سفیر فرانسه در سازمان ملل کریستوفر بوکات، به درستی گفت که  2010 ”سالی است برای ایران” و اضافه کرد « ما باید در رابطه با ایران کار زیادی انجام بدهیم ما در نظر داریم که تصمیمات مشخصی را در شورای امنیت ملی سازمان ملل به تصویب برسانیم. صبر ما  به پایان رسیده است» اما همچنان مثل همیشه از  راه حل طفره می روند.
بعد از یکسال آرامش، هفته گذشته ژنرال آمریکایی دیوید پتروئوس طبل جنگ علیه ایران را به صدا درآورد و گفت اگر مذاکرات بین المللی به نتیجه مورد نظر نرسد، واشینگتن طرحهایی را برای پاسخ دادن به فعالیتهای اتمی رژیم، در صورت اقتصا، در نظر گرفته است.. 
ژنرال پترائوس به سی.ان.ان گفت سایتهای اتمی ایران ” قطعا میتواند بمبباران شود” و اضافه کرد که «تاثیرات آن بستگی به این دارد که چه کسی آنرا به اجرا در میاورد, چه مهماتی در اختیار دارند و چه توانمندی موثری می توانند داشته باشند”.    
اگر چه  شکی نیست که هیچ گزینه ای در برخورد با تهدید اتمی رژیم ایران  از روی میز حذف نمی شود. اما گزینه نظامی علیه ایران باید در لیست غرب، آخرین انتخاب باشد.
رژیم ایران قادر نیست در هر نزاع بین المللی قدمی به عقب بر دارد , چه در رابطه با مقاصد اتمی اش یا حمایتش از تروریزم در عراق و خاورمیانه. بقای این رژیم بر پایه باور طرفدارانش نسبت به قدرتش متکی است. بشدت در داخل از تظاهرات مستمر ضد دولتی تضعیف شده , این رژیم حاکم بر ایران باید با نمایش قدرت در سطح بین المللی در رابطه با برنامه اتمی اش و حمایتش از تروریزم در عراق تا اینکه بتواند ضعف و سستی اشد در داخل را تحت شعاع قرار بدهد.
اما صدای طبل دیگری هست که باید به آن توجه بیشتر شود.  و آن صدای جوانان ایران از زن و مرد است که شعار مرگ بر دیکتاتور را فریاد می کنند.
زیر ساخت های این رژیم در برابر تظاهرات توده ای ترک برداشته است نشانی از فرو نشاندن آن نیز وجود ندارد.  ولی فقیه، خامنه ای میداند که باید برای کوتاه کردن این صدا ها در داخل اقدام کند.  او سلاح اتمی را یک مسیر سریع برای رژیم که به ابر قدرت منطقه ای تبدیل شود میداند. 
راه حلهای مقابله با تهدیدات اتمی رژیم برای غرب سخت بدست میآید, که شاید پایان ناپذیری مذاکرات با تهران که در هر سطح و سطوحی که تا به حال ناموفق بوده را توضیح میدهد .  تمرین نشان دادن هویج (حلوای-م) اقتصادی و راه حلهای سیاسی شکست خورده و باز هم شکست خواهد خورد. این بخاطر این نیست که  هویج ها به اندازه کافی بزرگ و یا براق نبودند بلکه بخاطر این است که رژیم ایران در داخل تضعیف شده و هیچ راه حلی بجز پیشبرد برنامه اتمی ندارد, زیرا بخوبی  میداند که دنبال کردن اتمی به معنی بقای او است.
بجای اینکه راه حل نظامی را بعنوان یک انتخاب جایی که مذاکرات شکست میخورد اتخاذ کنیم , ایالات متحد و جامعه جهانی اگر فقط به خیابانهای تهران و نه بیشتر نگاه کند در جایگاه بمراتب برتری قرار میگیرد. در انتهای ماه گذشته توده های مردم ایران در یک برنامه مذهبی ملی شرکت کردند, یک تظاهرات بزرگ توسط مردمی که خواهان تغییر رژیم بودند آشکار گشت. بنابراین تمایلات مردم ایران بدون هیچ تردیدی برای صحنه جهانی به نمایش گذاشته شد. 
تغییر دمکراتیک توسط مردم ایران انتخابی است که بسیاری از ما در پارلمان بریتانیا برای سالیان آنرا استدلال کردیم.  همراه رهبری کننده جنش  اپوزیسیون  ایرانیان , شورای ملی مقاومت ایران , با صدای بلند و با قدرت گفتیم که این می  تواند و باید راه حلی برای تهدید تهران باشد , با اینحال ما همچنان نادیده پنداشته شده ایم.
همزمان که غرب تلاش میکند باز هم به تهران نزدیک شود , جنبش اپوزیسیون به کناری گذاشته شد و راه حلش خاموش تلقی شد.. حالا کلمات شورا حقیقتا ثابت شد, تغییر دموکراتیک توسط مردم ایران برای مردم ایران باید بعنوان یک انتخاب  دیده(به رسمیت شناخته-م) شود. 
طبلهای جنگ با فریاد تظاهرات مردم و جنبش اپوزیسیون آن  نواخته شده . مردم ایران  گزینه ای را روی میز گذاشته اند که خیلیها آنرا تاریخا به سخره گرفته بودند.
از جنبش اپوزیسیون مردم ایران حمایت کنید,  بدون هیچ تردیدی بقیه امور در جای خودش قرار خواهد گرفت .

عالیجناب لرد پیتر فیریزر از کامیلی با رتبه سلطنتی یک دادستان عمومی و یک لرد وکیل برای اسکاتلند که بر کیس یمب گذاری لاکربی نظارت داشت.