رژیم ایران سرابی از پیشرفت در مذاکرات اتمی ایجاد می‌کند

واشنگتن پست در مقاله ای به قلم  گلین کیسلر, پیرامون توافق جدید تهران, پیرامون مبادله اورانیوم غنی شده در ترکیه, می نویسد: رژیم ایران با توافق بر سر اینکه می‌خواهد اورانیوم غنی‌شده سبک خود را به خارج ایران منتقل کند و به این ترتیب ایران بدون اینکه مصالحه‌یی واقعی را به آمریکا و متحدانش ارائه نماید، توهمی از پیشرفت در گفتگوهای اتمی با غرب که خواهان برگزاری گفتگوهایی مادی در مورد برنامه وسیعتر اتمی تهران بوده را، ایجاد کرده است.


حدود 8ماه قبل آمریکا، فرانسه و روسیه یک معاوضه سوخت اتمی را پیشنهاد کردند تا راکتور تحقیق ایران را پشتیبانی کند که یک اقدام اعتمادسازانه بود که درواقع برنامه ایران را متوقف می‌ساخت و باعث می‌شد گفتگوهای بین‌المللی ادامه یابند.

اکنون ایران در محدود ساختن این گفتگوها موفق شده است. آنچه یک نمایش فرعی می‌نمود اکنون واقعه اصلی شده است.
همانگونه که ابتدائاً ترسیم شده بود بنا به پیشنهاد معاوضه، 70 درصد ذخیره اورانیوم ‌غنی‌شده سبُک ایران برای تبدیل به سوخت برای یک راکتور اتمی، از ایران خارج می‌شد.

اما به دلیل اینکه ایران از ابتدا که این طرح مطرح شد به غنی‌سازی اورانیوم همچنان ادامه داده، طرحی بر این اساس، تنها 50 درصد ذخایر اورانیوم را به خارج منتقل می‌کند.

در این اثنی ایران شروع به غنی‌سازی اورانیوم حتی با غلظت بیشتر کرده است و آن را از 3.5 به 19.75 درصد رسانده است. مقامات ایران هم به رغم اینکه اکنون ضرورت غنی‌سازی با معاوضه برای سوخت، منتفی می‌باشد گفته‌اند به غنی‌سازی اورانیوم 20درصدی ادامه خواهند داد.

روز دوشنبه بنا به توافق بین ایران و ترکیه و برزیل ایران پذیرفته است که به ازای تحویل اورانیوم غنی‌شده سبک، سوخت مناسب راکتور را تحویل بگیرد.
دولت اوباما اکنون با این چشم‌انداز ناهنجار مواجه است که پیشنهادی که ابتدائاً هم داده بود را رد کند- یا اینکه ماهها تلاش برای اعمال تحریمهای جدید را از ریل خارج سازد.

طنز قضیه این است که این پیشنهاد معاوضه ربطی به تحریمهایی که توسط شورای امنیت در نظر گرفته می‌شود ندارد. تحریمها به ساخت تأسیسات مخفی دیگر اتمی مربوط است، به خواستهای قبلی برای متوقف ساختن غنی‌سازی بی‌اعتنایی کرده، مربوط است.…

بنا به متن توافق، ایران حق دارد در هر نقطه‌یی بخواهد آن را فسخ کند. در این متن هم‌چنین آمده که سوخت جدید باید ظرف یکسال به ایران تحویل داده شود که یکسال؛ ممکن است یک غیرممکن فنی باشد. بهترین امید برای مقامات آمریکا یک دندگی و لجاجت رژیم ایران است.

ایرانیها ممکن است حول جزئیات و اجرای این توافق تا زمانی که فروبریزد و به شکست بیانجامد به چانه‌زنی ادامه بدهند. مشابه این وضع وقتی بود که رژیم ایران در ارتباط با توافق معاوضه سوخت که با آمریکا و متحدانش چانه زنی کرده بود اما بعداً به این گفتگوها پشت کرد.

حالا رژیم ایران باید نامه‌یی به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در وین ارائه کند و با جزئیات، این معامله را توضیح بدهد. معامله‌یی که مقامات آمریکا به طور خصوصی امیدوارند پروسه باز کردن کلاف آن را شروع کنند.