وقتی نوری مالکی نخست‌وزیر عراق و احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور رژیم ایران، به یکدیگر نزدیکتر می‌شوند، به معنی خطر برای  مجاهدین مستقر درکمپ اشرف است. امری که در 8آوریل 2011 هنگامی که ارتش عراق با استفاده از تجهیزات و خودروهای دریافتی از آمریکا، به این کمپ حمله کرد، بارزشد.
در نوارهای ویدئویی از این واقعه، ما شاهد شجاعت ساکنان اشرف هستیم. آنها، به‌رغم اشراف به این‌که ممکن است نفر بعدی باشند که کشته می‌شوند، برای نجات همرزمانشان، هجوم می‌آوردند.
 شجاعت در زیر آتش گلوله‌ها، یک ویژگی تحسین برانگیز است، درحالی که کشتن افراد غیرمسلح، قتل عمد محسوب می‌شود. با این حال، وزارت‌خارجه هنوز هیچ کار مادی برای رسیدگی به این حملات، یا رسیدگی به وضعیت کلی اشرف، انجام نداده است.
متاسفانه، وزارت خارجه، حتی همین حالا هم، به قرار دادن سازمان مجاهدین  در لیست ادامه می‌دهد، حال آنکه این نامگذاری، 14سال پیش دریک دیپلوماسی شکست خورده برای به دست آوردن دل حکام تهران صورت گرفت و یک سال است که دادگاه آمریکا دستور داده است وزارت خارجه، این نامگذاری را مورد بازبینی قرار دهد.
من به‌عنوان افسر سابق ضدتروریسم، نیروی حفاظتی برای تمام عراق، کاملا اشراف دارم که مبنای ”سوابق امر ” برای این نامگذاری، اشتباه است. به عنوان نمونه تهمت دروغین نقش مجاهدین درکشتن کردها درسال1990، درهمان سالها توسط هوشیار زیباری رد شده بود.  اما  هنوز درگزارشهای  وزارت‌خارجه به این قبیل اکاذیب اشاره می‌شود و اخیرا نیز سفیر لارنس باتلر، این گونه شایعات  را در مصاحبه ای با نیویورک تایمز تکرار کرد
آمریکا کوتاهیهای بسیاری درمورد مجاهدین کرده که  ساکنان کمپ اشرف بهای آن را می‌پردازند.
دراصلاح این سیاست غلط، بسیار تاخیر شده است. به عنوان اولین قدم باید نام مجاهدین را از لیست آمریکا حذف کرد.