20فوریه 2010 - به قلم رالف پیترز (RALPH PETERS) - آژانس بینالمللی انرژی اتمی اکنون نه تنها به کار ایران روی کلاهک هسته یی اذعان میکند, بلکه اعلام میدارد که ایران - - با وجود عدم پایان عذرها, وعده ها و قولها - - هیچگاه کار روی آنها را متوقف نکرده است.
جامعه اطلاعاتی آمریکا, که به دلیل اشتباه خود در مورد تسلیحات کشتار جمعه عراق سوخته است, در خصوص این یکی بیش از حد محتاط عمل کرده است, و مدتها تاکید کرده است که ایران جستجوی کلاهک هسته یی را در سال 2003 متوقف کرد.
صداهای مخالف بسیاری وجود داشت. ولی رئیس جمهور جرج بوش خواهان یک جنگ دیگر نبود, و رئیس جمهور اوباما هم اکنون گیج است.
اکنون غول از بطری ایزوتوپها بیرون آمده است. با خروج محمد البرادعی, رئیس ضد اسرائیلی آژانس بین المللی انرژی اتمی, ناظر هسته یی سازمان ملل میتواند سرانجام واقعیت را اعلام کند. و واقعیت این است که ایران به شدت خواهان کلاهک هسته یی است.
محمود احمدی نژاد و رژیم تهران هیچگاه اعلام هدف خود برای نابودی اسرائیل را متوقف نکردند. دیپلماتهای ما و کاخ سفید که دچار دردسر شده بودند, تاکید داشتند که این ایرانیهای با مزه دارند تنها شوخی میکنند. اکنون حتی سازمان ملل هم آنها را جدی میگیرد.
آیا ما نیز همچنین؟
بله, برنامه ایران مشکلاتی دارد. یک لاک پشت است نه یک خرگوش. ولی این لاک پشت احتمالاً از خط پایان عبور خواهد کرد - - مگر آن که با توسل به  زور متوقف شود.
احتمال این است که این دولت تامل, تردید و تظاهر نماید تا اسرائیل احساس کند که باید دست به اقدام بزند, چیزی حدود چند سال دیگر. و این یک فاجعه خواهد بود. اسرائیل برای موجودیت خودش میجنگد و اوبامای غیرموثر خشمگینانه, در حالی که کار نیمه تمام باقی مانده است, خواهان آتش بس میباشد.
حتی اگر اسرائیل اقدام نکند, و حتی اگر ایران از سلاح هستهیی خودش استفاده نکند, چنین تسلیحاتی در چنگال رژیم تهران تعادل قوای منطقه را نابود خواهد کرد. ایران در خلیج فارس دست بالا را خواهد داشت - - تولیدکنندگان عرب نفت را مرعوب خواهد کرد, تنگه هرمز را کنترل خواهد کرد و نیروهای تروریستی را به شدت تقویت خواهد نمود. نفوذ ما از بین خواهد رفت.
چرا باید مشتی سلاح هسته یی, با وجود زرادخانه هسته یی ما, به ایران چنین قدرتی بدهد؟ متعصبها در ایران ماشه را خواهند چکاند. ولی ما نه.
برنامه تسلیحات هسته یی ایران متوقف نشده است, ما با یکی از این 2 سناریوی مخرب روبرو خواهیم شد: یک جنگ هسته یی ایران و اسرائیل که غیر قابل کنترل خواهد بود, یا کنار آمدن با چنگال ایران روی شیر نفت جهان.
از بین بردن برنامه هستهیی ایران نیز ساده نخواهد بود. تنها یک حمله هوایی دراماتیک شبانه, همراه با مراسم جوایز در کار نخواهد بود. ایران تاسیسات هستهیی خود را پراکنده کرده است, برخی را عمیقاً در زیر زمین حفر کرده است و برخی سایتهای کلیدی دیگر را در مناطق شهری قرار داده است - - و از شهروندان ایرانی به عنوان سپر انسانی استفاده میکند.
آن چه به پیچیدگی الزامات هدف قرار دادن سایتهای هسته یی میافزاید, حمله موثری است که برای نابود کردن تواناییهای تلافی جویانه ایران لازم است - - از نیروی دریایی  و هوایی آن تا عوامل سپاه پاسداران.
در غیر این صورت, ایران با پرتاب کلاهکهای شیمیایی به سمت اسرائیل پاسخ خواهد داد - - و در عین حال برای گسترش این درد به تاسیسات سعودی و کشورهای نفت خیز خلیج حمله خواهد کرد. ما مشتاقانه از 4 دلار برای یک گالن بنزین یاد خواهیم کرد.
پاسخ نظامی به برنامه هسته یی ایران طرح وحشتناکی است. ولی, به استثناء تغییر به موقع رژیم در تهران, زور [نیروی نظامی] تنها چیزی است که کارایی خواهد داشت.
رئیس جمهور ما دارد در وسط این آشوب شیطانی, هدف دراز مدت خلع سلاح هسته یی جهانی خودش را پیش میبرد - جنون قدیمی چپ که از پذیرش اینکه این زرادخانه هسته یی آمریکا بود که مانع جنگ جهانی سوم شد و امروز نیز همچنان ما را حفاظت میکند (ولو در حالی که دارد بر اثر غفلت میپوسد) امتناع میکند.
و باقی جهان چطور؟ برزیل این هفته اعلام کرد که از تحریمهای اقتصادی علیه ایران حمایت نخواهد کرد. آهای مرد, این یک پرچم قرمز روشن است. این بدین معنی است که اگر ایران هسته یی بشود, برزیل قصد دارد اولین قدرت مسلح به سلاح هسته یی در آمریکای لاتین شود.
فاجعه در چشم انداز در ایران یک پایان نیست, بلکه یک شروع است.