در واقع، برقراری منطقه پرواز ممنوع و به خصوص تضمین امنیت ارسال کمکهای بشردوستانه نیاز به استقرار نیرو در منطقه و کشور دارد که این ریسک را به همراه دارد که از طرف مردم منطقه به چشم بدی نگریسته شود. علی زیدان، عضو لیگ حقوق بشر لیبی اظهار می دارد که من از ورود نیروهای خارجی به خاک لیبی استقبال نمی کنم ولی اگر وضعیت کنونی در کشور ادامه یابد، بالاخره باید کاری کرد.  ایده ایجاد “منطقه پرواز ممنوع” بر فراز لیبی از حمایت بیشتری از سوی همگان برخوردار است و احتمال می رود که مورد تایید جامعه عرب نیز قرار گیرد.

• لیبراسیون در سرمقاله اش به ضرورت انجام هر اقدام ممکنی برای توقف کشتار در لیبی تاکید کرده ولی تصریح می کند که هر نوع دخالتی مانند ایجاد منطقه پرواز ممنوع باید به درخواست نمایندگان شورشیان صورت گیرد. ولی در حال حاضر بدون درنگ باید یک سری اقدامات سیاسی اتخاذ نمود: توسل به دادگاه جنایی بین المللی و توقیف داراییهای خانواده قذافی. به عقیده لیبراسیون اروپاییها بدون تلاش برای کنار گذاشتن دیکتاتور لیبی، هیچ شانسی برای آشتی با جوامع عرب ندارند.
اپوزیسیون لیبی دیروز با اعلام این خبر که قذافی مزدورانی منجمله از نیجر، مالی و کنیا به خدمت گرفته است، از سازمان ملل خواست تا مجوز حملات هوایی بر علیه مواضع این مزدوران را صادر نماید.  از سوی دیگر، واین وایت، کارشناس آمریکایی منطقه خاورمیانه در مصاحبه با لیبراسیون میگوید که شورشیان لیبی مایل به حضور سربازان خارجی در خاک خود نیستند و بدین دلیل تنها ارسال کمکهای بشردوستانه امکانپذیر می باشد.
لیبراسیون می نویسد تحریمات مالی اتخاذ شده از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه خاندان قذافی تاثیرات محدودی دارند. شناسایی همه شرکتهای متعلق به لیبی در خارج کار ساده یی نیست و به علاوه همه کشورهای اروپایی تلاش یکسانی برای شناسایی این شرکتها به کار نمی بندند. به عنوان مثال، لیبی 4 میلیارد دلار در اقتصاد ایتالیا سرمایه گذاری کرده است و به نظر می رسد که رم در رابطه با داراییهای لیبی در این کشور با احتیاط عمل میکند.