گروه اپوزیسیون مورد نظر مجاهدین خلق و لیست روبه افزایش کسانی که در پایتخت آمریکا، به حمایت از آن برخاسته اند شامل دو رئیس سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (جیمز وولسی و مایکل هیدن) و رئیس اسبق ستاد ارتش (پیتر پیس و هیو شلتون)، دادستان سابق مایکل موکیسی و وزیر امنیت داخلی تام ریج و رئیس سابق اف بی آی لوئیس فری می باشد.

متن انگلیسی را ببینی

 سازمان مجاهدین در سال 1997 در لیست تروریستی گنجانده شد، اقدامی که دولت کلینتون امیدوار بود این کار به شروع دیالوگ با ایران کمک کند و از آن زمان تاکنون آنها (مجاهدین) درگیر یک کارزار گسترده برای حذف این نامگذاری می باشند. بریتانیا و اتحادیه اروپا نام آّنها را بترتیب در سالهای 2008 و 2009 بدنبال اینکه دادگاه رای داد که هیچ مدرکی دال بر اقدام تروریستی از سوی مجاهدین بعد از اینکه در سال 2001 باشد خشونت را نفی کردند نیافت، حذف کردند.

در واشنگتن ابتدا حمایت برای رفع ممنوعیت عمدتا از سوی محافظه کاران و نئو محافظه کاران بود ولی اکنون تمامی گستره سیاسی را در برمی گیرد. اما حمایت یک نفر جدید با مواضع بسیار بالا در دولت اوباما می تواند علامتی از تغییر سیاست نه تنها در رابطه با سازمان مجاهدین بلکه در زمینه روابط با تهران نیز باشد.

 این نفر جدید لی همیلتون یک مشاور عالیرتبه غیر رسمی پرزیدنت اوباما است که 34 سال به عنوان یک دموکرات عضو کنگره بود و رئیس مشترک کمیسیون تحقیق وقایعی که منجر به حملات 11 سپتامبر 2001 به نیویورک و واشنگتن گردید می باشد.

 به گفته فلینت لورت و مان لورت دو متخصص برجسته ایران که در وبلاگهای خود نوشته بودند ”این یک واقعه بزرگ است”. آنها می گویند: ”ما معتقدیم که درگیر شدن همیلتون احتمال اینکه اوباما سرانجام دست به حمایت از مجاهدین به عنوان یک برگ برنده در استراتژی جدید سیاست تغییر رژیم بزند را افزایش داده است”. آنها می گویند چنین استراتژی می تواند عکس عمل کند. ولی سخنرانان کنفرانس 19 فوریه در واشنگتن که همیلتون در آن اولین سخنرانی خود را به عنوان یک حامی مجاهدین کرد نظرشان این نیست.

 پیتر پیس، ژنرال بازنشسته، در سخنرانی خود برای 400 ایرانی ـ آمریکایی در یک هتل در واشنگن گفت ”بعضی ها به من می گویند که اگر مجاهدین را از لیست تروریستی حذف کنیم پیامش به رژیم ایران اینست که ما سیاست مان را از تلاش برای تغییر رفتار رژیم به تغییر رژیم تبدیل کرده ایم. این بنظر من خوبست”.

سیاست دولت اوباما تغییر رژیم نیست، بلکه استفاده از تحریم و گفگتگوهای چند جانبه برای ترغیب دولت در تهران به دست برداشتن از تلاشهای هسته ای می باشد. این امر تاکنون موفق نبوده.

دو دور گفتگو بین ایران، ایالات متحده، چین، روسیه، فرانسه، بریتانیا و آلمان در ماه ژانویه بدون پیشرفت بود و حتی منجر به یک توافق بر سر تاریخ گفتگوهای جدید نیز نگردید. تغییر سیاست نه، ولی لحن تند تری که موضع ”نه به تغییر رژیم” واشنگتن را تغییر نداده است.

آنچه که تغییر کرده لحن بیانیه های علنی آمریکا در مورد ایران از زمان موج تظاهرات گسترده ای که منجر به تغییر حکام مستبد تونس و لیبی شد و دولتهای اردن، بحرین، یمن، الجزایر و عربستان سعودی را مجبور به اعلام رفرمهایی کرده است. در مقابل، پاسخ ایران به تظاهرات گسترده، سرکوب خشونت بار آنها بوده. هیلاری کلینتون وزیر خارجه اعلام کرد که ایالات متحده بروشنی و مسقیما از خواسته های مردمی که در خیانهای ایران برای فضایی دمکراتیک همانگونه که در سال 2009 بی تابی میکردند و واشنگتن سکوت کرد، حمایت می کند.

 همانند آمریکا، ایران نیز سازمان مجاهدین خلق را یک سازمان تروریستی می داند و با ایرانیانی که مظنون به حمایت و یا عضویت در آن هستند به شدت رفتار می کند. در نظر بسیاری از حامیان آمریکایی اش، برچسب تروریستی از سوی آمریکا باعث کاهش حمایت داخلی از سازمان مجاهدین شده است. اینکه این گروه از چه میزان حمایت برخوردار است مسله جدال بین ناظران ایران است، و بسیاری از آنها معقتدند که ناچیز است.

 در کنفرانس هفته گذشته واشنگتن، سخنران بعد از سخنران از آنها (مجاهدین) به عنوان یک نیروی اصلی که رژیم ایران از آن می هراسد و مورد تنفرش است نام بردند. ژنرال شلتون از آن به عنوان ”بهترین گروه سازمانیافته اپوزیسیون” نام برد.

 دل دیلی که تا سال 2009 مسؤل ضد تروریسم بود گفت که سازمان مجاهدین ”بهترین وسیله قدرت برای وارد شدن به ایران و سرنگون کردن ملایان است”. تصمیم مبنی بر مشروعیت دادن یا ندادن به آن به عهده هیلاری کلینتون است.

در ژوئیه گذشته، دادگاه استیناف ناحیه واشنگتن به وزارت خارجه دستور بازنگری ممنوعیت تروریستی را داد، به زبانی که بیانگر این بود که باید حذف گردد. پروسه دادگاه به وی تا ماه ژوئن فرصت تصمیم گیری داده است.