گزارشگر سی.ان.ان گفت:  این شدیدترین نوع سرکوبی است که ما از زمان آغاز این قیامها در پی انتخابات مورد مناقشه ریاست جمهوری در ایران در سال 2009 دیده ایم، رژیم دستگیریها را گسترده تر کرده، محدودیتهای بیشتری علیه معترضان  اعمال کرده است… اما بهرحال جنبش اپوزیسیون از هفته گذشته تاکنون نشان داد که دوباره در صحنه حضور دارد و از قیامهای تونس و مصر انرژی گرفته است. ولی رژیم ایران با شدت فوق العاده زیادی به سرکوبی آن پرداخت… مردم در خیابانهای پایتخت و دیگر شهرها به ابراز مخالفت خود میپردازند.
سی.ان.ان پرسید:  چه فرقی بین ایران و مصر هست. جمعیت هر دو تقریبا مساوی است. مصر هم دولتی داشت که به نظر میرسید اهل تسلیم شدن نیست. ولی دیدیم که سرنگون شد. لذا تفاوت میان این دو جنبش چیست؟
گزارشگر سی.ان.ان پاسخ داد: به نظر من رژیم ایران بیشتر به قدرت چسبیده و عمده ترین تفاوت در نیروهای امنیتی و در نحوه سرکوبی است. البته نمی خواهیم که سرکوب در مصر را کم اهمیت نشان دهیم، زیرا شدید بود و بسیاری کشته شدند، ولی قابل مقایسه با سرکوبی که در ایران وجود دارد نیست. وقتی به نیروهای امنیتی بنگرید، قوی ترین نیروی امنیتی در مصر، ارتش آن است. ما هم دیدیم که ارتش چگونه در حاشیه ایستاد و دخالت نکرد و گذاشت قیام پیش برود. اما در ایران این سرکوب توسط سپاه پاسداران صورت میگیرد. سپاه نیرویی است که منافع زیادی در تمامی شئون ایران دارد، از اقتصاد گرفته تا سیاست و منابع طبیعی. لذا وقتی سپاه در خیابانهای ایران با مردم می جنگند، برای حیات خود و حفظ قدرت خود میجنگد. این مهمترین تفاوت میان ایران و مصر است. تفاوت در نیروهای امنیتی و ارادهیی که این نیروها برای سرکوب قیام کنندگان دارند، می باشد.