سرمقاله روزنامه فیگارو(27بهمن88)
به قلم ایو ترئار
دست دراز شده اوباما به رژیم ایران بسته میشود. لحن تغییر کرده است. واژههای بکار گرفته شده متفاوت هستند. دیروز هیلاری کلینتون گفته است : «ایران بسوی یک دیکتاتوری نظامی در حرکت است». زمان تغییر سیاست نسبت به دوران بوش اکنون سپری شده است. در اکثر موضوعات دیپلماتیک، واشنگتن لحن خود را محکمتر میکند. تجربه واقعیات سرسخت، بر انساندوستی تقریبا سادهلوحانه یک سال پیش، چیره شده است. قابل پیش بینی بود. در زورآزمایی اش با تهران، دولت جدید آمریکا به 2 سناریو امید بسته بود : سناریوی اول : برقراری مجدد گفتگوهایی که در دوران بوش قطع شده بودند (وضعیتی که ایران را ترغیب میکرد که در زمینه جاهطلبیهای هسته ای اش تاخت تازی بکند) و متعاقبا عادیسازی روابط ایران با جامعه بین المللی. سناریوی دوم : افزایش اعتراضات داخلی برخاسته از تقلبات انجام شده در انتخابات ریاست جمهوی ماه ژوئن، متزلزل شدن رژیم و سقوط احتمالی پرزیدنت محمود احمدی نژاد. امروزه هیچکدام از این 2 سناریو در چشم انداز قرار ندارند. در پرونده هسته ای، ایران بین گرم و سرد در تناوب است. یک روز وانمود میکند که شرایط غربیها در مورد غنیسازی اورانیوم را خواهد پذیرفت و فردای همان روز در را می بندد. واقعیت این است که ایران از اختلافات موجود در میان مخاطبانش بهره می جوید و قابلیت مقاومت پرزیدنت اوباما را آزمایش کرده است.
شورش سبز مخالفان احمدی نژاد بنظر میرسد که رو به پایان است. بدون شک به این خاطر که این جنبش فاقد یک رهبر پر جذبه است. از سوی دیگر این جنبش به این دلیل متوقف شده که در برابرش یک رژیم کاملا سازماندهی شده حول پاسداران انقلاب قرار دارد. قدرت پاسداران در خارج از کشور به اندازه کافی مورد توجه قرار نمیگیرد ولی پاسداران فعلا کشور را بطور محکم در کنترل خود دارند.
اوباما اگر نمیخواهد که به ضعف متهم بشود باید رفتارش را تغییر بدهد. بخصوص که مهلت تعیین شده برای تهران در مورد مسئله هسته ای به اتمام رسیده است. واشنگتن امیدار است بتواند از این به بعد بر روی مسکو حساب بکند. روسیه که در گذشته طی یک مدت طولانی با چین بر روی یک طول موج قرار داشت اکنون به احتمال تشدید مجازاتها اشاره کرده است. این تغییر رفتار مسکو 3 دلیل داشته است : منصرف شدن آمریکا از استقرار یک سپر دفاع ضد موشکی در اروپای مرکزی ؛ اراده ایفای یک نقش آشتی دهنده در خاور نزدیک ؛ و کاستیهای ایران در همکاری هستهایش با مسکو. 
برای به تصویب رساندن یک قطعنامه درست و حسابی در شورای امنیت سازمان ملل، فقط متقاعد کردن پکن باقی مانده است. آمریکاییها تلاش میکنند خود را خوشبین نشان بدهند. بسیاری از دلایل به ما اجازه میدهند که کمتر از آنها خوشبین باشیم.