مالکی از پذیرش نتایج انتخابات 7 مارس خودداری میکند...
مالکی, یک شیعه فرقهگرا, علاوی, یک شیعه سکولار, که میتواند به عنوان نخست وزیر جایگزین وی شود را نخواهد پذیرفت. علاوی از حمایت گسترده سنیها برخوردار است.
مالکی, برای ممانعت از وقوع چنین چیزی, با ائتلاف ملی عراق, یک گروه مذهبی شیعه نزدیک به ایران, اهداف مشترک ایجاد میکند. این ائتلاف دشمنان اصلی وی, یعنی حامیان مقتدی صدر را نیز در بر میگیرد.
مالکی در دادگاهها نیز دست به حملات متقابل زده است. او ابتدا روی یک دادگاه انتخابات با 3 قاضی فشار آورد تا به بازشماری آرا در بغداد حکم بدهند. بازشماری که انجام آن میتواند هفتهها به طول انجامد ولی انتظار نمیرود در نتیجه تغییری ایجاد کند.
ثانیاً, و مهمتر, اینکه او آن چه به گفته ژنرال ارتش ری اودیرنو, تلاشهای هماهنگ شده کمیسیون حسابرسی و عدالت عراق توسط ایران برای سلب صلاحیت از نامزدهای پیروز سنی به اتهام رابطه با حزب بعث صدام حسین میباشد را تایید کرده است...
پیروزی مالکی (یا یک اتحاد شیعی) که از طریق دستکاریهای بعد از انتخابات تحصیل شده باشد, برقراری رابطه توسط دولت جدید با سنیها در عراق یا منطقه مرزی را شدیداً دشوار خواهد کرد. این موضوع حتی ممکن است در صورتی که سنیها احساس کنند از حقوق انتخاباتی خود منع شدهاند, به جنگ داخلی منجر شود.
بنا به گزارشها, مقامات ارشد در دولت اوباما در پشت صحنه برای اجتناب از چنین فاجعهیی بیشتر درگیر میشوند. ولی تا کنون, با وجود اینکه جو بایدن, معاون رئیس جمهور و نماینده دولت در عراق, پیش از این در سال جاری به بغداد سفر کرد, آنها همچنان پیشرفتهای محدودی داشتهاند.
دیپلوماتها در سفارت آمریکا در بغداد به جای تضمین موفقیت دراز مدت ”دموکراسی“ عراق (کلمهیی که دولت از آن اجتناب میکند), روی ”انتقال“ و ”کاهش نیرو“ تاکید دارد,..
فرض بر این بود که کاهش نیرو بعد از تشکیل دولت جدید به اجرا گذاشته خواهد شد. مقامات آمریکایی انتظار داشتند مانورهای بعد از انتخابات حداکثر تا ماه ژوئن به اتمام برسد. ولی سیاستمداران عراقی اکنون انتظار دارند که تا قبل از پاییز دولتی وجود نخواهد داشت.
از این رو, جدولهای زمانبندی عراق و آمریکا به نحو خطرناکی از سینک خارج شدهاند. کاهش عظیم نیرو در چنین دورانی از بلاتکلیفی سیاسی, پیام خطرناک متارکه میدهد و توانایی آمریکا برای حفظ بینقصی در انتخابات را کمتر میکند.
تاخیر در تشکیل دولت همچنین احتمال مذکره توافق جدید برای نظارت بر روابط عراق و آمریکا بعد از 2011 را به خطر میاندازد...
نیروهای آمریکایی همچنین نقش مهمی در حفظ صلح دارند... سیاستمداران کردی که من با آنها در اربیل ملاقات کردم هشدار دادند که اگر اختلافات عراقی و کردی بر سر سرزمین تا پایان 2011 برطرف نشود (و احتمالاً نخواهند شد), خطر جدی وقوع جنگ به محض خروج نیروهای آمریکای وجود دارد.
احتمال اشتباه محاسبه زمانی افزایش مییابد که نیروهای مسلح عراق به تانکهای ام-1 و جنگندههای اف-16 که با فروششان به آنها موافقت کرده ایم دست بایند. بسیار مهم است که یک حائل آمریکایی - حدود 10,000 تا 15,000 نیرو - باقی بماند تا عدم به کارگیری این سلاحها علیه متحدین کردی ما را تضمین کند.
با این حال, افسران آمریکایی در عراق اکنون در حال اجرای طرحها برای کاهش نیروهایمان تا حد صفر تا پایان 2011 هستند. آنها امیدوارند که برخی نیروها اجازه حضور خواهند یافت, ولی این تنها پس از مذاکرات طولانی و پیچیده با دولت جدید عراق ممکن خواهد بود...
اگر دولت جدید تا پایان سال جاری تشکیل نشود, انعقاد یک قرارداد تا پایان سال آینده بسیار مشکل خواهد بود.
اگر قرار باشد آمریکا بعد از خرج صدها میلیارد دلار و قربانی کردن جان هزاران تن در بازی نهایی در عراق شکست بخورد, این یک فاجعه خواهد بود.
ولی این میتواند اتفاق بیفتد, مگر آن که مقامات ارشد دولت - از جمله خود رئیس جمهور - بیشتر وارد این روند بشوند و در اجرای کاهش نیرو انعطاف پذیری بیشتری نشان بدهند.
