سایت گاردین 24 تیر در ادامه نوشت: ”حتی اعضاء عالیرتبه سپاه پاسداران، که انگاشته میشد که در یک جبهه با احمدینژاد هستند، علناً از دولت او فاصله گرفتهاند. هر دو طرف یکدیگر را به معاملات غیرقانونی متهم میکنند.
با وجود این بحران، احمدینژاد نه تنها قدرت خود را نگهداشته بلکه بسیاری از موانع و محدودیتهای سنتی رژیم که جلو قدرت اجرای اش بوده را از پیش پا برداشته است.
ثبات سیاسیاش ضعیف شده ولی متزلزل نشده است. این قانونگذاران ایرانی را نگران باقی گذاشته که احمدینژاد کماکان میتواند نفوذ ریشهدار سیاسیاش را در خلال انتخابات پارلمانی سال آینده داشته باشد.
تلاشی برای گسترش قدرتش پس از 2013، هنگامی که زمامداریش به پایان برسد.
بر اساس گفته حسین عسکری که کرسی استادی ایران را در دانشگاه جورج واشنگتن دارد، احمدینژاد به مقابله علیه محدودیتهای ساختار دولت و جنگ برای گماردن همدستانش در مشاغل بانفوذ ادامه میدهد.
عسکری در مصاحبهای گفت: ”اگر شما سیاستمدار جاهطلبی هستید- که احمدینژاد قطعاً هست - تنها راهی که میتوانید قدرت را بهدست بیاورید این است که یک رویارویی ایجاد کنید. او فشارش را متوقف نخواهد کرد“.
در بیشتر اوقات در دوره ریاست جمهوریاش احمدینژاد با تحقیر با پارلمان تحت سلطه محافظه کاران رویارویی کرده است و بشکل ناجوری هم پیمانان خودش را در مناصب حیاتی با تأیید ضمنی رهبر عالی آیتالله خامنهای گمارده است. …
در انتخابات پارلمانی سال آینده ایران، احمدینژاد انتظار میرود که تخاصماتش را با رقبای سیاسیاش در داخل نهادهای محافظهکار و سنتی و قوهقضائیه ایران شدت بخشد . با اشراف به اینکه حداقل نتیجهاش یک پیروزی مختصر برای دولتش باشد. …
حتی هنگامیکه محافظه کاران تلاشهایشان را جهت دوباره بهدست آوردن نفوذ سیاسی بزرگ نمایی میکنند، احمدینژاد به تلاشهایش برای سرپا نگهداشتن کنترل روز به روز دولتش جهت اداره کل امور ادامه میدهد.
ولی محافظه کاران به عقب راندن هر دست آورد سیاسی که احمدینژاد بهدست آورده ادامه خواهند داد. یک تحلیلگر کهنه کار و مشاور دولتی در تهران به من گفت: ”اگر انتخاب بین این باشد که احمدینژاد بهسمت یک قدرت مطلق حرکت کند و یا آشفتگی سیاسی داخلی، آنوقت آنها آشفتگی سیاسی را انتخاب خواهند کرد. “