سر در مقابل بیگانه فرود نمی‌آریم. این همون مکتبی است و همون منطقی است که مریم رجوی گفت: نه به جنگ خارجی، نه به دخالت خارجی، نه به مماشات، تنها راه سرنگونی این رژیم به دست مردم و مقاومت ایران هست.

ما امروز بیش از هر زمان دیگه‌ای به سرنگونی این رژیم نزدیک هستیم. کانون‌های شورشی، واحدهای مقاومت، سازمان مجاهدین در سراسر میهن اسیر دست‌اندرکار ارتقای این مبارزه هستند. آنچه که در ماه گذشته در دیماه شاهدش بودیم، قیام شکوهمند مردم ایران همراه با پشتیبانی کانون‌های شورشی و واحدهای مقاومت این رو نشون داد که سرنگونی در دسترس هست. سرنگونی چیزی دور از دسترس نیست و ما به این سمت حرکت می‌کنیم. خس و خاشاک‌هایی مثل بچه شاه از سر راه کنار خواهند رفت. هیچ جایی در آینده ایران ندارند، هیچ نقشی در آینده ایران ندارند. البته امروز مانع‌تراشی می‌کنند. اگر ما مشکل داریم، مشکل در دو چیز هست: یکی سرنگونی، یکی استقلال. این تبار کثیف سلطنت در ایران این هر دو رو نمایندگی می‌کنه: ممانعت از سرنگونی، کارشکنی در سرنگونی و پرچمداری وابستگی و در خدمت بیگانه بودن. ما با این دو مسأله داریم. اما ایران جای این خس و خاشاک‌ها نیست. ایران جای این بازماندگان یک نظام مفلوک سلطنت که با فریاد مرگ بر شاه میلیون‌ها ایرانی، دهها میلیون ایرانی از ایران فرار کرد نیست. ایران سربلند، آزاد، دموکراتیک، جمهوری دموکراتیک، جمهوری دموکراتیک مبتنی بر رأی مردم، جمهوری دموکراتیک مبتنی بر برابری زن و مرد، جمهوری دموکراتیک با حقوق ملیت‌ها، همون چیزهایی که خواهر مریم در ۱۰ ماده‌ای تصریح کردند و در مصوبات شورا. این جمهوری در دسترس است. به‌زودی به آن خواهیم رسید. امیدوارم که ما هم‌چنان که تا به‌حال بوده، همواره از حمایت تک‌تک شما، از حمایت شما هموطنان شریف و غیور و غیرتمند بهره‌مند باشیم. ایران آزاد در دسترس است. پیش به سوی جمهوری دموکراتیک. زنده‌باد آزادی، مرگ بر خامنه‌ای، درود بر رجوی.

 

صبا رضایی

می‌خوام از تک‌تک شما که با وجود فرصت کمی که به این تظاهرات بود از برلین به مونیخ اومدین تشکر کنم. تنها چند روز پس از این‌که صدای خود و صدای مردم ایران را به شکل قدرتمند در برلین به گوش جهان رساندین، حضور امروز شما در اینجا گواهی بر عزم و مبارزه تزلزل‌ناپذیرمونه. به نام ایران و در زیر پرچم ایران و برای عالی‌ترین منافع مردم ایران، ما امروز اینجا رهبران جهان رو فرا می‌خوانیم که به فریاد آزادیخواهانه برخاسته گوش فرا بدهند، در کنار مردم ایران بایستند و در سمت درست تاریخ باشند و این کار رو با انجام موارد زیر محقق کنند.

یک، به‌رسمیت شناختن مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم و به‌رسمیت شناختن نبرد جوانان و کانون‌های شورشی علیه دژخیمان خامنه‌ای و نیروهای سرکوبگرش.

دو، اقدام فوری شورای امنیت سازمان ملل برای توقف اعدام بازداشت شدگان قیام و زندانیان سیاسی و حمایت از کارزار سراسری نه به اعدام.

سه، فراهم کردن امکاناتی که دسترسی مردم به اینترنت آزاد و بدون محدودیت رو ممکن کنه.

و چهار، ارجاع پرونده خامنه‌ای و سایر سران رژیم به شورای امنیت سازمان ملل جهت محاکمه در یک دادگاه بین‌المللی به اتهام جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی و آغاز روند قضایی در دادگاههای ملی تحت اصل صلاحیت قضایی جهانی.

پنجم، تعطیلی سفارتخانه‌های رژیم و اخراج دیپلمات‌ها، مأموران سپاه و وزارت اطلاعات.

و در نهایت ششم، قطع کامل شریانهای مالی رژیم آخوندی. متشکرم.

میلاد ماهوتچیان

خانمها و آقایان اول از همه می‌خواستم از تک‌تک شما تشکر کنم که به مونیخ آمدید آن هم چند روز فقط بعد از تظاهرات برلین که با صدای بلند صدای خودتان و صدای مردم ایران را رسوندید حضور شما امروز نشانه این هست که تعهد ما خلل‌ناپذیر است با نام ایران با پرچم ایران و بالاترین منافع مردم ایران ما فراخوان می‌دهیم به سران دولتهای جهان صدای فراخوان آزادی را بشنوید که از خونه ما و میهن ما می‌آید در کنار مردم ایران قرار بگیرید در سمت درست تاریخ باشید اولاً مبارزه مردم ایران برای سرنگونی رژیم را به‌رسمیت بشناسید. هم‌چنین مبارزه جوانان شورشگر علیه نیروهای سرکوبگر را به‌رسمیت بشناسید دوم از سازمان ملل متحد و شورای امنیت می‌خواهیم که به‌سرعت اقدام کنه علیه اعدامها و بازداشت شدگان سیاسی و قیام‌کنندگان و حمایت از کارزار نه به اعدام خواسته بعدی این‌که مردم ایران بتوانند دسترسی غیرمحدود به اینترنت داشته باشند خواسته بعدی این‌که خامنه‌ای و سایر سران رژیم به‌خاطر جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی باید به دادگاههای بین‌المللی کشانده بشوند و شورای امنیت باید این کار بهش اقدام کنه با قانونهایی که باید در دادگاههای ملی در واقع به پیش برده بشه اقداماتی که دادگاههای ملی باید به پیش برده بشه. خواسته پنجم بستن مراکز جاسوسی رژیم، سفارتخانه‌هایش و اخراج عوامل سپاه و اطلاعات. ششم بستن مسیرهای مالی رژیم

همگی خسته نباشید یکبار دیگر پرشور مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر